H@y@t@ ve B@n@ D@irlerim

Eğitimde Yeni Değerler

2012-01-12T13:36:00.000-08:00

Eğitimde Yeni Değerler kitabı Prof.Dr. Yüksel ÖZDEN tarafından kaleme alınmış, eğitim alanına ait bir kitaptır. Kitap dönem ödev konusu olarak verildi. Okuyup, daha sonra eleştirel inceleme yazısı yazmamız istendi ve bu vesile ile kitapla tanışmış oldum bende. Ödev olarak oldukça uzun bir yazı oldu. Ancak ben ilgi ile okuduğum için kitap hakkındaki yorumlarıma burada da kısaca değinmek istedim. Artık en kısası nasıl olacaksa...:)))

Eğitimde Yeni Değerler kitabı eğitim alanına aittir. 2004-2005 eğitim öğretim yılının başında Milli Eğitim Bakanlığının yeni müfredat programını uygulamaya koyduğu düşünülecek olursa; kitabın çok güncel olduğu eğitim yöneticileri, eğitimciler ve toplumun büyük bir kesimi tarafından ilgiyle takip edildiğini söylemek mümkündür.

Yazar, Türk eğitim sistemindeki sorunları ele alırken bu sorunların en tepeden, yani siyasi yollarla, devlet bürokratlarından bir şeyler bekleyerek çözülemeyeceğini dile getirmektedir. Eğitim sistemimizdeki aksaklıkların çözümünde herkese görevler düştüğünü işi doğru yapmak anlayışından uzaklaşarak, doğru olan işleri yapmanın yollarını aramalarını, bunun için vizyonlar geliştirmenin önemini vurgulamaktadır. Bu konuda okul yöneticilerine ve eğitimcilere de çok önemli görevler düşmektedir. Sistem içindeki yapı ve işleyişler sorun çözmede yetersiz kalıyorsa yeni vizyonlar geliştirmek lazımdır. Suçu sisteme ve başkalarına atmak yerine çözüm yollarına odaklanmak eğitim sistemini çok daha ileri boyutlara taşımak için stratejiler belirlemek ön koşul olmalıdır. Bu konuda özveride bulunmak, bunun için çok çalışmak gerekir.

Türk eğitim sistemine ilişkin her dönem şikayetlerin olduğunu ifade eden yazarın bu görüşüne katılıyorum. Eğitim sistemindeki değişim ve gelişmelerin önü açıldıkça eleştirilerin ve şikayetlerin önü de açılacaktır. Öğrenen, bilgiye ulaşan, üreten, düşünen, gözlemleyen sezgilerini kullanabilen, akıl yolu ile analiz ve muhakeme etme yeteneği gelişen ve değerlendiren bir toplum eğitimi ve sistemleri de her dönem sorgulayacak ve her zaman doğruya en doğruya ulaşmanın yollarını zorlayacaktır. Bunun gerekliliğini varsayarsak, eleştiriler yapıcı olmakla birlikte, eğitimli insanların sayısının artması ile eğitimi en iyi durumlara getirmenin yolları da açılmaktadır. Eğitim bilimlerine hakim olacak insanların, ortak değerlerin, inançların ve tekniklerin farkında olmaları, eğitim sisteminin yeniden yapılandırılmasını sağlayacaktır. Bu durumda Eğitimin çağın gerekliliğine uyum sürecinde değişim göstereceğini, sistemi çok daha ileri boyutlara taşıyacağını söylemek mümkün. Bu da başarının ön koşulu olmaktadır.

Yazar, 2000’li yılların doğrularının belirlenmesinin ve bunun sonrasında da gelecek için doğru vizyonlar geliştirilmesinin gerekliliğine vurgu yapmıştır.

Eğitim sisteminin yeniden yapılandırılmasında hedef başarılı, en iyi mezunlar yetiştirmek değil; girişimci, bilgiyi kullanan, bilgiyi üreten, değişim ve gelişimlere öncülük eden, özgüvenli, yeni ufuklara yelken açabilecek bireyler yetiştirebilen eğitim sistemine ihtiyaç duyulmaktadır.

Kitabın konusu yeni paradigmalardan oluşmaktadır. Öğrenme kişiye göre değişmektedir. Herkesin öğrenme kapasitesi parmak izi gibi kişiye özgüdür. Sadece kişilerin öğrenme beceri ve yetilerinin türünde ve hızında farklılık göstermektedir. Eğitim alanlarında kişilere uygun öğrenme ortamları sağlandığı takdirde öğrenemeyecek birey yoktur. Eğitim sistemlerinin dikey örgütlenme ortamlarından uzaklaşması ve yatay örgütlenmeye geçilmesi eğitimdeki aksaklıkları en aza indirgeyecektir. Her şeyi merkezde toplayan dikey yapının terk edilerek yatay örgütlenmeye geçilmesi eğitimin önünü açacak ve eğitim ortamlarının kaliteli eğitim vermelerine katkı sağlayacaktır. Her okulun okul yöneticileri ve eğitimcileri kendi vizyonları doğrultusunda stratejiler belirleyecek ve okulu ayakları yere sağlam basan, hayata atıldıklarında her türlü sorunla ve problemlerle başa çıkmayı bilen, üreten, düşünen, sorgulayan bireyleri topluma kazandıracaklardır. Yazar, “Okul yöneticilerinin kuralların uygulayıcısı değil, eğitimin uygulayıcıları, okuldaki işlerin kolaylaştırıcısı ve geliştiricisi olduğunu,öğretmenin de memur değil,sınıfının lideri olduğu görüşüyle” yönetici ve öğretmenin rollerinin değişmesi ile bilinen klasik yapının artık terk edilmesinin gerekliliğini dile getirmektedir.

Yazar, demokratikleşme ve insan hakları alanlarındaki gelişmelerden, küreselleşme ve bilişim çağındaki gelişmelerden etkilenmiştir.

Kitabın içeriği olgusaldır. Yazar, Türk eğitim sisteminin yıllardır uyguladığı eğitim politikalarıyla gelinen noktada tıkandığını, batıdaki müfredatın öğrencinin ilgi ve yeteneklerini esas aldığını ve geleceğe yönelik olarak sürekli olarak kendini yenilediğini vurguluyor. Artık yaratıcı, girişken, küresel düşünüp, yerel hareket edebilen girişimciler yetiştirmenin önemini belirtiyor. Türk eğitim sisteminin en önemli bir sorununun da liderlik anlayışının değişmesi gerektiğini belirtiyor.

Yazar, Türk eğitim sistemindeki yetersiz uygulamaların, aksaklıkların ve tıkanıklıkların eğitimi olumsuz etkilediğini ve bunun sonucunda da ezberci, yıllardır klasik bilgiyi kullanan, geliştiren, üreten değil, depolayan bireylerin yetiştiğini ifade etmektedir. Eğitim sisteminde yıllardır dikey örgütlenmenin getirmiş olduğu sonuçtan da kaynaklı olarak eğitim yuvalarının merkezden yönetildiğini, oysa okulların işleyiş ve yapılarına uygun olarak yerinden yönetilmesi gerektiğini eğitim yöneticilerinin aksaklıkların çözüme odaklanması ve eğitim sistemini geliştirmeleri için vizyonlar oluşturmasını ve buna öncülük etmesinin şart olduğunu vurgulamaktadır. Yıllardır süre gelen işi doğru yapmak değil, doğru olanı yapmak için girişimlerde bulunmak ve bunun arayışı içine girmek ve stratejileri buna göre belirlemek gerektiğini vurgulamaktadır.

Kitap başta eğitim yöneticileri, eğitimciler, öğrenciler ve toplumun diğer fertleri için umut verici, aydınlatıcı ve de heyecan verici bir etki sağlamıştır. Kitap, düşünen ve eğitim sistemini sorgulayan her kesime hitap etmekte ve sistemdeki aksaklıklar, tıkanıklıklardan endişe duyan insanların duygu ve düşüncelerine adeta tercüman olmaktadır. Bu tarz kitapların eğitimciler ve eğitim yöneticileri tarafından okunması eğitim sistemindeki yenilikleri ve değişimleri gerçekleştirmelerinde kendilerine önderlik edeceği kanaatindeyim. Toplumun diğer bireyleri içinse daha aydınlatıcı olacağını bu değişim ve gelişmenin bir parçası olma yolunda gönüllü hareket edebileceklerini ve destek olacaklarına da inancım sonsuzdur. Bu anlamda kitabın benim de duygularıma ve düşüncelerime tercüman olduğunu söyleyebilirim. Eğitim sistemimizin yazarın kitabında belirttiği gibi değişim ve gelişim süreçlerinin önünün açıldığını ancak bunun yeterli olmadığını ve uzun vadeli stratejiler belirlenerek eğitim sistemimizi en iyiye götürmenin çabasını her zaman içimizde taşımamız gerektiğini düşünüyorum. Eğitim sistemi yapboz tahtası da olmamalı. Yapıcı ve geliştirici değişimler ile sağlam karakterli, özgüvenli, akıl muhakemesini iyi kullanan sürekli üreten, bilgiyi hayat boyu öğrenen, onu geliştiren ve üreten bireylerin yetişmesine katkı sağlamalıdır.

Kitabın yalın bir dille yazılmış olması nedeni ile ben zevkle okudum. Herkesinde keyifle okuyacağına ve eğitim sistemindeki aksaklıkların farkında olacaklarına, bunun nasıl önleneceği konusunda çok rahatlıkla fikir sahibi olacaklarına da inanıyorum.

Kitap aynı zamanda ders içeriğimdeki konuları da detaylı bir şekilde içerdiği için derslerime de katkı sağladığını söyleyebilirim.

Kitap aynı zamanda Türk eğitim sistemine de önemli katkılar sağlamış olmasından dolayı okumayan eğitimci ve eğitim yöneticileri kalmamalı diye düşünüyorum. 2004-2005 Eğitim ve Öğretim yıllarından itibaren de artık okullarda yazarın kitabında da belirtildiği gibi mevzuat çerçevesinde işi doğru yapmak zihniyetinden uzaklaşılmış ve okulların yapı ve işleyişlerine uygun olarak yine mevzuat çerçevesinde doğru olanın yapılması için çalışmalara başlanılmıştır. Bu yeni anlayış ile eğitim sistemi tamamen değişime uğramıştır.

Yazarın bundan sonraki kitabı buradaki tespitlerin ne derece farkında olunduğunun, bunun ne kadarının uygulanabilirliliğinin sağlandığını, değişimin ve gelişimin sürekliliği göz önünde bulundurularak daha neler yapılabilirliliğinin tartışılabileğini belirten tarzda olabilir.

Son olarak şunu söyleyebilirim ki, ödev konusu olarak okuduğum bu kitabın ödevimin hazırlanmasında katkı sağlamasının yanında sistem içindeki eksiklerin farkında olan ve değişimin gelişimin gerekliliğine inanan biri olarak duygularıma düşüncelerime tercüman olduğunu söyleyebilirim. Ayrıca bu konudaki ufkumun daha da açılmasına, hayat boyu kendimizi geliştirmenin gerekliliğinin şart olduğuna bir kez daha inanmama vesile oldu. Bunun içinde çok ama çok çalışmamız, değişim ve gelişimlere açık olmamız gerektiğini düşünüyorum.

Gündeme Dair...

2011-10-28T14:37:00.000-07:00

Uzun zamandır yazamıyordum ama bugün yine canımı sıkan konuyu buraya taşımak istedim. Ders yoğunluğum arttı. Hocalarımız ödevler verdi. Onları hazırlamam gerekiyor, ara sınavlar var önümüzdeki ayda...İnşaallah hayırlısı ile üstesinden gelirim...
Öncelikle hepimizin Cumhuriyet Bayramı kutlu olsun.

Bununla birlikte Cenab-ı Allah bu güzel yurdumuzda insanca yaşamayı nasip etsin ve Türk milletini islah etsin demek istiyorum.Geçen hafta sonu yine büyük bir acı yaşandı.Van ilimizde büyük bir deprem oldu ve maalesef deprem değil, binalar birçok insanımızın canına mal oldu. Bu binaları yapanlar öbür dünyada bunun vebalini nasıl ödeyecekler. Nasıl bir milletiz.
Televizyon izlemiyoruz.Akşam işten geliyoruz.Televizyona küçük kızımız el koyuyor ve kendi kanallarını açıyor.Calio, keloğlan vs. izliyor.Haberlere bile bakamıyoruz diye hayıflanıyoruz bazen ama bugün izlediğimizde de sinirlerimiz gerildi. İzlesek ne oluyor ki. Sadece insanlığımızın ölçütünü görmüş oluyor ve yazıklar olsun diyoruz. Bugünkü haberde Van ilimizdeki depremzede vatandaşlarımıza yapılan yardımlardı.Tırlarla onca yardım yapılıyor ama amacına ulaşmıyor.Gariban, ihtiyacı olanlar ortada kalıyor ve yağmacılar talan ediyorlar onca yardımları.Üstelik altlarında otomobille geliyorlar ve otomobili tıka basa doldurmaya çalışıyorlar. İşin bu boyutu var.Aslında sorun bir tek bu da değil.Yapılan yardımlarda oradaki görevlilerin insanlık dışı hareketleri. Koca koca kolileri insanların kafalarına fırlatmaları. Halbuki orada bir düzen kursalar ve sırayla ihtiyacı olanlara medeni ve insanca ellerine güzelce teslim etseler.Yok yok insanlık dışı kalmış canavarlara dönüşmüşüz farkında değiliz zavallığımızın.Yazıklar olsun diyorum.Çok sinirlendim gerçekten. Diğer başka konuda şu kış kıyamette ser sefil sokakta kalmış insanlara yardım gönderenler arasında densizlere de rastlanmış ya pest dedim ya! Bu densizlerde dediğim gibi kış kıyamette zavallı insanlara mayolar, abiye kıyafetler, mini etekler, parmak arası terlikler falan göndermiş. Ne diyeyim, Allah islah etsin. Akıl fikir versin, milletimize.İnsanlıktan gerçekten nasibini alamamış zavallılar.

Geçen Mart ayında Japonya'da yaşanan depremin ardından oradaki insanların medeni ve insanca davranışları ise gerçekten takdire şayan. Ders almamız gereken o kadar çok şey var ki. Japon halkı depremden sonra markete girdiğinde oradaki ihtiyaç ürünlerinden sadece bir miktar alıyor ve kendisinden başka insanlarında ihtiyacı olacağını hesaba katarak hareket ediyorlar. Türk milleti ise aç gözlülük yapıyor ve egoistçe davranıyor. Her zaman dediğim gibi uyanın diyorum.Bu aç gözlülüğünüz, densizliliğiniz, insanlık dışı davranışlarınız size fayda değil, zarar getirir.Hepimize zarar getirir. Medeni, merhamet duygularını ve gerçekten insani duyguları taşıyan insanların arasında yaşamak istiyoruz. Kendi içimizde böyle olursak, düşmanlarımıza karşı nasıl tek bilek, tek yürek olacağız ki. Söyleyecek çok şey var ama neye yarıyor ki, günden güne götüye gidiyoruz. Allah yardımcımız olsun ve islah eylesin...İnşaallah hayalini kurduğumuz bir ülkede yaşarız insanca, medenice ve gelecek nesillerimize de taşıyabiliriz bu hayalimizi....

Benden Kısa Havadisler....

2011-07-10T13:53:00.000-07:00

Çok uzun zaman oldu buralara uğramayalı. Oldukça yoğun geçen günlerimin ardından yine izne çıktık ve şu an tatilimizi yapmaktayız. Yine Silifke'deyiz. Farklı planlar yapsak da yerine getiremiyoruz.Çocuklar burayı çok seviyorlar ve burada gönüllerince eğleniyorlar. Artık blog yazmaya da vakit ayıramıyacağım galiba. Çünkü daha önceki postlarımda da belirttiğim gibi ALES sınavına girdim, kazandım ve yüksek lisansa kayıt oldum. Eylül döneminde dersler başlayacak.Yoğun bir şekilde ders çalışmak zorundayım. Blog yazmak artık benim için eski heyecanını yitirdiğinden yazasım da gelmiyor zaten. Ama yine de bugüne dair bir not düşeyim istedim. Bu vesile ile de herkese sağlıklı, mutlu, bol eğlenceli bir tatil diliyorum. Sevgiler....

Ben Buradaki Gibi Bir Yaşam İstiyorummm............

2011-04-05T01:07:00.000-07:00

Şu an Arap yarımadasının doğusunda bulunan ve Basra Körfezine uzanan bir ülkeden bahsedeceğim. Zaten Arap Birleşik Emirlikleri beni her zaman büyülemiştir.Daha yıllar önce bir belgeselde izlediğim Abu Dabi ve Dubai'ye hayran kalmış, o zaman da aynı hayale kapılmıştım. Keşke böyle bir yerde yaşıyor olsam diye. Bugünde Katar Emirlikleri beni büyüledi. Artık ülkemizde ve dünyanın birçok yerlerinde can sıkıcı olaylara tanık oldukça, hayattan ve gelecekten endişe duydukça huzurun ve rahatlığın olduğu bir yerin hayalini kuruyor insan. Tabii ki kendim için değil sadece, sevdiklerim ve hakeden herkes için istiyorum. Benim ülkeminde böyle olmasını istiyorum. Millet olarak bunun farkında olmamız gerekir ama maalesef çevremi ve ülkemin genelini gözlemlediğimde insanlarımız o kadar doyumsuz ve bencil olmuşlar ki, milli birlik ve beraberlik duygularını göremiyorum artık ben. Toplumumuzda dayanışma, üretme, ülkem ve milletim için gayret yok. Herkes kendine yatırım yapma derdinde. Kimse kimsenin umrunda değil. Böyle bir durum akıllılık değil, akılsızlıktır. Halbuki aynı topraklar üzerinde yaşayan insanların birbirine kenetlenmesi, birlikten güç doğurması gerekir. Ama herkes yalnız ve herkes kendi yalnızlığını yaşarsa bu sadece felakete sürükler insanı. Bu ahmaklığımızın bedelini çok ağır öderiz. Bizler sadece kendimizi değil, bizden sonraki nesili de düşünmek zorundayız. Herkes kendi çocuğuna, kendi nesline yatırım yapsın, ama ona huzurla, güvenle yaşayabileceği bir toplum bırakmadıktan sonra neye yarar.O yüzden ben her zaman ben duygularımızdan arınıp, biz, herkes duygularıyla hareket etmemiz gerektiğini savunuyorum. Akılcı olmalı, okumalı, araştırmalı, yönlendirilmelere, güdülmelere gelmemeliyiz diye düşünüyorum. Akılcı, milli birlik ve beraberlik duyguları ile hareket ederek bizlerde güvenli, huzurlu, rahat bir ülkeye sahip olabiliriz. Mesela bugün Katar Emirlikleri hakkında edindiğim bilgileri paylaşmak istiyorum. Bizde neden böyle bir ülkeye sahip olmayalım. Kaynak yönünden biz de zengin bir ülkeyiz. Ama o kaynaklarımızı doğru kullanmayı akıl edemedikten sonra bunun ne anlamı kalıyor ki.Tarımsa tarım, hayvancılıksa hayvancılık, yeraltı kaynakları , dört mevsimi bir arada yaşayan, üç tarafı denizlerle çevrili bol nimetlere sahip bir vatanın milletiyiz aslında..Biz insanların istediği sadece sağlık, huzur, mutluluk, güven, sevgi......

Katar Emirlikleri son derece güvenli bir ülke imiş..Neden mi?

Çünkü zenginlik halka yayılıyor. Diğer nedeni cezalar caydırıcı. Trafik cezaları bile caydırıcı olsun diye yüksek tutulmuş. Muhtemelen rüşvet olaylarına burada rastlanmıyordur.
-Katar'da yabancılara mülk satışı yasak.
-Sadece otellerde içki satışına izin veriliyorken, sokakta içki içmek yasak. Evde içki içmek isteyenlerin ise izin alması gerekiyor. Ramazan aylarında alkol satışı tamamen yasak. Ben içkinin tüm kötülüklerin anası olduğu fikrine katıldığım için böyle bir şeyi de destekliyorum.
-Katar'da dikkat edilmesi tavsiye edilen diğer bir konu ise katarlı kadınlarla diyalog. Bir erkeğin katarlı bir kadınla diyalog kurulması hoş karşılanmıyor.Yaşanan ve gözlemlenen bazı şeylerden dolayı bunu da destekliyorum. Bence kadın ve erkek ilişkileri seviyeli olmalı, ahlak kuralları çerçevesinde diyaloglar olmalı. Bu tür olaylarda zaten aile ve toplum kavramını bozma da büyük etken bence.
-Dışarıda dolaşırken kadınların mini etek veya dekolte giymeleri hoş karşılanmıyor. Bol paça pantolon giymeleri tavsiye ediliyor.Yine gözlemlerinden insanlar modernlik adına, şıklık adına öyle komik ve acınacak duruma düşüyorlar ki. Tamamen cahillik. Günümüzde gece kıyafetini iş kıyafeti olarak giymeye başlayan insanlar var. Kıyafet yönetmelikleri olduğu halde kesinlikle onlara uyulmuyor ve her türlü giyimle insanlar ortalarda dolaşıyorlar. Bu da toplumun dejenereliğini yansıtıyor bana göre. Herşeyin ölçüsü, yeri zamanı olduğunu bilerek hareket etmek lazım.
-Katar'da tatil günleri Cuma ve Cumartesi. Devlet daireleri sabah 7.00 ile 14.00 arasında hizmet veriyor. Bazı özel sektörlerde bu mesai saatlerini uyguluyorlar. Hiç bir kurumda insanlar 8 saat iş yapmıyorlar. Bence yoğun bir şekilde bu saatler arası bende çalışayım ve saat 14.00'den sonra bende serbest olayım isterim.
-Ülkede elektrik ve su bedava. Vatandaşlardan vergi alınmıyor.
-Petrol rezervlerinin keşfedilmesinden önce Katar ekonomisi balıkçılık ve inci avcılığı yapıyordu.1940'larda petrol rezervleri keşfedilince ülkenin tüm ekonomisi değişime uğramış ve bundan o ülkenin halkıda faydalanabilmiş ne güzel. Bizim ülkemizde olsa sanki bu millet bu ülkenin evladı değilmiş gibi kimbilir kimlerin cebine girer oralardan gelen kaynaklar. Bu değişim yüksek standartlarını ve büyük ülkerin vatandaşlarına sunduğu sosyal hizmetleri de beraberinde getirmiş.
- Katarda eğitime de büyük önem verilmektedir. Herkese bedava olarak sunulan sağlık hizmetlerinin yanında anaokulundan üniversiteye kadar eğitim tüm Katar vatandaşları için ücretsiz hale getirildi. Katar her yönden olduğu gibi eğitim yönünden de çok gelişmiş bir ülke olup denizler ve doğal güzellikler bakımından cennet gibi bir ülkedir.
-Katar sosyal hayat yönünden de oldukça zengindir. Ülkedeki suç oranlarının sıfır olması nedeni ile sokaklarda gasp edilme korkusu yaşanmaz. Birçok alışveriş merkezlerinde sosyalleşebilir, muhteşem denizinin ve kumsallarının keyfini yaşayabilirsiniz.

Hayalini kurduğum bir ülkenin tanıtımını yapmak istedim.....Duyurulur......

Katar'da 2022 yılı Dünya Kupası Finallerinin yapılacağı muhteşem stadyum.

Kaynak :http://haber.mynet.com/detay/guncel/osmanli-pasalik-verilmedi-ama/564071
http://tr.wikipedia.org/wiki/Katar
google-görseller

Mart Kapıdan Baktırır, Kazma Kürek Yaktırır...

2011-03-22T07:42:00.000-07:00

Atalarımız ne güzel söylemişler."Mart Kapıdan Baktırır, Kazma Kürek Yaktırır" diye... Mart ayı ile baharın geldiğini düşünürüz. Bir bakarsınız ki her yer günlük güneşlik, bir de bakarsınız ki sabah uyandığınızda her yer bembeyaz.İnsanı şoke eder bu durum. Ankara'da zaten uzun geçen kış ayları nedeni ile kendimizi baharın geldiğine inandırmaya çalışırız ama hayali olur bu durum genelde. Aslında Nisan ayında bile karın yağdığına tanık olmuşuzdur. Mayıs'ta da yağmış mıdır ben hatırlamıyorum ama zaten havalar da Haziran ayının ortalarından sonra ısınmaya başlar. Yazlar çok sıcak olmakla beraber kısa sürer. Yalnız bu yıl kış kışlığını geç de olsa gösterdi. Tam üç kez kar yağdı. İlki hakkında bu yazımda bahsetmiştim.

İkinci karımız da 29 Ocak'ta yarı sömestr tatilinin başlamasından birgün sonra yağmıştı. O karımızdan bahsedememiştim. Bahsetmek istedim çünkü her yıl böyle bir kış yaşamıyoruz. İnsanların kendi aralarında veya benim konuştuğum kişilerden en son 1996 yılında yağdığını söyleyenler veya 1980'li yıllardan bahsedenler bile vardı. Benim ise hatırımda kalan 2000 yılında büyük kızımın doğduğu dönemlerde doğum sonrası izinlerim bittikten ve ben bankadaki işime döndüğümde eve gelirken ve giderken yaşadığımız sıkıntılardı. Hiç unutmuyorum o zamanlarda böyle yoğun kar yağmıştı. Kapımızın önünde arabamız olduğu halde arabayı çıkartamıyor ve taksiye binmek zorunda kalıyorduk. Birgün eşim beni almaya geldiğinde arabamızla yokuş aşağı arabamızın dönerek indiğini hatırlıyorum. Velhasıl benim hatırladığım on yıl öncesi böyle bir kar yağışına tanık olmuştum. Geçen yıl böyle bir kar yağışı olmamıştı.

Sömestr tatilinin ertesi günü biz arkadaşlarımızla Ilgaza geziye katılacaktık. Bu kar yağışı nedeni ile gezimizde iptal oldu. Kar yağışı hayatı olumsuz etkilese de , yolda olanlar özellikle sıkıntı yaşasalar da, insana huzur ve keyif veren yanı ile çocuklar kadar yetişkinleri de sevindiriyor. Bizde bu ikinci karda çocuklarımızı kar havasına çıkarıp, eğlenmelerine destek verdik, kardan adam yapmalarına yardımcı olduk.Onların oyununa, sevincine, keyiflerine ortak olduk.

En son karımızda 8 Mart'ta yağdı. Bu sefer kar bizi iş çıkışı yakaladı.O gün dışarıda olan insanlar, işten evlerine dönerken epey sıkıntı yaşadılar. Benim evim işyerimize yakın olduğu için en fazla bir yarım saat gecikme olmuştur ama uzakta olanların evlerine ancak gece yarısı ulaştıklarını biliyoruz.Arkadaşlarımızdan yolda olanlara ulaştığımızda yol durumlarından haber alıyorduk. Hatta evlerine ulaştıklarında telefonla arayıp gece 11,00-12,00 civarlarında yeni geldiklerini söylüyorlardı.Otobüslerle evlerine gitmekte olan bazı insanlarında Eskişehir yolundan Sıhhiye'ye kadar yürüdüklerini duyduk.Çok meşakkatli durumlar.Aslında genel olarak insanlarında bu tür sıkıntıları yaşamasında katkısı olmuştu o gün. İmkanları olanlar toplu taşım araçlarını kullanmış olsalardı, trafikte bu kadar sıkıntı yaşanmazdı.Ayrıca insanlar tedbirsiz yollara çıkmışlardı o gün. Hiç bir araba da zincir yoktu.Neyse bunlar olayın başka boyutu.

Bütün bunlar biz insanların tedbirli davranması ile çözülecek durumlar.Kar yağmalı. Kış ayı kışlığını göstermeli ve dünyanın iklim dengesi bozulmamalı. Çocuklar kar havasını teneffüs etmeli. Karla birlikte eğlenmeli.

Bundan sonrasını resimlerime göre anlatacağım. En yoğun kar bu son kar oldu. Nerdeyse diz boyuna ulaşmıştı. Buna rağmen birkaç gün içinde havaların ısınması ile de eridi. Bu hafta ise havalar tekrar soğudu ve kar atıştırdı ama tutacak gibi değil tabii. Yine de belli olmaz.Her an yağabilir ve her taraf bembeyaz olabilir. Şu Nisan ayını geçirene kadar bu durumlara hazırlıklı olmalıyız. Hemen bahar havasına girmemeliyiz.

Kızlarım dışarı da evcilik oyunundan da vazgeçmediler. Karla yemek yaptılar güya...Şekiller çıkardılar. Yapraklar, tomurcuklar topladılar.

Bu da bana ikram ettikleri yemek...:)) Eve götürmek çok güç oldu.

"Kızım hasta olursunuz içeri girelim" dediğimde Minik kızımın girmemek için söylediği sözse yüzümü güldürdü..."Anne kar yeteneksiz insanları hasta eder."..:)))

Ben de Ne Var, Ne Yok!!!....

2011-03-21T04:51:00.000-07:00

Bloglar kapatıldı mı? Kapatılmadı mı? Bazen girebiliyoruz, bazen giremiyoruz. Ama sık ziyaret edemediğimi de belirtmek istiyorum. Başka blogları artık okuyamıyorum. Sadece kendi bloğuma arada bakabiliyorum.

*Şu sıralar kitap okuyamıyorum.... YOK....
*Ders çalışıyorum. ALES'e. Uzaktan eğitim programları ülkemizde yaygınlaşınca ben de zaten okuyan biri olarak bari alanımdaki dersleri okuyayım, çalışayım ve uzmanlaşayım dedim..... VAR.....
*Hafta da en az birgün arkadaşlarımla voleybol oynuyorum.... VAR....
*Arada sinemaya gidiyoruz...VAR.....En son "Aşk Tesadüfleri Sever" e gittik. Film bize vasat geldi. Çok da beğendiğimi söyleyemiyeceğim.
*Arada tiyatroya gidiyoruz...VAR....En son "Benim Tatlı Meleğim" adlı oyunu izledik. Biz beğendik.Oldukça duygusal ve müzikal bir oyundu. Tavsiye edilir.
*Gezi planlarımız vardı, ancak bir tanesini iptal etmiş, daha sonraya ertelemiştik hava muhalefetinden dolayı...YOK...
*Hobi çalışmalarına hepten ara verildi zamansızlıktan ve yoğunluktan dolayı...YOK...
*Kızımın derslerinde daha önce eşim yardımcı oluyordu. Ama şu sıralar kızım benimle çalışmaktan keyif aldığı için, "anne sen çok güzel öğretmenlik yapıyorsun" dediği için etkinlikten çok öğretmencilik oynuyoruz...YOK..
*Bu ara ufak kızımızda kendi kendini idare ettiği ve kendi kendine keyifle oynadığı, boyamalar, resimler yaptığı için etkinlik yapamıyoruz...YOK...
*Arkadaşlar ile arada güzel anlar geçiriyoruz.....VAR....
*Kutlamalar yapıyoruz....VAR...

Şimdilik aklıma gelenler bunlar sevgili blog...Daha sonra hatırladıklarım olunca buraya ilave ederim belki onları da...Sağlık, esenlik ve güzel bir hafta diliyorum....

Belki Bu Son Olur...

2011-03-03T23:33:00.000-08:00

Aslında blog yazmaya zaman zaman ara vermek istediğimi belirtiyorum. Bazen oluyor, hiç yazasım gelmiyor. O an yazmak istesem de içimden gelmediğinden kelimeler de tükenmiş oluyor. Bazen de her şeyi unutuyorum ve yazma isteği doluyorum bir anda. Ama son yıllarda bu yazma isteği çok ender oluyor tabii. Bir de yazabilmem için gündem konuları veya geçerli konular olmalı. Kitap yorumları da bunlardan bir tanesi. Hem kendimde ileride okuduklarımı hatırlamak adına iyi oluyor aslında.Güncelleyeyim diye, laf olsun diye yazdığımda ise, yazdıklarımı laf kalabalığı görüyorum ve beğenmiyorum. Özel hayatımda ise etkinlik ve uğraş adına da pek çok şey yapsam da üzerinden zaman geçtiği için o andaki duygularla yazamayacağımı hissettiğim için onları da yazmak istemiyorum.Diyorum ya bazen hiç yazasım olmuyor. Yazmaya bol malzemem olsa da, işte o anlara denk geliyor. Bu arada bloğuma da ara vereceğimi, sınavlara çalışacağımı söylediğim halde bu sefer yazma istediğim perçinlenip tekrar yazmak istedim bir anda. Ders de çalışmaya gayret ediyorum fırsat buldukça...

Neyse, ben ara vermeyi düşünürken bu sefer mahkeme kararı kapatılacağını da öğrenmiş bulunduk. Tabii ki bu haksızlık. Orta da bir yanlışlık varsa bunu genele yansıtıp, herkesi yakmanın mantığını anlamıyorum zaten. Suçlu kimse ondan hesap sorulmalı. Burada herkes kendinden birçok şeyler paylaşıyor ve bu vesile ile birbirlerine faydalı oluyorlar. Buranın bana da çok şey kattığını, birçok el becerilerimin buradaki blog sahiplerinden gördüklerimle geliştirdiğime, hatta birçoğunu burada öğrendiğime inanıyorum. Üretken, paylaşımcı insanların sesini duyurduğu alanları kapatmak ne derece mantıklı.Nasıl izah edilir bu durum?..Üretmeyeceksin, paylaşmayacaksın, günlük tutmayacaksın herşeyi kendine saklayıp, zamanla sen de unutup gideceksin. Bu mu mantık. Neyse kapatılmasını haksızlık olarak görüyorum ve bende bloğuma dokunulmasını istemiyorum. BLOĞUMA DOKUNMAAAAAAA Olur mu?....

NOT: Kapanırsa bu son yazım olabilir. Bloğun teknik konularından pek anlamıyorum. Daha doğrusu hiç uğraşmadım.Şimdi de uğraşmak istemiyorum. Bloğumu başka bir alana da taşımak istemiyorum. Eğer tekrar yazma özgürlüğümüze kavuşursak, fırsat buldukça yine burada yazmaya devam ederim.Yok kavuşamazsak, bunca emeklere yazık diyerek veda edebilirim. İnşaallah geçici vedalar olur diyelim.Herkese herşeyin gönlünüzce olmasını ve sağlık, mutluluk, esenlikler diliyorum..

Ayşe KULİN ve Kitapları Hakkında...

2011-03-03T05:11:00.000-08:00

Bu yazım biraz uzun olacak. Çünkü son yıllarda okuduğum Ayşe KULİN kitaplarından bu postumda bahsetmek istiyorum. Çok eski yıllardaki kitaplarından değil sadece 2010-2011 yılında okuduğum kitaplarından topluca bahsedeceğim burada. Aslında her bir kitabı ayrı güzel, ayrı bir tat. O kadar sürükleyici ve etkileyici ki elimizden bırakamayıp, adeta bağlanıyorsunuz.

İlk tanışmam; 1997 yılında evliliğimin ilk yıllarındaki yaz, Fethiye'de tatilimizi yaparken Adı Aylin'le olmuştu. Ben Ankara'dan bir süre uzaklaştığımda (bu tatil bile olsa) Ankara'ma büyük özlem duyan biri olarak, Ankara'yı anlatırken her bir yerini gözümde canlandırarak,yaşadığım şehre özlem duyarak okumuştum. Bugün olsun hala hafızama kazınmış, derin izler bırakmış bir kitaptır. Ayrıca Aylin'in zorlu hayatı ve trajetik ölümü de beni derinden etkilemişti. Daha sonraları Ankara'da kitapta geçen yerlerden bende geçtiğimde yanımda bulunan kişilere aaa! burası Adı Aylin'de okuduğum yerler diye heyecan duyarak başlardım anlatmaya. O dönemlerde okuduğum birçok kitapları bu kadar detaylı hatırlamam mesela.

Daha sonraları da Gece Sesleri, Füreya, Köprü aklimda kalanlar. Köprü'yü ise dizisi oynuyorken okumuştum. Birkaç bölümüne baktığımda hayal kırıklığına uğramıştım. İzlediğime pişman olmuştum. Gece Sesleri'de televizyonda dizi olarak yayınlandı ancak ben hiçbir bölümünü izlemeye fırsat bulamadım çok istememe rağmen.

Neyse 2010-2011 yıllarında okuduğum kitaplarının içeriğinde, Ayşe KULİN'in atalarının ve kendi hayatı üzerinden Osmanlı İmparatorluğunun son dönemlerini ve o dönemde yaşananları, daha sonra Türkiye Cumhuriyetinin kuruluş ve gelişme dönemleri ile günümüz 80'li yıllardaki döneme kadar ki ülkemizin siyasi, kültürel, tarihi gelişimi, zorlukları, sıkıntılarını yansıtan eserlerine sırası ile yer vermeye çalışacağım.Tarihi konu ve yaşanmışlıklar içerdiği için çok severek, keyif alarak okuyorum ve bilgi sahibi olduğuma da inanıyorum o dönemlere dair.

Şimdi kısaca sıra ile bahsetmeye çalışacağım.

VEDA
Osmanlı İmparatorluğunun son günlerinde işgal altında bulunan İstanbul'da Osmanlı Sarayı maliye nazırı Ahmet Reşat Bey'in konağında geçen olayları ve ailesini anlatıyor Veda. O dönemde İstanbul işgalciler tarafından esir alınmış ve kimseye göz açtırmıyorlardı. Halk rahat hareket edemiyordu. Reşat Bey ise konağında yaşlı teyzesi, hanımı, kızları, evin bakımı ve çocuklarla ilgilenen uzaktan akrabaları Mehpare ve vatanı kurtarmak için milli direnişçilerle birlikte çalışan ve bu yüzden işgalciler tarafından aranan yeğeni Kemal ile yaşıyordu. Aslında Reşat Bey yeğeninin durumundan rahatsız olduğu halde teyzesinin hatırına sesini çıkaramıyordu. Ayrıca Kemal hasta ve bakıma muhtaçtı.Vatanı kurtarmak için kurulan milli teşkilatlara hasta yatağından yardım ediyordu.
Reşat Bey sarayda Maliye Nazırı olmakla padişaha en yakın kimse olmasına rağmen vatanın durumunun kötü olduğunu, ellerinden birşey gelmediğini, işgalcilerin küstah tavırlarından duyduğu rahatsızlıkları konaktaki ailesine anlatıyordu. Kemal'se dayısı hakkındaki olumsuz düşüncelerinin yersiz olduğunu ve vatan savunmasında dayısının da destek olabileceğini düşünüyordu.
İşgalciler her yeri basıyor, Osmanlı halkına kötü muameleler yapıyorlardı. İşler çığrından çıkmaya başlamıştı. İşgalciler aramadık ev, konak bırakmıyorlardı. Reşat Bey'in konağını da aramaları ihtimaline karşı alt sokakta bulunan komşuları Azra Hanım'ın evine Kemal'i ve Mehpare'yi yollamışlardı. Bu arada Mehpare Kemal'in bakımı ile yakından ilgileniyordu. Bu durum Kemal'le Mehpare'nin yakınlaşmasına da vesile olmuştu. Mehpare Kemal'e büyük tutku ile bağlanmış bu yüzden de Kemal'i Azra Hanım'ın evine yalnız bırakmamış kendisi de Kemal'le birlikte gitmişti. Azra Hanım'da milli direnişçilere gönülden bağlı ve bu duruşunu ve düşüncesini her zaman koruyan biri olarak Kemal Bey'i seve seve evinde konuk etmişti. Fakat bir süre sonra Azra Hanım'ın evi de işgalciler tarafından basıldığında, alt sokağa çıkan gizli bir geçitten kaçmayı başarmışlardı. Mehpare ise her daim Kemal'inden ayrılmamış yanında olmuştu.
Kemal kendini iyi hissetmeye başladığında dayısının karşısına çıkıp Mehpare ile evlenmek istediğini söylemişti. Bu arada Mehpare'de hamileydi. Mehpare ile evlendikten sonra Anadolu'da işgalcilere karşı direnen milli direnişçilerin yanında yer almak üzere konaktan ayrılmıştı.
İstanbul'da bütün bu olaylar olurken, Anadolu'da da bunlara direnen geçici bir hükümet ve ordu vardı. Bu düzenli orduyu kurma görevi de Mustafa Kemal'e verilmişti. Kemal'in Anadolu'ya geçtikten bir süre sonra öldüğü haberi gelmişti. Bu haberle Mehpare yıkılmış ve erken doğum yapmıştı.
Kemal Anadolu'ya geçtiğinde Azra Hanım'ın konağına da işgalci güçlerin el koyması ile Azra Hanım'da Anadolu'ya geçmiş ve orada Fransız bir subaya aşık olduğu halde vatanını işgale gelmiş bir insanla evlenme cesaretini gösteremeyip aşkını kalbine gömmüştü.
Bütün bu gelişmelerin ardından Anadolu'dan da güzel haberler gelmeye başlamış, Mustafa Kemal'in önderliğindeki ordu düşman askerlerini geri püskürtmeye başlamışlardı. Hal böyle olunca İstanbul'da son Osmanlı Padişahı Vahdettin'de ülkeyi terk etme eylemleri içindeydi.
Türk ordusu büyük zafer kazanmış ve ülkeyi düşman askerlerinden kurtarmıştı. Milli ordunun yanında olmayanlarda vatan haini ilan ediliyor ve idamları isteniyordu. Ahmet Reşat Bey'de vatan haini olmamasına rağmen milli orduya gizli yardımları olduğu halde vatan haini olma durumundan kurtulamıyor ve bu duruma katlanamıyordu. Ahmet Reşat Bey'de vatanı terketmesi gerektiğini ailesine anlattı. Daha sonra vatan haini olmadığı ispatlandığında geri dönmeyi planlıyordu. Bu durumu yakın dostu Doktor Mahir Bey'e de anlatıp ailesine göz kulak olmasını isteyecekti. Doktor Mahir Bey'de seve seve kabul etti. Ayrıca Reşat Bey'in büyük kızı Leman'a da aşık olduğu için bu durumu fırsat bilip kızları Leman'la evlenmek istediğini de belirtti. Ahmet Reşat Bey'de bu duruma sevindi. Böyle bir durumun daha isabetli olacağını düşündü. Acele düğün hazırlıkları yapıldı ve akşamına Mahir Bey'le kızını evlendirdikten sonra diğer kader arkadaşlarıyla birlikte İstanbul'dan ayrılacağı vapura binmek üzere sabah erkenden konaktan ayrıldı. Kendisini kimsenin uğurlamasına müsaade etmedi.
Ülkeden ayrıldıktan bir süre sonra evine mektup yazarak iyi olduğu haberlerini verdi. Konakta ise Leman'ın kızı Ayşe KULİN'in annesi Sitare doğmuştu.

Kitap burada bitiyor ve bundan sonrası Umut'ta anlatılıyor. Ülkenin işgal altında olduğu zorlu günleri ve bu süreçte kahraman Türk halkının çetin direnişleri ile ülkenin düşman işgalinden kurtuluşunu ve bu olaylar üzerinden Ayşe KULİN'in büyük büyük atalarınında geçirdiği zorlu günleri çok güzel sürükleyici bir şekilde anlatılması ile kendinizi olaylara kaptırarak keyifle ve hüzünle okuyorsunuz. Romanı oldukça kısa tutmaya çalıştım ama buna rağmen yine de uzun bir post olacağı için diğer romanlarını da başka postlarda anlatmaya çalışacağım. Aslında amacım bu postun içinde hepsini anlatmaktı.
Bundan sonraki sırada UMUT var.....

Gökyüzünün Güzelliklerine Dair

2011-02-24T10:38:00.000-08:00

Bu fotoğraflar eşimin geçen yıl ki Finlandiya gezilerine giderken yolculuk esnasında çekmiş olduğu resimler. Hard diskimizi düzenlerken bu resimleri tekrar görünce bloğumda da paylaşayım dedim.
Aslında eşim çocukluğundan beri albüm düzenlemeye ve fotoğraf çekmeye meraklıdır. Bende daha sonra oluştu bu merak. O da kameralı cep telefonları çıktıktan sonra. Cep telefonları hem konuşmak için, hem de fotoğraf çekmek için olunca her anı, her şeyi ben de çeker oldum. Ama gerçekten güzel bir olay. Mesela okul yıllarında, ilk iş hayatımda ve bankadaki günlerime ait rersimlerim hiç yok. Aslında fotoğraf makinam da vardı ama taşımayı sevmiyordum. Başkaları çektiğinde de istemek aklımıza gelmiyor veya istemeye çekiniyorduk. Çünkü o zamanlar tab ettirilmesi koşulu ile sahip olunuyordu resimlere.Oysa şimdi e-postama atsana diyebiliyorsun.Teknolojinin en güzel yanı da bu olsa gerek.

Neyse konumuza geri döneyim. Konumuz gökyüzünün güzellikleriydi. Yıllar önce yalnız yolculuk yaptığım zamanlarda otobüsün camından gökyüzüne bakıp bulutları bulut tarlalarına ve bazı şekillere benzetir, hayal kurardım. O güzellik bana öyle huzur verirdi ki, kendimi o bulutların içinde hayal ederdim.Uzun bir süre öylece vakit geçer, yolculuğum keyifli bir hal alırdı.

Az önce resimleri tekrar görünce o günler aklıma geldi. Yukarıdaki resim mesela bembeyaz düz bir ovayı andırıyor. Güneş batmak üzereyken çekilmiş bir resim ama.O yüzden biraz kızıla da dönmüş bir ovaya benziyor.

Yine bulutların üzerinden güneşin batışı.Muhteşem bir görüntü. Düz bir tarlayı andırıyor.

Uçağın camına güneş ışınlarının yansıması.

Hem gece yolculuğu, hem de gündüz yolculuğu esnasında çekildiği için resimlerde gökyüzünün hem gece,hem de gündüz görüntüsü.

Bir ara da eşimin çektiği resimler ile Finlandiya hakkında da bir yazı yazmaya çalışacağım.Dediğim gibi geçen yıla ait bir geziden.Ama benim bugün aklıma geldi yazmak. Resmi bir iş gezisi olduğu için bu tür gezilere biz maalesef iştirak edemiyoruz. Aslında bu tür güzellikleri gözümle görmeyi de çok isterdim. İşim gereği bu zaten mümkün değil şimdilik ama ileri de zaman ne gösterir bilemeyiz tabii ki.Her şey nasip kısmet. Ancak kendi imkanlarımızla her yeri gezmek de mümkün değil.Bazı gezi planlarımız var ancak onuda sürekli erteliyoruz. Bu yaz sonunda eşimin bir proje kapsamında yine yurt dışı seyahatleri var.

Konuyu yine dağıttım.Oysa sadece gökyüzünün güzelliklerini yansıtacaktım. Neyse bundan sonrasını resimlere bırakıyorum. Aslında hala yoğun geçiyor günlerim.Anlatacak ve okuduğum kitaplardan bahsedecek olmam gerekiyor ama sınava hazırlanacağım. Belki o yüzden de buraya yoğunlaşamıyorum. O nedenle kitap okumaya da ara vereceğim birkaç aylığına.Yani dinlenmek amaçlı okuyacağım ancak. Okuduğum kitap yorumlarımı da kısmet olursa ileride yazarım.Neyse İnşaallah emeklerimiz boşa çıkmaz.

Herşey gönlünüzce olsun.Sağlık ve esenlikler diliyorum.

Mavi Boncuk Kolyem...

2011-02-17T23:02:00.000-08:00

Bugün öğlen tatilinde Kızılay'a gittim ancak fazla vakit bulamadığım için takı malzemeleri satan başka yerlere bakma fırsatım olmadı. Öyle özlemişiz ki, öğlen tatili maalesef yeterli gelmedi gezmeye. Aslında ya hafta sonu ya da izinli olduğumuz bir gün gidip bol bol rahatça gezmek en güzeli. Bugünlerde havalar da günlük güneşlik. Böyle bir havada da iyi ki gitmişim dedim ama keşke daha fazla gezip, ihtiyaçlarımı karşılayabilecek vakit bulabilseydim çok daha iyi olacaktı. Daha öncesinde de belirttiğim gibi çok detaylı gezemediğim için alışveriş konusunda tecrübeli değilim. Kursa giden arkadaşlarımdan biliyorum. Kurs öğretmenleri neyi nereden alacaklarına kadar da bilgilendiriyorlarmış arkadaşları. Ama benim arkadaşlarımdan takı yapan yok aralarında. Farklı kurslara katılıyorlar. (Ahşap, seramik, dikiş, vitray vs... ) Bende takı yapımını internet üzerinden ve kendim hazır aldığım bazı modellerden inceleyerek öğrendim. O nedenle amatörce çalışmalar benim yaptıklarım da.

Yukarıda ki kolyem de bunlardan bir tanesi. Elimdekileri değerlendirmek adına elimde bulunan iri köşeli boncuk ve kum boncuklardan yaptığım bir kolye. Bu kolyemdeki boncukları misinaya dizdim ve ve uç kısmına büyük bir cam boncuk takıp, en uç kısımlarını da bitle sıkıştırıp yaptığım, yapımı çok kolay bir kolyedir. Yalnız herşey de olduğu gibi bu da sabır isteyen bir uğraş. Dizim işi biraz zaman alıyor. Benim yine en sevdiğim çalışmalarımdan biridir bu kolyemde. Aslında bol bol malzemeye sahip olsam kafamda oluşturduğum o kadar çok tasarım var ki. İşte çalışıyor olduğum için hafta içi vakit bulamıyorum. Hafta sonu da yine başka önemli uğraşlardan dolayı çıkamıyorum. Tabii buna işyerimizin ve evimizin merkeze uzak olmasının etkisi çok büyük. Neyse sağlık olsun diyorum. Bende olduğu kadarıyla yapıyorum....

Yeşim Kolyem ve ve....

2011-02-15T06:54:00.000-08:00

Uzun zamandır el emeği çalışmalarına vakit bulamıyorum. Ancak el attığım çalışmalardan da bir süre sonra sıkılıyorum. Fakat takı tasarımı asla bıkmayacağım uğraşlardan sanıyorum. Ancak onunda maliyeti çok yüksek oluyor benim çalışmalarımda. Kızılay'da ben bir tek yerde bu tür malzemeler satılan yer biliyorum. Satın aldığım yerdekiler her ne kadar güleryüz gösterseler de güven vermiyorlar. Tabiri caizse resmen kazıklandığımı düşünüyorum ama taa oralara kadar gitmişken de elim boş çıkamadığım için göz göre göre razı geliyorum bu duruma. Asla pazarlık yapmayı da beceremiyorum. Bu durumda şikayetçi olmamam da gerekiyor haliyle aslında. Yaa!.. alt tarafı aldığım aparatlar, malzemeler döküm. Değerli taşlardan birkaç çeşit daha önceki yıllarda almıştım zaten. Aldığım malzemeler tamamen ara aparatlar ve takı malzemeleri. (klips, bit, çivi,zincir vs...) Gümüş değil, altın değil. Takı tasarlamayı çok ama çok sevmeme rağmen alım işlerinde tecrübe sahibi olamadığım için sürekli yapamıyorum haliyle. Ulus'ta ucuz olduğunu söylüyorlar ama oraya da gidemiyorum. Bana çok ters ulaşım açısından...

Neyse, geçen yıl Kız Olgunlaştırma Enstitüsündeki kurslardan birine yazılmak için arkadaşlarımla karar almıştık. Bu yıl arkadaşlarımla gittik. Bilgi aldık. Cumartesi sabah 9' dan akşam 4' e kadar vakit ayırmak gerekiyormuş. Ben taşınmamış olsaydım metro ile ulaşım rahat olacaktı ve daha yakındı mesafe ama şimdi çok uzaktayım, hem de metro gibi rahat ulaşım aracı yok. Arabayla bile gitsem sonuçta o trafik bezdirirdi beni. Göze alamadığım için kayıt olmadım. Eşimde zaten bir hafta sonumuz var onu da kurslarda mı geçireceksin dedi. O da pek istekli değildi. Ama dediğim gibi göze almış olsam bir şekilde ikna ederdim eşimi. Neyse Kız Olgunlaştırma Enstitüsüne her türlü kurs için müracaat edilebiliyor.Takı tasarımdan, yemek kursuna, biçki dikişten, seramik, vitray vs...her alanda kurs açılıyor.Yalnız müracaatlar Ağustos ayında başlıyor. Arkadaşlarım dikiş kursuna müracaat ettiler. Çok da güzel geçiyormuş. Bayağı birşeyler öğrenmişler. Beni kaç kez davette ettiler kursa ama hala gidemedim. İnşaallah birgün gitmek istiyorum. Ben şayet takı tasarımına gitseydim, hem alım işinde bilgi sahibi olacaktım, hemde bilmediğim birçok teknikler de öğrenecektim. Boncuk ve tel örgü tekniklerini öğrenmek isterdim doğrusu.

Yukarıdaki resimde yine yeşim taşından arkadaşım için yaptığım bir kolye. Tarzım aynı gibi diğer yaptıklarımla ama ufak değişikliklerle ve elimde bulunan malzemelerle ancak bu kadarını yapabildim. Çok çok önceki zamanlarda birkaç çeşit daha yaptığım kolyeler de var. Onların modelleri farklı bunlardan. Daha sonraki zamanlarda onlara da yer vermeye çalışacağım. Bu değerli taşların özelliklerinden de yeri geldikçe bahsediyordum.Yeşim taşının özelliği de daha önceki bu yazımda...

Gökkuşağını Sevmeyen var mı?...

2011-01-21T00:59:00.000-08:00

Doğa olaylarını her zaman sevmişimdir. Özellikle Gökkuşağını gördüğüm zaman çocuklar gibi sevinirim. Çok kimse yağmurda ıslanmak istemez ama ben asla şemsiye taşımayı sevmem. Yağmurlu havada yürümek ve ıslanmak çok hoşuma gider. Kar yağdığında kartopu oynamaya, kardan adam yapmaya, hele hele kaymaya bayılırım.Yalnız buzlanma nedeni ile zorunlu yürüme durumlarında başımıza gelebilecek olan kayma durumları bunların dışında tabii ki..:)) Kastettiğim keyfi kayak olayı.

Böyle durumlarda elimizden geldiğince bu güzelliklerin tadını çıkarmaya çalışırız. Eşimde benim bu konudaki mutluluğumu ve heyecanımı bildiği için tesadüfen tanık olduğu bu muhteşem gökkuşağının resimlerini çekmiş benim için...canım benim...

Ankara'da karasal iklim hakim olduğu için burada daha çok kışı yaşıyoruz. Çok kısa süre sıcaklar oluyor. Hatta yazın ortasında bile sağanak yağmura tanık oluyoruz çok zaman. Bu yaz da yine sağanak bir yağmurda dışarıda idik. Ben, bir mağazadan alışveriş yapacaktım ve eşim çocuklarla birlikte arabada kaldılar. Bende mağazaya girdim. Ben çıkana kadar inanılmaz yağmur başlamıştı ve iri iri dolular yağıyordu. Hatta haber konusu da olmuştu.O doludan birçok arabaların camları da kırılmıştı. Mağazadan dışarı çıktığımda doluların iriliğini görünce olduğum yerde kaldım, kafamı kıracağı düşüncesi ile.Yağmur olsa kesinlikle aldırmazdım, çünkü dediğim gibi ıslanmayı seviyorum... Herkes hayret etmişti. Daha önce o büyüklükte doluya rastladığımı ben hatırlamıyorum. Epey bir dolunun kesilmesini bekledim. Kesildikten sonra koşarak otoparkta beni bekleyen ailemin yanına döndüm ve ben arabaya biner binmez tekrar dolu yağmaya başladı. "Tam zamanında gelmişim" dedim. Camlara öyle sert iniyordu ki...

Gökkuşağı resimleri ile doğa olaylarına ait yakın tarihli bir anımda canlanmış oldu. (Bu yaza ait) Bu yaz bardaktan boşanırcasına yağan sağanak yağmurlara birkaç kez tanık olduk. Arabanın silecekleri yağmurun hızına yetişemiyordu... Maşaallah!.. Önceki yıllarda Ankara'ya bol bol yağmur yağdı. Ama eskisi gibi kış kışlığını artık fazla göstermiyor. Bir kez kar yağdı. O da belirli bölgelere ve iki günde de eridi. İnşaallah!.. yine yağmasını umut ediyorum. Eskiden en az üç kez yağardı kar.

Umarım herkesin hayatı bu gökkuşağı kadar renkli olur...Bu güzel kareleri de burada paylaşmak istedim ve ayrıca benim için bunları çeken sevgili eşime de teşekkür ediyorum. Her ne kadar yoğunluğundan dolayı beni okumaya pek fırsatı ve bu teşekkürümden dolayı haberi olmasa da....:))))

Bu Hayat Hepimizin

2011-01-18T02:52:00.000-08:00

Şimdi de İpek ONGUN'un gençlik serisi olan "Bu Hayat Sizin" adlı kitabından bahsetmek istiyorum. Kitabın adını ben çok sevdim. Gerçekten herkesin tek bir hayatı var ve asla geriye dönülüp tekrar yaşanmayacak bir hayat. O yüzden hayatımızı en iyi şekilde yaşamak ve etrafımızdakilere ve yakınlarımıza da bunu yaşatmak lazım. Güzel ve doğru bir hayat herkesin hakkı. Tabii herkesin de bunun farkında olması çok önemli. Farkında olanlara ne mutlu. Olmayanlarında bu tarz kitaplar okuması ve kendisini geliştirmesi gerektiğine inanıyorum. Bilmemek ayıp değil, öğrenmemek ayıp demiş atalarımız. Kişisel gelişim adına bu tür kitaplar okumak gerçekten içimizde var olan duygu ve düşünceleri açığa vurmamıza, kendi benliğimizin ve birçok şeyin farkındalığına varmamıza yardımcı oluyor. O nedenle ben her okuduğumda kendimi daha iyi hissediyor ve daha öğrenmem gereken çok şey olduğuna, öğrendiklerimi de hayatıma uyarlamaya çalışıyorum.

Bu kitapta gençlere yazılmış bir kitap, ancak herkesin okuyabileceği, gençliğimizin ve gençlerimizin kıymetini daha iyi anlamamızı sağlayacak, onların dünyasına onların gözüyle bakmamızı sağlayacak bir kitap.

İnsanı eğiten, iyiye, doğruya yönlendiren, hayata bakış açısını değiştiren, hayata daha güvenle ve olumlu bakmayı, zorluklarla nasıl başa çıkmayı öğreten, gençliğe hitap etse de, kişisel gelişim adına yetişkinlerinde rahatlıkla okuyacağı bir kitap.

Kişinin birçok şeyi farketmesine yardımcı oluyor. En başta kişi yaşama amacını öğreniyor bu kitapta. Aile ile çocuk arasındaki iletişimin önemini, insan ilişkilerinde karşılaşılan doğrular ve yanlışları, arkadaş ve dost seçiminde nelere dikkat edilmesi gerektiğini, çevreye bakış açısını, duygu ve düşüncelerin dışa vurumunda insanı etkileyen ve etkilemesi gereken durumların farkında olunmasını sağlayan bir kitap.

Gençler ile ailelerin arasındaki sorunlarda ortak yolu bulup, her iki tarafında birbirini anlamasına yardımcı olacak, her iki tarafa da ışık tutacak bir kitap.

Hayatta önemsenmeyen, değer verilmeyen birçok şeylerden mutluluk paydesi çıkarılmasını sağlayan ve gençliğin hayata daha olumlu bir pencereden bakış açısı yakalamalarına vesile olacak bir kitap.

Ben gençlere hayat adına çok şeyler katacağına, hayata bakış açılarına yön vereceğine, aydınlatacağına inanıyorum. Gençlerin hayatta neyi yapması, neyi yapmaması gerektiği; nelerin doğru olduğu, nelerin olmadığı konusunda da bilgilendiriyor. Kısaca gençlere gelecek hayatında kişilik ve özgüven adına çok şeyler öğreteceğine, geleceğine yön vereceğine inanıyorum. Bu tarz kitaplarda yazılanların ne kadarını çocuklarımıza nasihat olarak verebiliriz veya davranışlarımızla gösterebiliriz ki. Okumanın hafızalarımızda daha etkili olduğunu düşünerek, ancak bu tarz kitapları okumakla hayat okulunda öğrendiklerini ve öğreneceklerini pekiştirerek kendi yaşamına uyarlamasının daha kalıcı ve etkileyici olacağını düşünüyorum.

Kitabı ben çok beğendim. Kitap gerçekten akıcı, içten ve derinden derine verilen öğütlerle oldukça da etkileyici. Bu anlamda amacına gerçekten de yönelik hazırlanmış bir eser. Ayrıca genel kültür adına önemli insanların özlü sözleriyle de zenginleştirilmiş ve altı çizilecek satırlarla dolu dolu bir kitap. Herkesin, özellikle de gençlerin okumasını tavsiye ediyorum.

Göze Limon Damlatmak

2011-01-17T01:42:00.000-08:00

Daha önce göze limon damlatılmasının sakıncası olup olmayacağı konusundaki tereddütlerimden bahsetmiştim. İnternetdeki araştırmalarımın çoğunluğu limonun asit içerdiği için göze zarar vereceği yönünde idi. Tek tük sakınca olmayacağına dair yazılara da rastlamıştım.Hal böyle olunca tereddüte düşüp, bu nedenle sizlerden gelen yorumlarla bu merakımı gidermek de istiyordum. Sonrasında ise sizlerden gelen yorumlarla birlikte benim gibi merak eden arkadaşlar da oldu.Yazımın sonunda en doğrusunun zaten ilk fırsatta doktoruma danışmak olduğunu da belirtmiştim. Limon gerçekten günlerce gözümde oluşan rahatsızlıkları yok ediyordu ama sanıyorum doktorların genel görüşü de limonun asitli olmasından dolayı göze zarar vereceği idi. Bende Cuma günü öğleden sonra doktora kontrole gittiğimde sordum ve yüzüme hayretle bakıp, kesinlikle doğru olmayacağını ve aynen oda asit içerdiği için göze zarar vereceğini söyledi. Bana tavsiyesi ise gözümü her zaman düzenli olarak (nasıl dişini düzenli fırçalıyorsan bunu da öyle dedi) bebek şampuanı ile yıkamam gerektiğini,yukarıdan aşağıya 10 kez masaj, aşağıdan yukarıya da 10 kez masaj yapmamı söyledi ve bir damla verdi. Ayrıca bilgisayar kullanmadan önce, alışverişmerkezleri gibi kapalı ortamlara girmeden önce, kuru ortamlarda gözüme refresh (Gözyaşı damlası) damlatmamın gözümü rahatlatacağını ve hiçbir sakıncasının olmadığını söyledi.

Oysa yazıma oldukça ilginç yorumlarda gelmişti. Özellikle Ayfer Sultan ın bu yazıma bıraktığı yorumda da görüldüğü üzere;
sa.Mehtapcığım hayat meşgalesi oluyor zaman,zaman uğruyamıyoruz,limon ile yazını görünce tecrübelerimden çocuklar küçükken yani bebekken hergün yıkadıktan sonra gözlerine limon sıkardım sanırım 40 günlük oluncaya kadar daha sonraları haftada sıkmaya başladım şükürler olsun hiç bir sorun yok bende zaman,zaman sıkarım dinlendiriyor çocuklarım evlendiler bana limondan dolayı gözlük kullanmıyoruz diyorlar,yinede haftada birgün banyo sonrası göze sıkmak iyi gelir veya 15 günde bir göz pınarına damlatıp göz hareketi ile her tarafa yayılmış olur geçmiş olsun...A.E.O

Ama doktorlar kesinlikle sıcak bakmayınca insan yine de cesaret edemiyor.Sevgili Ayfer Sultan 40 günlük bebekler limonun yakmasına nasıl dayanıyorlardı acaba. Aslında miyobu da düşürmesi açısından her türlü acısına da katlanılırdı ama dediğim gibi kaş yapayım derken göz çıkarmak istemediğim için ben bundan sonra deneyemeyeceğim.

Yine de göz doktoruna gittiğinizde sizlerde sorun isterseniz.

Sizin doktorunuz bakalım nasıl karşılayacak. Daha başka yorumlarda bir televizyon programında bir doktorun da limonun göze faydalı olduğundan bahsettiğini bunun üzerine yorumu yapan arkadaşımızın anne ve babasının gözlük kullandıkları için denediklerini yazmıştı. Şimdiye kadar birkaç kez denemiş biri olarak bende acaba diyorum ama doktor tavisyesine de uyacağım haliyle. Sağlık ve esenlik dileklerimle.

Başkanımızın Jesti...

2011-01-13T05:06:00.000-08:00

Yine neredeyse zaman aşımına uğrayacak bir post daha girmek istiyorum.
Kısa ve öz...
Bu hafta başı Daire Başkanımız Atila Bey emekliliğe ayrıldı. Ayrılmadan önceki Cuma öğleden sonra veda konuşması yaptı. Çok güzel nasihatlar verdi bizlere. Keşke herşey başkanımızın söylediği doğrultuda olsa. Bazen insan ne kadar çaba ve azim gösterirse göstersin maalesef herşey olması gerektiği gibi olmuyor. Bunun detaylarına girecek değilim. Ayrıca Kurumumuzda bulunduğu süre içindeki genel gözlemlerini de dile getirdi. Kendi adıma bende bütün bunların farkındayım ama maalesef elden birşey gelmiyor. Daha önceki toplumsal yazılarımda da belirttiğim gibi bir benle olmayan şeyler. Bizle olması gereken şeyler. Toplum her yeri kapsıyor. Neyse Türk milleti olarak eksikliklerimizin farkında olabilmeyi diliyorum sadece...Başkanımızla o gün vedalaşıp, emekliliğinde ve bundan sonraki hayatında sağlık ve mutluluk temennilerimizle uğurladık kendisini.

Kendisi çok iyi, çok nazik bir insandı. Mesela dünya kadınlar gününde eşine mutlaka bir buket çiçek götürmek üzere aldığında bize de alırdı. Bu masamdaki Atatürk çiçeği de Başkanımızın 2011 yeni yıl hediyesi. Yılbaşı günü yeni yılımı kutlayarak, çiçeğimi vermiş, güzel temennilerde bulunup, yüzümü güldürmüştü. Ayrıca benimle birlikte kendisine bağlı olarak çalışan bütün bayan arkadaşlarımıza da aynı jesti yapmıştı.

Bende kendilerine bundan sonraki yaşamında ailesi, çocukları ve torunlarıyla birlikte sağlıklı, hayırlı, mutlu bir yaşam diliyorum....

Av Mevsimi ve Kitaplarım hk.

2011-01-10T02:46:00.000-08:00

"Av Mevsimi" filmine gecikmeli de olsa, yeni sezon filmleri gösterime girerken, vizyondan kalkmadan, bu hafta sonu arkadaşlarımızla birlikte gidebildik. Aslında bir süre sonra televizyonda da gösteriliyor ama televizyonda hem izlemek için fırsat olmuyor, hem de izlemeye kalkışsanız bile durmadan reklam ile insanın izleme şevkini de kırıyorlar.

Bundan önce de en son gittiğimiz film "Newyork'ta Beş Minare" idi. "Av Mevsimi" bana sıradan bir film tadında geldi. Çok eleştiri almasına rağmen ben "Newyork'ta Beş Minare' yi daha çok beğendim. Gerçekten film için çok emek ve para harcanmış. Çok kaliteli ve Türk sineması için büyük bir gelişme idi bana göre.

Neyse "Av Mevsimi" bana sıradan filmlerden farksız geldi demiştim. Film için olumsuz şeyler söylemek istemiyorum. Çünkü emek verilip yapılmış sonuçta, saygı duyuyorum. Sadece benim için sıradan olduğunu belirtmek istedim. Özellikle şunun altını çizmek isterim burada. Filmi bana sıradan kılan etkenin, yakın zamanda Ahmet ÜMİT'in "Kavim" adlı kitabını okumam olduğunu düşünüyorum. Film "Kavim" adlı kitapla aynı formatta idi. Sadece olayın konusu farklıydı ve daha basitti. Filmin sonunu kısa bir süre içinde çözebildik. Oysa Kavim'de olaylar farklı farklı boyutlara kayıyor ve okuyucuyu bile şaşırtıyordu. Kitap başından sonuna kadar gizemini korumaya devam ediyordu. Ayrıca öyle sürükleyiciydi ki, okurken film izliyormuş gibi olayları ve kahramanları gözümde canlandırabiliyordum. İkisi de polisiye, ikisi de maceralı; Her ikisinde de emekliliği gelmiş, tecrübeli ve yıllarını bu işe vermiş komiser ve yardımcılarının bir cinayetin izini sürmeleri ve bu süreçte yaşanan olaylar zinciri. O nedenle izlemesem de olurmuş dediğim bir film. Ama "Kavim" i iyi ki okumuşum diyorum. Çok keyif alarak okudum çünkü. Tabii genelde filme konu olan eserler izlendiğinde, okunduğu tadı vermiyor çok zaman. O nedenle "Kavim" i film olarak izlesem düşüncem ne olurdu bilemiyorum. Kitaptaki kadar keyif almazdım belki de...

"Küçük Sırlar"

2010-12-30T01:31:00.000-08:00

Daha önceki postlarımda televizyon bağımlısı olmadığımızdan ve dizi takip etmediğimizden bahsetmiştim. Ayrıca görsel medyanın hiç de eğitici yanlarını göremediğimden, çocuklarımıza ve gençlerimize kötü örnek olduğuna inanarak burada RTÜK' e hitaben yazı da yazmıştım.Son yıllarda RTÜK bu konularla ilgilenmiyor sanıyorum. Neyse RTÜK'ün alanına girecek konuları daha sonra araştırıp yazmak istiyorum.

Benim asıl konum bu sefer "Küçük Sırlar" dizisi. Benim kızım 11 yaşında ve bu diziyi çok seviyor. İzin vermiyorum izlemesine. Ancak fırsat bulduğu anda televizyondan ve internet üzerinden izlemediği bölümlere bakıyor. Yine internet üzerinden fotoğraflarını renkli çıktılar alıp, kendince hazırladığı magazin dergilerine yapıştırıyor. Çalışma masasına asıyor. Kızım Sinem KOBAL hayranı ve "anneciğim Sinem KOBAL için izlemek istiyorum bu filmi" diyor. Kızım ve onun yaş grubundaki arkadaşlarının hepsinde de bu beğeni ve hayranlığı görebiliyorum.O nedenle bu diziyi ve baş oyuncusu Sinem KOBAL'ı eleştiriyorum. Sevgili Sinem KOBAL keşke seviyeli, eğitici filmlerde rol alsa da, bu yaştaki çocuklara ve gençlere daha güzel, daha iyi örnek olabilse...

Bu hafta başı (27.12.2010) tesadüfen izlediğim bölümünde (iyi ki izlemişim) inanılmaz ahlak dışı konulara tanık oldum. Eşim irem'e ders çalıştırıyordu. Ben de "hem televizyon izleyeyim, hem de küçük kızımı oyalayayım" dedim. Ablasını ders çalışırken rahatsız etmesin diye. Zaten tesadüfen televizyonun yanından geçerken bile göz ucu ile baktığınızda dizi hakkında fikir sahibi oluyorsunuz. İrem'e de o yüzden yasak getirmiştim zaten. Neyse bu son izlediğim bölümünde baştan sona ahlaksızlık diz boyuydu. Eminim önceki bölümler de böyle.
-Dizi de anne ve babaların evlilik dışı ilişkileri
-Bunun yanında çocukların da evlilik dışı ilişkileri
-Yine evlilik dışı çocuk sahibi olma
-Entrikalar,yalanlar
-Eşcinsellik
-Çocuk yaştaki genç kızın kendinden geçecek derece alkol tüketimi
-Sorumsuzluk
-Aile kavramın hiçe sayılması
-Şatafatlı bir hayat vs.....vs...
Bu dizideki gençler sözüm ona öğrenciydi galiba. Okul ve eğitim adına hiçbir şey göremedim ben. Çocuklarımıza yararından çok zararına inanıyorum. Amaç dizide ki karakterlere ve onların davranış ve yaşayış biçimlerine özendirici özelliğe sahip bence. Ben kızıma izletmiyorum ve nedenlerini de anlatıp, zaman kaybı olduğunu söylüyorum. Beni anlayışla karşılıyor. Tepki vermiyor ancak benim olmadığım yerde de ilk fırsatta izlemeye çalışıyor.

Peki bizde durum böyle. Acaba başka anne babalar bunun farkında mı acaba? Çok izleniyor, bol reyting alıyor ki uzun zamandır ekranlarda bu dizi. Bir de bu benim farkında olduğum dizilerden sadece bir tanesi. Acaba diğer dizilerde durum nedir? Mesela son zamanlarda bir yerlerde tesadüfen okuyorum veya duyuyorum. Fatmagül'ün suçu ne deniliyor.Artık bu slogan olmuş gibi. O diziler nasıl acaba? Aileler çocukları ile birlikte bu dizileri izliyorlar mı? Daha önceki bu, bu , bu yazılarımda endişelerimden bahsetmiştim.

Ben ne kadar çocuğuma engel olursam olayım, toplum olarak bazı şeylerin üstüne düşmezsek, önemsemezsek çocuklarımız o toplumdan, o çevreden zarar görebilirler. Son zamanlarda benim çocuklarımdan birkaç yaş büyük arkadaşlarımın çocukları ile ilgili sıkıntı ve yakınmalarını dinlediğim zaman endişelerim gerçekten artıyor. "Demokratik, özgür, özgüvenli...vs. çocuklar, gençler yetiştirelim" derken, ahlaksız, saygısız, bencil, asi,sağlıksız, duyarsız, sevgisiz, tembel, miskin, tüketen vs....vs...çocuklar, gençler yetişiyor gibi me geliyor. Toplum olarak üzerimize düşen gerçekten ama gerçekten duyarlı olmalıyız. "Ben" diye hareket edersek zarar gören yine kendimiz oluruz. "Biz" demeliyiz. Hepimiz üzerimize düşeni yapmalıyız. Kendi keyfimiz için (bu dizi keyfi de olabilir) çocukları heba etmemeli; kendine, çevresine, topluma yararlı ve duyarlı nesiller yetiştirmeliyiz. Biz çocuklarımıza en iyi şekilde örnek olmalıyız. Bu bir tek benimle olmuyor. Bizle birlikte olmalı ki, toplum da iyiye doğru gitmeli. Çok mu zor bu? Bence değil. Aksine kolay. Biraz ilgi ve çocuklarımıza güzel model olmak. Çünkü çocuklar bizden gördüklerini dışarı yansıtıyorlar ve bu diğer çocuklara ve gençlere de kötü örnek teşkil ediyor. Lütfen bu konuda üzerimize düşeni seve seve yapalım.Bu çocuklar bizim yarınlarımız. Onlara güzel bir gelecek ve insanların insanca yaşadığı bir hayat sunalım...

Bu arada herkesin yeni yılını da kutluyor; sağlıklı, hayırlı, huzurlu, mutlu, sevgi dolu nice nice seneler diliyorum...Herşey gönlünüzce olsun!...

Kar Manzarası

2010-12-17T00:39:00.000-08:00

Geçen hafta Ankara'ya böyle kar yağdı. (12.12.2010) Daha doğrusu bölge bölge Ankara'da mevsim farklılıklar gösterebiliyor. Bizim oturduğumuz semtte kar yağışının ertesi günü buzlanma, ve trafikte zorluklar yaşandığında Annemlerin oturduğu yerde ise hiç kar yokmuş. Cumartesi annemler bizdeydi ve akşam ısrarlarımıza rağmen kalmadılar. Mahsur kalmaktan korktular ve o gün akşam eve dönmek için çıktıklarında arabayı otoparktan zor çıkarmışlar eşimle. Ancak kendi semtlerine vardıklarında, "annem biz geldik diye aradı ve burada hiç kar yok" dedi. İnanılır gibi değildi. Karlı havaları çok seviyorum ama evde olduğunuzda keyfi oluyor.Çalışıyorsanız çalışan insan için bayağı zorluklar yaşanıyor. Yine de kışın karın güzelliğini yaşamakta insana keyif veriyor.

Ertesi sabah kalktığımda ve pencereden baktığımda böyle bir manzara ile karşılaştım. Her yer kar olmuştu ve hala da yağmaya devam ediyordu. Bende böylesine güzel bir manzarayı hemen fotoğraflamak istedim. Ayrıca böyle bir günde evde olmak beni gerçekten mutlu etti. Bu güzelliği çocuklarım görünce onlarda mutlulukla karşıladılar ve kahvaltıdan sonra dışarı çıkıp karda oynamak istediler ve tabii bu arzularına da nail oldular. Daha iki hafta öncesine kadar Ankara'da manto,palto, kalın kazaklar giyemiyorduk. Resmen yazdan kalma sıcaklar vardı ve ani bir değişim oldu havalarda. Bakalım daha ne kadar şaşırtacak bu havalar bizi...

Limonlu Gözlere Dair.

2010-12-09T06:59:00.000-08:00

Daha önce bu yazımda gözlerimdeki hassasiyetten bahsetmiştim. Çok sevmeme rağmen gözlerime makyaj yapamıyorum. Hemen kızarıyor, yanıyor, kaşınıyor, sulanıyor. O nedenle mümkün olduğunca hiç makyaj yapmamaya çalışıyorum. Ama özel gecelerde makyajsız da olmuyor tabii ki.

Yakın zamanda, ben lise yıllarındayken kuzenimle arada gözümüze limon sıktığımız aklıma gelmişti. Kuzenim gözlük kullanıyordu ve gözleri ileri bir numara idi. "Hem gözü güzelleştiriyor, parlatıyor, hem de miyop gözün numarasını düşürüyor" demişti kuzenim. Benim gözlerim ise zaten parlaktı, sanki ihtiyacım varmış gibi.O nedenle zaman zaman gözlerimize limon suyu damlatırdık.Gözü inanılmaz yakıyordu. Dayanılacak bir yanma değildi, resmen kıvranıyorduk. Ama güzellik uğruna yapmaktı benimkisi. Kuzenim ise hem gözlüğünden kurtulmak için, hem de daha güzel gözlere sahip olmak içindi onun yaptığı da.

Son zamanlarda ben bu yöntemi bir iki defa daha denedim. Lise yıllarımdan sonra ilk defa yakın zamanda yani. Birinci denemem özel bir gecemiz vardı. (Öğretmenler gününde). Makyajımı yaptım. Üstelik makyaj malzemelerimi yeni de almıştım ve bayağı da pahalı ürünlerdi. Daha sonra internetten başka ürünlerle karşılaştırınca "ne kadar pahalı almışım" dedim. Gözümün hassasiyetini bildiğim için kaliteli olsun istedim ama yine de değişen birşey olmadı ve gözlerim kızarmaya, yanmaya, sulanmaya başladı, makyaj sonrası. Ben de "ne yapabilirim, ne yapabilirim" diye düşününce bu limon suyu aklıma geldi ve birer damla gözüme damlattım. İlk önce inanılmaz kanlandı, yandı, sulandı ve o etkiler azalınca da gözlerimdeki hem rahatsızlık, kızarıklık gitti. hem de gözlerimi daha da parlattı ve netleştirdi. Ben de şunu düşündüm, "her halde gözdeki mikropları kırıyor". İkincisi de bilgisayar başında fazla çalıştığım bir günde gözlerimdeki normal yorgunluk ve rahatsızlık anında yine limona başvurmakla oldu. Sonuç yine mükemmeldi. Daha net görüyordum sanki, gözlerimde batma, yanma hissi de yok olmuştu. Kısaca kendimi çok daha iyi hissediyordum limon sıktıkça.

Kısaca sade de gelecek olursam, az önce göze limon damlatmakla ilgili internetten araştırmalar yaptım. Göze zarar verebileceği yönünde idi. Ama benim gözlerimi de rahatlattığını gözlemledikten sonra kendim doktoruma sormadan bir daha denemeyi düşünmediğim fikrine kapıldım. Sakıncası olmasa acısına katlanıp, gözlerimi rahatlatmaktan yanayım ya ben...Neyse kaş yapayım derken, göz çıkarmayalım...En iyisi doktora danışmak...Bu arada sizin de bu konuda fikirleriniz olursa paylaşırsanız sevinirim.Sağlık ve esenlikler diliyorum.

Resim :http://www.meleklermekani.com/portal/limon-kabugundaki-muziceler.html

Gizem ve Heyecan Dolu Bir Kitap

2010-12-06T00:19:00.000-08:00

"Kavim" film tadında okuduğum ender kitaplardan oldu. Ayrıca uzun zamandır polisiye kitaplar da okumamıştım.Özlemişim doğrusu. Kitabın içeriği hakkında fazla birşey anlatmak istemiyorum. Çünkü anlatırsam gizemi bozulacağından okumak isteyenlere haksızlık etmiş olurum. Kitapta başından sonuna kadar sürükleyici, heyecanlı ve merak uyandıracak kadar da gizemli olaylar zinciri var. Bu yüzden son yıllarda hatırladığım kadarıyla sayfa adedi olarak en fazla okuyarak rekor kırdığımı da söyleyebilirim.

Kitabın gizemini bozmadan kısaca değinmek istiyorum ben yine de. Konusu, Başkomiser Nevzat ve yardımcıları Komiser Ali ve Zeynep'in ilginç bir cinayetin izini sürmelerini konu alıyor.Öldürülen kişinin kalbine haç saplı bir bıçak saplanmış ve masanın üzerine açılmış olan bir İncilde Zekeriya peygamberin bir sözünün altı maktülün kanı ile çizilmiş ve kitabın sağ tarafına mor gabriel yazılmış. Bu ipuçları cinayetin Hristiyanlık ve Süryanilikle bağlantısı olduğuna dikkatleri çekiyor. Cinayet aydınlatılmaya çalışılırken, bu bulgular üzerinde durulup, konuyla bağlantısı olabileceği düşünülen kişiler bulunuyor.Onlarla görüşüyorlar ve bu yönde araştırma yapıyorlar.Olayın kahramanlarını bu yönde araştırma yapmaya yönlendirirken, bu arada bu cinayetle bağlantısı olduğu anlaşılan başka cinayetler de işleniyor. Fakat bu cinayetlerle olayın altından farklı konular çıkıyor ve olayın gizemi gittikçe daha da artıyor....

Kitap başından sonuna kadar heyecan ve gizem dolu. Olayın nereye varacağını hep merak ediyorsunuz. Ayrıca oldukça da sürükleyici olduğu için elinizden bırakmak istemiyorsunuz.Mümkün olduğunca kısa tutmaya çalıştım kitabı.

Ahmet Ümit'in Kavim adlı bu kitabını okumanızı tavsiye ediyorum ben. İlk fırsatta diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum. Şimdiye kadar bu okuduğum ikinci kitabı. Daha önce de Bab-ı Esrar'ını okumuştum. Güzel ve sağlıklı bir hafta diliyorum herkese. Bol ve keyifli okumalar da....

Zahir

2010-11-29T05:12:00.000-08:00

Simyacı kitabının yazarı Paulo COELHO'nun "Zahir" adlı kitabından bahsedeceğim.

Zahir, önce sıradan daha sonra ünlü olan bir yazarın savaş muhabiri olan eşi Esther'in kaybolmasının ardından, eşini arayışını konu alıyor. Eşinin kaybolmasının ardındaki sırrın izini sürerken, ayrıca kendi iç dünyasında da yolculuğa çıkıyor. Kitabın başında konunun nereye gideceğini merak ediyordum. Kitabı yarıladığımda olay anlaşılmaya başlamakla beraber, sonu tahmin ettiğim gibi gelişti ancak beklediğim gibi son bulmadı.

Kitabın ilk başlarında yazarın kafasının karışık olduğunu düşündüm ve ne istediğini, neyi anlatmaya çalıştığını anlamaya çalıştım.

Kitap diğer bir açıdan toplumsal değerlerimize, inançlarımıza, kültürümüze ters düşen bir konudan bahsediyor. İki evli çift evli iken birbirlerinden uzak, iletişim yoksunluğu içinde iken; her iki çiftin birbirlerini aldatması, bunu bilmelerine rağmen bunu normal bir durummuş gibi karşılandığını yansıtması, ilişkilerinin tamamen tıkandığında kadının aniden ortadan kaybolması ve bundan sonra yazarın sevdiğini düşündüğü karısının peşinden serüvene çıkarken sevgiyi, aşkı da sorgulaması konu ediliyor.

Konu beni sarmadı. Dediğim gibi toplumsal değerlerimize aykırı olan evli olsa da, eşini sevse de, başkalarıyla ilişki normalmiş gibi yansıtılması; sevgi gibi, evlilik gibi kutsal değerlerle özleştirilmesi bana saçma gelmesine rağmen kitapta anlatılan kısacık öyküler ve hayata dair önemli anekdotlar için okunabilir. Kitaptan alınacak dersler de var bu anlamda. Mesela elimizdeki bazı değerlerin kıymetini ancak kaybettiğimiz zaman anlamamız gibi.

Kitabın ortalarında toplantılarda, ulu orta ortamlarda insanların duygularını, düşüncelerini, yaşadıklarını, deneyimlerini, tecrübelerini, acılarını ya da her neyse konuşması ve başkalarıyla da paylaşması gerektiğini, böyle yaparak başkalarının da benzer sorunlar yaşayabildiklerini öğrenerek, kendilerine olan özgüvenlerinin gelişeceğine, kendilerini daha iyi hissedip, kendileri ile barışık olabileceklerine dikkat de çekiyor. Konu itibari ile bana birşey katmadığı aşikar ama yine de altı çizilecek cümleler, satırlar da var kitapta. Tabii son paragrafımda kitabın bir bölümünden bahsettiğim gibi ulu orta herşeyi, herkesle paylaşmanın doğru olduğuna katılmıyorum ben.

Sonuç olarak, yazarın takıntılarını, takıldıklarını, tutkularını ve aşklarını konu aldığı ve sorguladığı bir kitap.Yazarın aşkının, tutkularının ve bilinmez bir maceranın peşinden gitme arzusunun yanında, kendi iç yolculuğuna çıkarken aslında sonunu düşünmeden ve nelerle karşılaşacağı kaygısını gütmeden aşkının izinden kendini bulma adına yaptığı yolculuğunun öyküsü "Zahir"...

Sedef Kolyem...

2010-11-25T23:59:00.000-08:00

Sedef kolyem; Bu kolyemi de severek kullanıyorum.Tasarımı çok kolay, ancak yapımı oldukça zordu.Yapım aşamasında beni adeta çıldırtmıştı. Gece oldukça geç bir saatte bitirdiğimi hatırlıyorum.Yaklaşık bir beş sene olmuştur.Çünkü küçük kızım doğmadan önceki hobim takı tasarımı idi.Çoğunu da hediye verdiğim için hepsini burada yayınlayamıyorum.Verirken nasıl olsa ben yenisini yaparım diye resimlerini de çekmemiştim ama düşündüğünüz gibi olmuyor maalesef. Yerine yenilerini yapamadım.Sadece elimdekileri kullanıyorum şimdilik .Çünkü küçük kızım doğduktan sonra çok fazla hobi işlerine vakit ayıramaz oldum. Neyse, bu kolyeyi yaparken bayağı bir zorlanmıştım.Mum ipi o boncukların arasından geçirmek için az uğraşmamıştım ve basit gibi görünmesine rağmen büyük emek harcamıştım. Bu kolyede kullandığım malzemeler sedef, kırık boncuklar, kırık deniz kabukları ve iri rengarenk kum boncuklar ve kapatma klipsi.Elimdeki malzemeleri değerlendirmek adına yapmıştım. Mum ipi boncukların arasından geçirip, düğüm atılarak yapılan basit bir işlem ama iş o deliklerden o ipi geçirirken göstermemiz gereken sabır. O da tamamsa çok kolay ve oldukça şık bir kolye.

Kırka Bir kala

2010-11-25T02:06:00.000-08:00

Bayramdan önceki hafta sonunda küçük kızımı oturduğumuz semtte bir parka götürmüştük eşimle. Benim kızım oynarken birden iki arkadaş buldu ve kumla oynamaya başladılar.Benim kızım 4,5 yaşında, diğer iki küçük sevimlilerde aşağı yukarı aynı yaştalar. Ben de eşimle birlikte bankta oturup hem sohbet ediyor, hem de uzaktan takip ediyordum.Sonra yemekteyiz programındaymış gibi her biri kendince topladıkları çer çöp, yaprak,taş ve kumlarla yemekler yaptılar. Birisi kek, yaprak sarması, diğerleri başka birşeyler. Daha sonra bizlerden de yardım istediler ve biz anneler de yanlarına oturduk hem onları izliyoruz, hemde malzeme toplamalarına yardım ediyoruz ve hem de konuşmalarına gülüp eğleniyoruz.Öyle ilginç güzel kelimeler söyleyip, cümleler kuruyorlar ki. Çok şeker ve çok doğallar. Daha sonra bu konuşmalara tanık olunca annelerde buna benzer başka anıları da anımsamaya çalışarak onları birbirimize anlatmaya başladık ve çocuklarımız sayesinde annelerle de tanışıp, sohbet etme imkanımız oldu. Sohbetimiz sırasında ben aslında bu anları yazmak çok iyi oluyor. Bir süre sonra unutuyorsunuz ve aradan zaman geçip de yazdıklarınızı okuyunca çok hoş bir anı olarak anımsıyorsunuz derken, ben bloğum olduğunu ve daha çok orada yazmaya çalıştığımı ve buna rağmen eskisi kadar sık yazamadığımı bahsettiğimde Gün ışığı arkadaşımız kendisinin de bloğu olduğunu, aynı şeyleri kendisininde bloğunda fırsat buldukça paylaşmaya çalıştığından bahsetti. Bloklarımızın isimlerini aldıktan sonra ben kendisini ziyaret ettim ve bloğunu çok beğendim. Bloğunda gerçekten faydalı ve hayata dair bir çok konularda paylaşımları var arkadaşımızın. Ayrıca ikinci bebeğini bekliyor. Kendisine hayırlı , sağlıklı doğumlar diliyorum. Bloğuna ayrıca "bir annenin güncesi" de diyebiliriz. Bloğunun gerçek ismi ise "Kırka Bir kala"...

Değerli Öğretmenlerimiz

2010-11-24T05:44:00.000-08:00

Bir toplumun çağdaş medeniyetlere ulaşması, gelişmesi ve kalkınması ancak ve ancak eğitimle mümkündür. Bu nedenle gelecek nesillerin biçimlenmesinde öğretmenlerimizin emeği çok büyüktür.

Başöğretmen Atatürk bu nedenle öğretmenlerimize "Gelecek nesiller sizin eseriniz olacaktır" demiştir. Öğretmenlik en kutsal meslektir. Her birey ilköğretimden itibaren hayat boyu öğretmenlerinin vermiş olduğu eğitim, öğretim ile topluma ve milletine faydalı olmak durumundadır. Bugün hayatın her alanında, meslek gruplarının yetişmesinde değerli saygıdeğer öğretmenlerimizin emeği vardır.Onlara gereken değeri ve saygıyı göstermeli ve onların emeklerini boşa çıkarmamalıyız. Öğretmenler hayat boyu bizim rehberimiz, eğitmenimiz, liderimizdir. Herşeyi bize onlar öğretir. Öğretmenlerimizi bugün değil her gün anmalı ve onlara gereken değeri vermeliyiz.

Bende başta kızlarımın öğretmeni olmak üzere tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutluyor, sağlık, esenlikler ve başarılar diliyorum.

Atamızın Türk Milletine Güveni

2010-11-11T04:35:00.000-08:00

Bugünde Atamızın Türk milleti için söylemiş olduğu anlamlı sözlerine yer vermek istiyorum. İnşaallah Türk milleti olarak Atamızın güvenine layık olur ve ona layık olacak nesiller yetiştiririz.

*Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir.Türk milleti milli birlik ve beraberlik içerisinde güçlükleri yenmesini bilmiştir.

*Türk'ün haysiyeti, onuru ve kabiliyeti çok yüksek ve büyüktür.

*Bizim milletimiz, vatanı için, hürrüyeti ve egemenliği için fedakar bir halktır.

*Bizim başka bir milletlerden hiçbir eksiğimiz yoktur. Cesuruz, çalışkanız, zekiyiz. Yüksek amaçlar uğrunda ölmesini biliriz..

*Giriştiğimiz büyük işlerde, milletimizin yüksek kabiliyet ve yüksek sağduyusu başlıca rehberimiz ve başarı kaynağımız olmuştur.

*Türk kuvvet ve zekasının yenmediği ve yenemeyeceği güçlük yoktur.

*Bizim milletimiz derin bir maziye maliktir. Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.

*Bir milletin başarısı, mutlaka bütün milli güçlerin bir istikamette oluşmasıyla mümkündür. Bu nedenle bilelim ki, elde ettiğimiz başarı, milletin güç birliği etmesinden, ortak hareket etmesinden ileri gelmiştir. Eğer aynı başarı ve zaferleri gelecekte de tekrarlamak istiyorsak, ayni esasa dayanalım ve aynı şekilde yürüyelim.

Tarihimiz, geçmişimiz; geleceğe ışık tutar. O nedenle tarihimize sahip çıkmalı, onu iyi öğrenmeliyiz ve gelecek nesillerimize iyi öğretmeliyiz. Atamızın ilkelerine, değerlerine ve emanetine sahip çıkmalı, vatan ve milletimiz için çok çalışmalı ve Atamızın güvenine layık olmalıyız.

Kaynak :www.forumformal.com

..

2010-11-10T02:21:00.000-08:00

Sevgili Atamızı ölümünün 72.yılında özlemle, rahmetle ve saygıyla anıyorum.

Bu gün de sabah işyerimizde anma törenimizi gerçekleştirdik.

New York'ta Beş Minare

2010-11-08T05:56:00.000-08:00

Dün eşim ve arkadaşlarımızla "Newyork'ta Beş Minare" filmini izlemeye gittik.Filmi biz çok beğendik. Bol aksiyonlu bir film izleyeceğimizi düşündük. Aksiyon sahnelerini de oldukça başarılı buldum.Zaten Türk filmleri de bu konu da bayağı bir başarı göstermeye başladılar benim kanımca.Film de çok duygusal sahnelere de tanık olduk.Zaman zaman ağlattı açıkcası. Mahsun Kırmızıgül' ün son yıllarda senoryasını yazıp, yönettiği filmlerde toplumsal konuları içeren mesajları oldukça başarılı. Yine bu konulara değinmesi kanımca takdire şayan. "Güneşi Gördüm" filmini izlediğimizde de aynı düşüncelere kapılmıştım. Her iki filminde de alınacak mesajlar var tabii ki. Mesajları doğru algılamak lazım.Mesela "New York'ta Beş Minare" de islamiyeti gerçek anlamda yaşayanla, islamiyeti kullananların ayırt edilmesi çok önemli bir mesajtı bana göre. Kan davası yüzünden insanların hayatlarının nasıl çıkmazlara sürüklendiği, evlerinden, yurtlarından nasıl koparıldıkları, yanlış anlaşılmalar ile yine insanların hayatlarının nasıl karartıldığı, yine islamiyetin aslında hoşgörü ve iyilik, doğruluk üzerine kurulu olduğu, islamiyeti kullanan grupların, aslında insanları gerçek dininden nasıl saptırdıkları, yabancılara da islamiyette kötülüğe yer olmadığı, bunu yapanların ancak islamiyet kisfesine bürünerek bunu yaptığı mesajlarını içeriyor. Daha çok şeyler yazabilirim bu film hakkında ama bence detaylara girmeyeyim. Mutlaka izlenilmesi gereken ,bana göre oldukça başarılı bir film.Tavsiye olunur...

Resim kaynak: http://www.resimle.net/resim13336.html

Kız Anneleri İçin....

2010-11-01T06:42:00.000-07:00

Şimdi de "Kızımı Yetiştiriyorum" adlı kitaptan bahsetmek istiyorum. Bu kitabı kitap reyonunda görünce inceledim ve ilgimi çekip, hemen aldım.Çünkü bana yol gösterecek bir kitaptı.Malum iki kızım var.İlk kızımı büyütürken türlü zorluklarla ve hep ilklerle denemelerle büyüttük sayılır. İkinci kızımızı da daha bilinçli ve daha rahat büyüttük.Çünkü İlk kızımızdan kazanılmış tecrübelerle büyütüyoruz.Ama İrem hep ilk olmaya devam ediyor.Şimdi ise onbir yaşını yeni doldurdu ve ön ergenlik dönemleri oluyormuş bu yaşlar da. O süreçlere girdik. Bebeklik dönemi, çocukluk dönemi, okul dönemi derken şimdi de bunlarla başa çıkmamız gerektiğini düşünerek bu kitabı alma gereği duydum.

Kitap anne olmaya karar verildiği anda alınıp okunulması gereken bir kitap.Çünkü hamilelik döneminden, bebeğin doğumu ve gelişim sürecinden başlıyor ve kızınız yirmiiki yaşına gelene kadar ve evlenene kadar size rehberlik ediyor.

Kitabın giriş bölümünde;
Bir anne kızının doğumunda bir günlük tutmaya başlamış. Acı tatlı tüm tecrübelerini, kızının gelişimini, kızını büyütürken yaşamış olduğu duyguları bu günlüğe yazmış. Buradaki amaç ise; her bebeğin bir günlüğü olması gerektiği vurgulanmaya çalışılıyor. Bu annenin daha sonra kızı evlenip, yurt dışına gidiyor. Kızının yurt dışında doğumu üzerine kızı için tutmuş olduğu bu günlüğü duygusal bir mektup eşliğinde gönderiyor. Kızını büyütürken yaşadığı acemilikleri, deneyimleri, büyütürken yaşadığı duygu yoğunluklarını, kızının gelişimlerinin her bir anını anlatan bu günlükle, kızının da torununu büyütürken kendisine ışık tutacağını düşünüyor. Ayrıca torunu içinde günlükte her yazdığı yazıdan sonra iki sayfalık boş yer bırakmış. Ancak torunu kendisinden uzakta büyüyeceği için ilk sayfasına sadece duygu ve önerilerini yazmış.İkinci boş sayfayı da kızının doldurmasını istiyor. Torunu büyüdüğünde kendisine verilmesi için. Ne kadar hoş bir davranış..Çok duygusal, hem de mutluluk verici..

Anne olmak hayatın en büyük sorumluluklarından biri.Çocuklarımızın hem kişisel gelişimleri, hem de fiziksel gelişimlerinde bizlere çok büyük görevler düşüyor. Bunun içinde çocuklarımızın her bir evresini, gelişimlerini takip edebilmek, bizi nelerin beklediğini, nasıl bir tutum içinde olmamız gerektiğini, çocuğumuzu yetiştirirken, onları hayata hazırlarken; hayatın kurallarını öğretmek, onların iç dünyalarını zedelemeden, hayata karşı onları güven ve sevgimizle hazırlamak; fiziksel ve kişisel gelişimlerinde onlara destek olmak gerekir. Bu da ancak bilgi ve eğitimle daha sağlıklı olur. Bu kitapta, kızlarımın her bir evresini takip edebileceğim ve yanımdan hiç ayırmayacağım bir kılavuz benim için. Bu kitabı başından sona doğru değil de ilgi alanıma göre gerekli sayfalarından başlayarak okumaya başladım. Kitabı ikiye ayırdım. Üç-dört yaş grubu ve on yaş grubu. Arada diğer bölümlerini de okuyorum ama daha çok araya başka kitaplar giriyor. Bana göre özellikle "Kızımı Yetiştiriyorum" kitabı kız çocuk bekleyen anne adaylarının çok işine yarayacak ve kitabı başından beri takip edecekleri faydalı bir kaynak olarak tavsiye ediyorum.

Ayrıca ben bu konudaki düşüncelerimi paylaşırken çocuğumuz diye ele aldım ama kitap tamamen kız çocuklarımızda bize tecrübe olacak, ışık tutacak bir kitap bunu da belirtmek isterim. Kız çocuklarının gelişiminden bahsediyor, kız anne arasındaki iletişim ve tecrübelere yer veriyor çünkü. Ayrıca yazar Mine İZGİ'nin "Oğlumu yetiştiriyorum" adı altında kitabı da bulunuyor sanıyorum. Oğlu olan annelerin veya anne adaylarının da o kitaba sahip olmalarını önerebilirim.

Cumhuriyetimiz ve Bayrağımız

2010-10-29T01:29:00.000-07:00

Cumhuriyetimizin 87.yıldönümünü can-i gönülden kutlarken, milletçe Cumhuriyetimize ve Sevgili Atamızın devrimlerine, ilkelerine sahip çıkacak sonsuza kadar yaşatacak nesiller yetiştirebilmeyi umut ediyoruz.Türkiye Cumhuriyeti, İlelebet ve sonsuza kadar Yaşayacaktır ve Yaşatacağız!....

Bizde bu coşkuyu yaşamak ve çocuklarımıza yaşatmak için Cumhuriyet bayramı kutlamalarına katıldık.Özgürlüğümüzün ve Türkiye Cumhuriyetimizin tek devlet olduğunu, bayrağımızın ay yıldızlı, al bayrak olduğunu, ilelebet, sonsuza kadar böyle kalacağını, bu topraklar üzerinde ilebet ve sonsuza kadar dalgalanacağını göstermek adına biz de bu muhteşem kortaja katıldık çocuklarımızla. Milli marşlarımızla ve tüm gücümüzle dalgalandırarak bayrağımızı. Muhteşemdi gerçekten. Gururla taşıdık bayrağımızı. Bize bu vatanı bağışlayan, bu güzel, ay yıldızlı, al bayrağımızı bizlere armağan eden Sevgili Atamıza ve kahraman Türk milletine şükranlarımızı sunuyoruz. Bayrağımızı ve özgürlüğümüzü bizlere armağan ve emanet ettiler.Onu sonsuza kadar yaşatacak ve koruyacak olan da bizler ve bizden sonraki nesillerdir.

Minik kızımın bu görüntüsü de ayrı bir gurur kaynağı...:)))

Amasra'dan Sonra...

2010-10-25T05:18:00.000-07:00

25 Eylül tarihinde arkadaşlarımızla Amasra-Safranbolu gezisine katıldığımdan bahsetmiştim.Safranbolu hakkında yazımı yazmıştım ama Amasra'yı geciktirdim. Araya başka şeyler girmeden bu yazımı da aradan çıkarmak istedim bugün. Çünkü Amasra gibi güzel, şirin beldeden bahsetmeden geçmek ve anım olarak bloğumda yerini almadan olmazdı. Gerçekten de hayran olduğum yerlerden biri. Hem küçük, şirin bir yer. Doğası, denizi ile ve hatta havası ile beni oldukça etkiledi. Doğrusunu söylemek gerekirse bir ayağımın orada olmasını çok isterim. Güney sahillerini genelde yazın tercih edebiliyoruz ama çok sıcak bulduğum için bir süre sonra sıkılabiliyorum oralardan. Amasra hem yeşil alanı fazla, hem de harika bir manzaraya sahip. Gün batımını bile izleyebilmek gibi bir şansa da sahip oluyorsunuz burada. Ben yine resimlerle anlatmaya çalışacağım.

Buradaki çay bahçesinde, (Amasra'yı hem tarihi yerlerini, hem de otontik çarşı gezmelerini yaptıktan ve yemeğimizi yedikten sonra kahvelerimizi içerken) gün batımını izledik.Arkadaşlarımın da benimde en çok keyif aldığımız an bu andı.Serin havanın eşliğinde kahvelerimiz yudumlanırken, sohbet eşliğinde günün batışını izledik uzun bir süre.

Amasra'nın koyunun gün battıktan sonraki görünümü

Bu da gündüz görünümü. Hava bir serin, bir sıcaktı.Ceketlerimizi bir çıkardık, bir giydik.Ama yine de güzel bir havaydı.

Çekebildiğimiz kadar bol resim çektik.Gerçekten muhteşem manzarası var.Her bir yerini karış karış fotoğraflamak istedim.

Burası da tavşan adasının olduğu yer. Arkadaki küçük adayı Atamızın silüetine benzetirlermiş. Ben de benzettim.Ya siz?

Daha yakından çekilmiş hali. Alın, burun, ağız, çene ile bir insan yüzünü andırıyor.Üstelik Atamıza da benziyor gerçekten de. Daha önce de bununla ilgili bir yazı yazmıştım. Sevgili Atamız ülkemizin dağında, taşında, toprağında, her yerinde diye...

Karşıdaki tepelerde yeşilliğin içinde deniz manzaralı evlerden birine bende sahip olmak isterim. Hafta sonları ve yıl içinde kısa süreli tatillerde şehir havasından uzaklaşmak ve dinlenmek için tercih edebileceğim yerlerden doğrusu.

Yeşil ve deniz (Mavi)

Otantik hediyelik eşyaların satıldığı yerler. Daha çok ahşap üzerine çalışılmış buralarda.

Resimler her zamanki gibi rastgele düzenlenmiş yine. Arkadaşlarımızla birlikte şu meşhur Çeşm_i Cihanda bol balık ve bol salata yedik.

Ayrıca Amasra'yı gezerken pazarın içinden de geçtik.Organik ve ev yapımı ürünlerin bulunduğu bir pazardı. Kendimize yük yapmak istemediğimiz için pek birşey alamadık ama herşey o kadar tazeydi ki, insan pazarını orada yapmak istiyor ama tur arabasında nereye koyacağımızı bilemediğimiz için bakmakla yetindik. İleri de kısmet olur da tekrar gidersek kendi arabamızla, o zaman bol bol alışveriş de yapılabilir. Bu arada ben mısırı sarı renkte bilirdim. Hiç bu kadar çeşitlisini görmemiştim.Tatları nasıldır acaba onu da bilmiyorum. Ama görüntüleri çok hoştu. Mor, turuncu, sarı, kırmızı, siyaha yakın renkte ve hatta ebruli mısırlar...Bunlar doğal mı, acaba?....
Sağlık ve esenlikler diliyorum....

Çekilişe Buyrun...

2010-10-15T05:36:00.000-07:00

Sevgili Yasemin Kale, örmüş olduğu amigurumi örgü oyuncaklardan uzun kulak ve hello kittyi çekilişle izleyicilerine vermek istiyor.

Kendisi şahane amigurumi örgü oyuncaklar yapıyor.Bu serüvene de hamile olduğu dönemlerde piyasa da satılan çin malı oyuncakların çocuklarımızın sağlığını çok ciddi boyutlarda etkilediğini duyduktan sonra "Her çocuğun en az bir örgü oyuncağı olmalı" sloganıyla başlamış.Ben amigurumi ve hobi sitelerinin sıkı takipçisi olarak diğer blog arkadaşlarım ve Yasemin Hanımın oyuncaklarına hayran kalıp, elimden geldiğince el atmaya çalıştım.Onlar kadar ne hızlıyım, ne de muntazam böyle muhteşem oyuncaklar çıkarabiliyorum.Yasemin Hanımın bu oyuncaklarına doğrusu bende sahip olmak isterim.İkisi de çok sevimliler.Eğer sizde bu çekilişe katılmak isterseniz buradaki adresinden kendisine ulaşabilir, yorum bırakabilirsiniz.Herkese bol şans diliyorum...

Dostlarımıza Teşekkür...

2010-10-13T07:09:00.000-07:00

Tarih 08.10.2010
Yer : Ankara

Nasıl anlatsam, nereden başlasam....
Biraz gecikmiş yazı. 8 Ekim gecesi bizim için çok hoş, çok anlamlı bir geceydi.

Arkadaşımız Ayfer Hanım birkaç hafta önce; bir hafta sonu dışarıda birlikte olmaya davet etmişti bizi, daha başka dostlarımızında eşliği ile.
Bizim de oldukça yoğun geçen son dönemlerimizden sonra o gün kızımın doğum gününde bir araya geldik.
Çok anlamlı, çok keyifli geçen gecemize, kızım için çok da hoş bir doğum günü süprizi eşlik etti.
Selda Hanım ve Ayfer'ciğimin birlikte organize ettiği kızım için orkestrayı ayarlama, kızımın doğum günü pastasını hazırlatma işleri ile bizzat da kendileri ilgilendiler.
O gün canım kızımız İrem'imiz içinde çok büyük bir süpriz oldu.

Birgün öncesinden doğum gününü hatırlatmaya başlamıştı.
İrem'e yapılacak olan bu süprizden bende haberdardım. Ancak İrem'e bunu yansıtıp da süprizlerini bozmak da istemedim. Kendisi okullar kapandığında anneannesinin yanına yazlığa gitmek için bayağı bir sıkıştırmıştı bizi. "İki hafta daha bekle. İki hafta sonra izin alıp, hep birlikte gideriz" demiştik ama dinletemeyince bir hafta sonu bırakıp gelmiştik. Bizde daha sonra izinlerimizi aldıktan sonra gitmiştik. Kendisi hergün "ne olur beni götürün.Doğum günü hediyem olsun.Doğum günümde sizden birşey istemiyeceğim" diye epey dil dökmüştü....
Bende; birgün öncesinden hatırlatmaya başlayınca "anne benim doğum günüm yarın veya bugün" dediğinde, "biliyorum ama sen doğum günü hakkını yazın kullanmıştın.Ayrıca doğum günün için başka bir planımız var biliyorsun.Ayfer ablana ayıp olur, onun davetlisiyiz" demiştim.Canım kızım da sessizce durumu kabullenmişti. Ama cuma gecesi yemekten sonra orkestranın "iyi ki doğdun İrem" müziği eşliğinde, pastası da gelince kızımın yüzündeki o şaşkınlığı, o mutluluğu tarif etmeme imkan yok. Hiçbirşeye değişemem o güzel, duygusal, mutlu anımızı. Bu güzelliği bize yaşattığı için sevgili Selda Hanım'cığıma ve Ayfer Hanım'cığıma buradan da bir kez daha çok çok teşekkür ediyorum.Hepimiz için unutamıyacağımız bir gece oldu. Emeğinize, o güzel yüreğinize sağlık...

Mutlu,sağlıklı, uzun ömürler diliyorum bebeğim..

Gecemiz sona erip, eve dönmek üzere arabamıza bindiğimizde kızım "anne hayatımın en güzel doğum günüydü" dedi.Önceki senelerde okul arkadaşları ile ev ortamında kutlanmış sıradan doğum günlerinden farklıydı.
Ayrıca arkadaşlarımız kızlarımızın da öğretmenleri. İrem öğretmenleri ile birlikte bu özel anını yaşamaktan da çok büyük mutluluk ve heyecan yaşadı.

Dostluklar çok özel, çok anlamlı...İnsan iyi gününde de, kötü gününde de dostları ile birlikte olmak, en özel anlarını onlarla da paylaşmak istiyor. Onlarla geçirilen o anların mutluluğu, keyfi herşeye değer. O gecemizde o kadar güzel geçti ki, her daim andığımızda yüzümüzde gülücüklere vesile olacak, hafızamızda güzel bir anı olarak kalacak bu değerli gece için size çok ama çok teşekkür ediyoruz.
Herşey gönlünüzce olsun!...Sevgilerimle!... Çok çok öpüyorum!...

Çalıkuşu Romanını Tekrar Anımsamak İsteyenlere...

2010-10-06T06:38:00.000-07:00

Yıllar önce okuduğum eserlerden biridir Çalıkuşu. Geçen gün bir konuda gündeme geldiğinde tekrar okumak istedim.Konusunu hayal meyal hatırlıyordum. İyi de oldu.Kitabı orta son veya lise yıllarımdan birinde okumuştum tam tarihini hatırlamıyorum ama şuna inanıyorum.O yıllarda çocuk gözü ile, şimdilerde ise yetişkin gözü ile her okuduğumuz kitabın farklı bir tat veya mana katacağına inanıyorum duygularımıza ve düşüncelerimize. Çalıkuşu'da öyle oldu bende aslında...

Kitabı okurken kendimi öyle kaptırdım ki, resmen olayların içinde hissettim kendimi.Zaman zaman Feride'ye kızdım, zaman zaman da gözlerim doldu.Geçen cumartesi günü bitti kitap.Kahvaltıdan sonra mutfağı toplayıp, kitabı elime aldım ve sonlarında olduğum sayfaları tükettikten sonra, kitabı mutlu mesut bitirmenin tadına vardım ve normal hayatıma da mutlu mesut döndüm diyebilirim doğrusu.

Çalıkuşu Feride, küçük yaşlarda annesinin ölümü üzerine altı yaşında yetim kalmıştır.Dokuz yaşına kadar büyük annesinin vefatına kadar da büyük annesi bakmıştır. Feride oldukça haylaz, yaramaz, ele avuca sığmaz bir kız çocuğu olmasına rağmen oldukça da duygusal bir çocuktur. Büyükannesini de hayli zorlamıştır bu konuda.Daha sonra büyükannesinin ölümü üzerine babası onu bir Fransız okuluna yazdırır.Oniki yaşında da Feride babasını kaybeder.Çocukluk yılları acı dolu, kayıplarla geçmiştir.Feride bundan sonra tek yakınları teyzeleri ile de ancak yatılı okuldan izinli olduğu zamanlarda görüşmektedir. En çok da İstanbul'daki teyzesinin evinde kalmaktadır. Okul yılları oldukça haylaz ve hareketli geçmiştir. Okul idarecileri de Feride'nin yaramazlıklarından oldukça yılmışlardır.Öyle ki Feride düz duvarlara tırmanan, ağaç tepelerinden inmeyen bir kızdır.Bu yüzden kendisine çalıkuşu adı da okuldaki muallimleri tarafından verilmiştir.Feride okulda okuduğu yıllarda teyzesinin oğlu Kamran'la da duygusal bir yakınlık yaşarlar.Okul bitimine kadar Kamran yurt dışında görevlidir.Okul bittiğinde Kamran'da yurtdışından dönmüş ve evlilik hazırlıkları yaparlarken,bir bayan çıkagelir ve Kamran'la başka bir kadın arasındaki duygusal yakınlaşmadan bahseder.Bunun üzerine Feride kimselere haber vermeden kendini Anadolu'ya atar. Anadolu'nun çeşitli köylerinde öğretmenlikler yapar, oldukça zorlu bir yaşamla da mücadele eder.Güzelliği ve gençliği her gittiği yerde onu zor durumda bırakmıştır.Feride ilk gittiği köyde ki öğrencilerinden Munise adlı bir kızı da evlatlık olarak alır.Munise babası ve üvey annesi tarafından sürekli şiddet görmektedir.Munise'yi evlat edindikten sonra Feride ve Munise çok güzel günler geçirirler.Ancak Feride'nin görev nedeni ile Kuşadası'nda bulundukları sırada Munise hastalanır ve ölür. Bunun üzerine Feride çok kötü günler yaşar.Kuşadasına geldiği günden itibaren ilk görev yaptığı köyde tanımış olduğu yaşlı, babacan doktor Hayrettin Bey bu zorlu zamanlarında Feride'yi yalnız bırakmaz.Ancak Hayrettin Bey'in yardım amacı ile yakınlığı çevrede dedikodulara yol açınca Hayrettin Bey'de Feride'yi bu zor durumdan kurtarmak için nikah kıyar ve yine kendi himayesinde, kızı gibi kol kanat gerer. Feride'nin de Kamran'a olan sevdasını bildiği için yaşlı doktor artık hastalığının ilerlediği ve ölümüne birkaç gün kala mutlaka İstanbul'a teyzelerinin yanına gitmesini ve bir de Kamran'a yazmış olduğu mektubu iletmesini vasiyet eder.Bu mektupla birlikte Feride'nin Anadolu'ya adım atmaya başladığı andan itibaren tutmuş olduğu günlüğüde vermesini ister.Tabii Feride Kamran'a ileteceği şeylerin içeriğini bilmemektedir.Çünkü Hayrettin Bey, nikahlarının olduğu sıralarda, evden taşınma esnasında günlüğünün kaybolduğunu söylemiştir Feride'ye.Feride, Hayrettin Bey'in ölümü üzerine vasiyeti yerine getirmek üzere teyzelerini ziyarete gider ve yine vasiyeti üzerine Kamran'a yazılmış olan mektubu ve emaneti teslim eder. Bu mektup ve Feride'nin günlüğü Kamran'ın ve Feride'nin de aşk acılarını, özlemlerinin sona ermesine vesile olmuş ve büyük bir sevgi ile birbirlerine de kavuşmuşlardır.

Detaylara girmeden oldukça kısa tutarak anlatmaya çalıştığım Çalıkuşu'nu okumuş olsanız bile yine de büyük keyifle okuyacağınıza inanıyorum.Sevgiyle ve sağlıkla kalınız. Bol ve güzel okumalar...

Türk Aile Kültürünü Yansıtan Müzeden...

2010-10-04T01:12:00.000-07:00

Bugün de Safranbolu'da gezmiş olduğumuz Türk aile yapısını yansıtan kaymakamlar müzesinden bahsedeceğim. Aynı kültürün insanları olduğumuz için bu tür müzelere ülkemizin hemen hemen birçok yöresinde rastlamak mümkün doğal olarak. Ben yine de tarihi ve böyle kültürel yerleri gezmekden mutlu oluyorum.Çok cezbediyor beni. Daha önce de Ankara'da ve daha başka yerlerde gezdiklerimden bahsetmiştim. Geçmişe dönük yazılarımda resimler kaybolduğu için görselleri olmadan yazdıklarımın bir anlamı da kalmıyor maalesef. Çünkü yazdıklarım resimlerle özetleniyor, pekişiyordu.

Neyse, Safranbolu'da gezdiğim müzenin ayrıntılarını anlatacak olursam...Bu müzenin adı kaymakamlar müzesi imiş.Bu müze tabii bir dönemler Türk toplumunun geçmişini, kültürünü, yaşam şeklini ve geleneksel büyük aile düzenini yansıtan tasarımı ve mimarisi ile oldukça etkileyici doğrusu.

Bu sefer detaylı resimler de çekememişim. Ama çekmiş olduklarım kadarıyla müze hakkında edindiğim bilgileri aktarmaya çalışacağım.
Kalabalık ailelerin yaşamasına elverişli bir yapıya sahip olan bu gezmiş olduğumuz evde eskiden anne,baba,oğullar,gelinler,torunlar,halalar,teyzeler bir arada yaşadıkları için evlerini de ona göre tasarlanmış.Eski devirlerde dini ve geleneksel kültürümüzde ev dışarı kapalı olurmuş.Evin hanımları yabancı erkeklere görünmediği için haremlik ve selamlık olurmuş evlerin hepsinde. Yukarıda ki bölüm ise evin selamlık bölümünden bir örnek.

resim sırasına göre; Mutfaklar genelde evin orta katında bulunurmuş.Genellikle de yemekler mutfakta yenirmiş.Kalabalık ortamlarda ise üst kat mutfak ve misafirler için ayrılan haremlik ve selamlık bölümlerinde yenirmiş.

Ayrıca mutfağın bitişiğinde kileri de mevcut.Burada da mutfak için gerekli malzemeler ve yiyecekler saklanırmış.

Burasıda evin haremlik bölümleri.Evin bayan misafirlerinin ağırlandığı bölüm. Bu bölümde özel günlerde, düğünlerde giyilen kıyafetleride sergilenmiş.

Burada da dönme dolap hakkında bilgi alıyoruz.Evin harem bölümünden selamlığa hizmet için kullanılan bu dolaplara evin hanımları misafir için hazırlanan ikramları koyup, dolabı çeviriyor ve tık tık dolaba vurduktan sonra selamlık bölümünden ikramlar teslim alınıyormuş.

Evin orta katında mutfak bölümünde evin hanımları burada oturup, yemek ve ekmeklerini yaparlarmış.

her odalarında sedirli oturma düzeni, yer sofraları her odada yer yataklarının konulduğu dolaplar var.

Gelin odası.Evin her katında bulunan sofalardan odalara, mutfağa ve merdivenlere açılıyor. Sofalardan odaya girerken açılan kapıları, odanın içinin görünmesini engellemek amacı ile paravanla ayrılmıştır.

Haremlik bölümünden ikramların yapıldığı dönme dolabın selamlık bölümünden görünümü.

Burası da evin gelininin sandık odası, giyinme odası. Eskiden bir evde en rahat yaşam alanı sağlanmak için her detayların düşünülmüş olduğunu, şimdiki yeni çağımızın evlerinde de artık bu detayların düşünüldüğünü görüyorum.Demek ki inşaat sektörü geçmiş zaman kültürümüzden esinlenerek, o çağdaki evlerin modern hallerini sunmaya başladılar.İyi de ettiler doğrusu. Bir evin içindeki her detay bana göre büyük rahatlık.

Bu tür evlerde en önemli kısmı az kalsın unutuyordum.Dış kapılarda iki tokmak bulunurmuş.Kapıya gelen misafirin erkek veya bayan olduğu bu tokmaklara göre anlaşılırmış.

Safranbolu Gezimiz.....

2010-09-28T04:46:00.000-07:00

Geçtiğimiz hafta sonu (25.09.2010) günübirlik Amasra ve Safranbolu gezi turuna çıktık arkadaşlarımızla.Yakın arkadaşım Sevgili Özlem ve arkadaşları bayram öncesi kararlaştırmışlar. Bizimde uzun zamandır, arzu ettiğimiz bir olay olunca Özlem'ciğim beni aradı ve geziden bahsedip, "seni de yazdırıyorum katılım listemize" dedi. Bu hafta çok şükür gezimizi tamamladık. Çok da güzel geçti. Uzun zamandır çok sıkılıyordum. Çünkü tam gün çalışıyoruz, ev de işlerimiz, çocuklarımızla vakit geçiriyoruz. hayatımız inanılmaz yoğun ve rutin geçiyor. Zamanın hızına yetişemiyoruz. Buna rağmen Ankara'da birtakım etkinliklerimiz, arkadaş ortamında görüşmelerimiz olmasına rağmen, böyle bir şeye inanılmaz ihtiyacımız olduğunu geziden sonra daha iyi anladım. Çünkü değişik ortam, gezi olayı, farklı yerleri görme heyecanı bana ve arkadaşlarıma da inanılmaz doping oldu. Ben her zaman monotonluktan sıkılan bir insanım.İnsanın hayatında bir takım değişiklikler, farklılıklar gerçekten heyecan veriyor. Gezi boyunca kendimizi çok mutlu hissettik. Buna rağmen gezerken "keşke eşimizde ve çocuklarda burada olsa" diye zaman zaman eksiklikler hissediyor insan. Ama bazı yerlerde, özellikle dağ, bayır gezerken "küçük kızım olsa buralarda rahat edemezdi" diye düşünmeden kendimi alamadım doğrusu. Ama keşke "İrem bari benimle birlikte olsaydı, o da görseydi buraları" diye geçirdim içimden. ancak İrem'e de teklifimi yapmıştım zaten. Ama İrem "anne ben yorulurum, sonra araba da sıkılıyorum ben" dedi. Zaten uzun yolculuklarda araba da tuttuğu için üsteleyemedim. Sağolsun eşimde anlayışla karşıladı ve o gün çocuklarla da ilgilendi, bana da bu fırsatı değerlendirmem için yardımcı oldu. Geziden geldiğimdeki mutluluğumu görünce madem seni mutlu etti, bundan sonraki gezilere de arada katılabilirsin. Ruh sağlığında önemli " dedi.(ayda bir mesela) Zaten bu sene iki ayrı grupdan da teklifler alıyorum gezi konusunda.Cuma akşamı da diğer grup arkadaşlarımız aradılar. Ekim'in ilk haftası için 2 günlüğüne Afyon gezisi için. Ben de ancak günübirlik gezilere katılabileceğimi söyledim. Küçük kızım geceleri hala benimle yatıyor. Zaten Cumartesi günü gezideyken saat 6'dan sonra kızım babasına "baba annem ne zaman gelecek" diye sormaya başlamış.O saate kadar çalışmamızdan dolayı alışık oluyorlar ama belli bir saatten sonra da arar oluyorlar çocuklarımız. Yalnız Allah nasip ederse bundan sonra ki gezileri değerlendireceğiz, hayırlısı bakalım...İleriye dönük planları yapmaya başlamışlar bile. Bana sadece iştirak etmek kalıyor.

Yol boyunca eğlenerek gittik.Etrafı seyrettik. Sohbetler ettik. Rehber eşliğinde oldu gezimiz.Gezi boyunca rehberimiz tarafından bilgilendirildik.

Yolculuğumuz günübirlik Amasra ve Safranbolu gezisiydi. sabah 6.30 da Ankara'dan hareket ettik. Saat 10.00 civarlarında Safranbolu'daydık.İlk işimiz burada Ebrulu Konak'da açık büfe kahvaltı ve serbest gezi oldu. Kahvaltıdan sonra Türk aile kültürünü yansıtan müzeyi gezdik.kahvaltı yaptığımız konağın tam karşısındaydı müze. Onun detaylarını diğer yazımda paylaşmak istiyorum.

Safranbolu evleri ilgimi her zaman çekmiştir. Tarihi yerleri böyle yerinde görmek, incelemek ve bilgilenmek beni çok mutlu ediyor. Gezip, görerek bilgilenmek daha kalıcı oluyor.

Kahvaltı yaptığımız konakda Türk kültürünün tüm izlerini taşıyordu.

Biz kahvaltı için konağın bahçesini tercih ettik. Hava çok güzeldi.Uzun zamandır iştahsızlık çeken bendenizin o günden beri iştahı açıldı.Hem ortam, hem rahatlama, hem de açık havanın etkisi olduğunu düşünüyorum. Arkadaşlarımızla birlikte olmanın verdiği keyifinde etkisi olduğunu belirtmeden geçemiyeceğim.

Kahvaltılarımızı da güzelce yaptık ve fazla oyalanmadan öğlene kadar ki serbest zamanımızı en iyi şekilde değerlendirmeye çalıştık.

Kahvaltımız açık büfe kahvaltı idi.

Safranbolu yöresine ait bu otantik ürünlerin hepsinde gözümüz kaldı doğrusu. Hepsi albeniliydi. Ufak çaplı alışverişler de yapıldı tabii ki.

Bunlarda tur arabalarıymış.O yöreye gidildiğinde istenirse bu arabalarla gezdiriyorlarmış da safranbolu yöresinin tüm güzelliklerini.

Ayrıca o gün orada festivalde varmış ama festivali izlemek için hiç zamanımız yoktu. Öğlen vakti Amasra'ya gitmek üzere hareket ettik. Safranbolu aslında daha detaylı gezilebilir.Gezmek için bizim vaktimiz kısıtlıydı. Yine de görmek de bize yetti doğrusu...Öncelikle arkadaşım Özlem'e ve bu geziyi organize eden arkadaşlarına teşekkür ediyorum.

CALIOU BEBEK......

2010-09-12T23:16:00.000-07:00

Herkese öncelikle sağlık, mutluluk, huzur dolu günler diliyorum. Günler o kadar çabuk geçiyor ki. Zamanın hızına yetişmekte ben zorlanıyorum açıkcası.Çok uzun bir yaz bizi bekliyor derken, yaz bitti. Tatil derken tatil, ramazan ayı derken ramazan ayı, bayram derken bayram ve referandum derken en sonunda o da bitti. Umarım ülkemiz için hayırlı, huzurlu, sağlıklı günler olur. Biz okul hazırlıklarına da başladık.İrem bu yıl altıncı sınıfa başlayacak.Yeni okulumuzun imkanları çok güzel. Ayrıca ilköğretim ile birlikte özel eğitim ve okul öncesi de olan tek bir okul. O nedenle kızlarım aynı okulda. Bizim için işyerlerimiz, ev ve okul bu sene de hep bir arada olacak. Bundan dolayı içimiz daha rahat. Deren'i geçen yıl vermiş olduğumuz kurum kreşi dört dörtlüktü her bakımdan. Personel sayıları fazlaydı. Büyük özveri ve sevgi ile işlerini yapıyorlardı. İmkanları mükemmeldi. Şimdi de öyle ama orada başlamıştı, oradan ilköğretime başlamasını isterdim. Yer değişikliği istemezdim ama kısmet böyleymiş. Gerçi kendi anaokulumuzda mükemmel. O nedenle dediğim gibi içimiz rahat çok şükür. Herşeyin hayırlısını ve sağlıklısını Cenab-ı Allah'tan diliyorum...

Şimdi asıl konum yine Amigurumiye dönmek istiyorum.Uzun bir aradan sonra. Küçük kızım benden çok sevdiği çizgi film kahramanı Caliou'yu örmemi istemişti. Bende yaz başında başlamıştım. Uzun süre sürümcemede kalmış ve ancak bitirmiş olduğum Caliou bebeğimiz huzurlarınızda. Caliou bebeğimiz bayağı bir büyük oldu. Deren "anne bunu çok büyük örmüşsün. Caliou bu kadar büyük değil ki" diyor. Ördüğüm bebekler gittikçe büyüyor. Ben ölçü ile örmediğimi daha önce de belirtmiştim. Ama sanıyorum bu da ipimin yine kalın düşmesinden oldu. Sarı ile ördüğüm gövde kısmının ipi baş ve diğer kısmı ördüğüm ipten daha ince. Bu amigurumide ip ne kalın, ne de ince olacak. Ben ona dikkat etmediğim için biraz zorluklar yaşıyorum. Evde zaten tüketmek istediğim ipler var ama baş kısmı için ten rengine uygun ipler almam gerekiyordu, onun seçimine biraz dikkat etmem gerekiyor. Onun dışında sorun yok sanıyorum.Bilmiyorum bu işi iyice ilerleten ve profosyonelleşen arkadaşlar daha iyi bilirler. Aslında bu konuda eleştirilere de açığım. Çünkü diğer bu işi yapan arkadaşları izledikçe kendimi bu konuda hala yeterli görmüyorum. Ama yine de çocukları sevindirmeye yetecek kadar ördüğüm için de mutluyum doğrusu. Buna da şükür neyse ki. Önemli olan onları sevindirebilmek. Caliou bebekte bittiği için üzerimden bir yük kalkmış gibi oldu. Bir işi sonlandırmadığım zaman, yarım kalmış işler beni rahatsız ediyor doğrusu...Bakalım siz beğenecek misiniz Caliou Bebeğimizi?...Herkese sağlık ve esenlikler diliyorum....

NOT:Bu arada bu resmi picassa web albümünden yükledim. Sanıyorum bu sefer kaybolmaz resimlerim. Geçmişe dönük yazılarımda birçok resimlerim kayıp. Maalesef onları masaüstünden yüklediğim için düzeltme şansım yok.

Nice Bayramlara.....

2010-09-07T06:09:00.000-07:00

Herkesin Ramazan Bayramını en içten duygularımla kutluyor; aileniz ve tüm sevdiklerinizle birlikte sağlıklı, hayırlı ve mutlu nice bayramlar diliyorum. Herşey gönlünüzce olsun!...

Nice Zafer Bayramlarımıza İnşaallah!...

2010-08-31T06:44:00.000-07:00

Tarihimizi daha detaylı yeniden anlatmayacağım ama kısaca özetlemek istiyorum.....
Tarihimiz Osmanlı İmparatorluğunun kuruluşundan beri zaferlerle doludur. Ancak Osmanlı imparatorluğunun son dönemlerinde yüzyıllardır üzerinde bağımsız yaşadığımız topraklar parçalanmaya ve emparyalist güçler tarafından paylaşılmaya başlanmıştı. Bu durum birinci dünya savaşının sonunda mondros ateşkes antlaşması ve sevr antlaşmaları ile resmileştirilmeye çalışılıyordu. Ülkemizi düşmanlardan kurtarıp, Türk milletini bağımsızlığına tekrar kavuşturmak için Büyük önderimiz Atatürk ve onun silah arkadaşları Anadolu da Türk milleti ile kucaklaşmış ve canla başla Kurtuluş mücadelesi vermişlerdir. 30 Ağustos 1922’de Dumlupınar Savaşı da zaferle sonuçlanmış ve düşman ordusu İzmir’e kadar kovalanmış ve 9 Eylül 1922’de İzmir’de denize dökülmüşlerdir.....
Türk milletinin büyük kurtuluşu olan o günü ilerki yıllarda Büyük Önderimiz Atatürk Zafer bayramımız olarak kutlanmasını ilan etmiştir. Her yıl 30 Ağustos’da bu günümüzü daha bir coşkulu kutlamalıyız....

Ayrıca bize bu zaferi yaşatan Büyük önderimiz Atamıza, onun silah arkadaşlarına, kahraman Türk Ordusu’na ve kahraman Türk milletine şükran ve minnetlerimizi sunarken, rahmetle de anıyoruz. Hepimizin Zafer Bayramı Kutlu Olsun!...

Kısa Kısa ....Etkinliklerimizden...

2010-08-31T06:05:00.000-07:00

Bloğuma eskisi kadar sıklıkla yazmaya zaman bulamadığım da oluyor.Bulsam da yazmak istemediğim de.Aynı şekilde okumaya da zaman ayıramıyorum.Aslında okumak isterim ama daha önce yazdığım gibi ekrandan okumak gözlerimi inanılmaz rahatsız ediyor.O nedenle fazla okuyamıyorum da.Tabii hayatımız bloğumdaki kadar durağan geçmediğini de belirtmek isterim.Geçen seneki yıllarda sıklıkla güncellediğim dönemlerde herşeyi paylaşıyordum.Özel gün ve etkinlikler,güncel konular da da yazılarım olmuştur.Bu sene hepsini kendime sakladım sanki.Hayatımızın bu kadar durağan geçmediğini de belirtmek isterim oysa.Mesela bu yazımız dolu dolu geçti.Kış aylarımızda çok fazla üretim adına birşeyler yapamasam da etkinliklerimiz oldu.Tiyatrolarımıza gidip birkaç oyun izledik.Özel günlerimiz kutlandı.Mesela yine burada belirtmedim ama 12 mart İstiklal marşımızın kabulünün anısına Milli eğitim Bakanlığının Törenlerinde "ÖNCE VATAN" adlı oyunu seyretmeye gittik.18 Mart Şehitleri Anma töreninde yine "ÇANAKKALE ŞEHİTLERİ" ile ilgili oyun seyrettik ve o duyguyu, o gururu o gün tekrar yaşadık.Hepsinden cep telefonumla resimlerde almıştım ama yazamayınca zaman aşımına uğradılar.Bu yazımda da toplu kısa kısa geçmek istedim...

Bu postumu da taslak olarak daha önce girmiştim.Ancak devamını yazmaya ancak fırsatım oldu. 30 Ağustos Zafer bayramında öğleden sonra kızımla Ankara Gordion Alışveriş merkezinde sinemaya gittik. Sinema çıkışından sonra da alışveriş yapacaktık. Biz sinemadayken Türkiye Cumhuriyetinin o ilk yıllarını ve Atamızın kostümlerinin, milli şarkılar eşliğinde sergilendiği bir defileye tanık olduk. Ben biraz izledim. Aslında çok da keyif aldım.S onuna kadar bile izleyebilirdim ama İrem sıkıldığı için çok fazla izleyemedim. Doğrusu içimde kaldı. İzlediğim süre içinde İrem'in dikkatini çekmek için kulağına defile ile ilgili açıklayıcı yorumlar da yaptım fakat yine de ilgisini odaklayamadığım için gösterinin yarısından sonra ayrılıp, alışverişe geçtik. Kızım biraz da kendisine alınacak yeni şeylerin heyecanıyla aklı alışverişte de kaldı tabi ki...

Bu resimde bulunduğumuz çevredeki bir etkinliğe ait. 2010 yılı da bol etkinlikli bir yıl oldu aslında. Hemen hemen her hafta ve akşamları etkinliklere, konserlere davetliydik.Tabii ki hepsine katılmamız mümkün olmadı. Yine de mümkün olduğunca da iştirak ettiklerimiz oldu. Yukarıdaki etkinlikte onlar da biriydi.Bu çocuklarla katılabildiğimiz bir etkinlikti. Yukarıda Ankara oyunları sergileniyordu.Ben Ankara oyunlarını çok seviyorum. Keyifle de izledik. çocukların da eğlendiği bir gündü bizim için.

Burada da Türk Sanat Müziği Konserini izledik.Muhteşemdi gerçekten.Ruhumuzu dinlendirdi. Keşke sürekli bunlara iştirak edebilsek diye de düşündüm. Ancak biraz daha çocuklarımızın büyümesi gerekiyor. O zaman belki onlarda bize eşlik ederler.

Bu arada 2010 yılı sezonu devlet tiyatrolarındaki birkaç oyunu da izledik. Bu yıl ki katılımlarımız da kalabalık arkadaş grubuyla oldu.Hatta organizasyonları düzenlediler veya biletleri de onlar temin ettiler. Bu sene de kısmet olursa gezilere iştirak edeceğim. Ben sosyal olmayı seviyorum. Gezmeyi, eğlenmeyi...vs...Ancak yanımda eşim olduğu zaman daha çok huzurlu oluyorum.O yanımda olmadığı zaman tedirgin oluyorum. Bir yanım sanki eksik kalıyor. Çocuklar küçük olunca herşeye yetişmek de mümkün olmuyor. Hayatımız daha çok onlara endeksli. Hep birçok şeyleri çocuklar büyüyünce diye ertelediğimiz zaman da yıllarımızı heba da etmiş oluyoruz.Velhasıl arada bu duyguları yaşasak da elimizden geldiğince ya hep birlikte güzel imkanlar yaratmaya çalışıyoruz.Ya da birimiz çocuklarla ilgilenirken, diğerimiz bu arzularımızı gerçekleştiriyor. Ama daha çok eşim bu konuda özveri gösterip, o çocuklarla ilgileniyor, bana fırsatlar sunuyor. İşte bu da huzursuz ediyor zaman zaman. Gerçi o işi gereği benden daha çok geziyor ama yine de hep beraber ailecek olunabilecek organizasyonlarda kendimi daha iyi hissediyorum bende, eşim de öyle...

........

2010-08-17T06:12:00.000-07:00

İzin dönüşü bir ara picassa albümlerime bakarken, bloğa bağlantı kısmını gördüm. Bende bugün denemek istedim. Picassa'da bulunan albümlerimdeki resimlerimden birini bloğumda kullanmıştım, ancak daha sonra görüntüsü kaybolmuştu. Diğer yayınladığım birçok yazılarımın resimlerinin görüntülerinin yok olduğu gibi. Bugünde bir deneme yapayım dedim ve Picassa üzerinden resmi kullandığım postumun linkini bloğa bağlantı verdim. Ancak vermiş olduğum bağlantı bloğuma yeni post olarak düşmüş. Farkeden okuyucularım bu da ne böyle demiş olabilirler. Farkettiğim anda kaldırdım yayından resmi. Aslında iyice incelenip, daha detaylı çalışmalar yapılabilir ama bayağı bir vakit ayırmak gerektiğini düşünüyorum. Maalesef benim buna vaktim yok. Sevgili Eylül Bahçesi de bloğunda picassa'dan resim yükleme ile ilgili bir yazıyı görsel olarak anlatmıştı. Böylece bloğunuzdan resimlerin görüntüsü kaybolmuyormuş.Sizde de böyle sıkıntılar olduysa eylül bahçesinin yöntemini kullanıp, picassa üzerinden yükleyebilirsiniz resimlerinizi.

Deko-Tasarım

2010-08-13T05:28:00.000-07:00

Bloğumda böyle konulara yer vermesemde ev dekorasyonu, ev tasarımları, mobilyaları ile yakından ilgileniyorum.Yeni modelleri ve tasarımları yakından takip etmeye çalışıyorum.Yapabildiklerimi ise kendim tasarlamadan yanayım daha çok. Bu anlamda da araştırmalar yaparım. Birebir olmasa da kendimden de birşeyler katarak fikirler üretmekten de büyük haz alıyorum. Ama çalışan bir bayan olarak geniş çaplı vakit ayıramıyorum.Benim için en zor kısmı ise malzeme temin olayı oluyor. Her zaman her yerde aradıklarınızı bulamıyorsunuz veya piyasa araştırması da gerekebiliyor falan filan işte...

Neyse buradaki tasarımların hepsini tabii ki bu açıklamalarımda olduğu gibi benim yapmam olanaksız. Bu resimlerden kastım, yeni keşfettiğim bir siteden haberdar etmekti okuyucularımı. Benim takip ettiğim ve üyesi olduğum edebiyat Öğretmeni sitesinin maille haberdar ettiği Ev dekorasyonu ve tasarımları ile ilgili bir site burası.

Oldukça ilginç tasarımlar var. Dediğim gibi birebir olmasa da sizinde kendi fikirlerinizi ve zevklerinizi birleştirerek harika tasarımlar, modeller ortaya çıkarmanız mümkün.

Ben rast gele birkaç tasarımın resimlerini sizlerle paylaşmak istedim.daha detaylı incelemek için siteyi takip edebilirsiniz.Aslında sık sık güncellenen siteleri takip etmek isterim. Doğrusunu söylemek gerekirse sık sık güncelleniyor mu onu da bilmiyorum. Çünkü sürekli de rutin bir takip olayı da gerçekleştiremiyorum bu ve diğer siteleri de.her zaman vakit bulamıyabiliyorum.

Bu duvar panolarıda çok şık ve modern. Bunların yapılışını biliyorum. Bizim bir ablamız emekli olduktan sonra kurslara katıldı.Hala da fırsat buldukça devam ediyor.Bana detaylı nasıl yaptığını, hatta beraber yapmamızı da söyledi ama fırsat bulamıyorum. En önemli kısmı yine öncelikle malzeme temin olayına fırsat bulmam gerekir. Malzemeleri bir kenara koyduktan sonra da ilk fırsatta yapılır ama işin zor kısmını gerçekleştiremediğim için bekler.....

Şimdi müthiş şık duvar kağıtları, Modernizasyon adına o kadar çok tasarımlar var ki. Sırf işim bu olsun isterdim doğrusu.

Dekoratif aynalara bayıldım ben. Çok şıklar.

Neyse benden bu kadarlık.Detayları internetten ve vermiş olduğum siteden de inceleyebilirsiniz. Herşey gönlünüzce olsun... Esenlik ve sağlık diliyorum.

Limon Ağacına Dair

2010-08-10T01:57:00.000-07:00

Limon ağacı kaynakça yönünden oldukça zengin bir kitap.Ayrıca olaylara tanıklık eden ve bu trajediyi bizzat yaşayan kişilerle de görüşmeler yapılarak yazılmış bir kitap.

Konu itibari ile İsrail’in nasıl kurulduğunu; Filistin’in İngiliz mandasından sonra yurtlarından,evlerinden nasıl koparıldıklarını; İsrail ile Filistin arasındaki ilişkileri, çatışmaları konu alıyor.1948 Nazi katliamından kaçan Yahudi asıllı Eşkenazi ailesi İsrail’e göç eder.Kendilerine Ramla şehrinde bir ev verilir. Bu evin eski sahipleri de Filistinli Khari ailesidir. Evlerinden zorla, silah zoruyla uzaklaştırılmışlardır. Ancak Filistinlilerin evlerini kendilerinin terk ettiğini, korkak, ödlek olduklarına dair hikayeler yaygınlaştırılarak anlatılmaktadır. Yahudi asıllı bu ailenin kızı Dalia’da bu hikayeleri dinleyerek yirmi yılı geçirmiştir. Takii ki Khari ailesinin oğlu Beşir ile tanışana dek. Beşir iki kuzeni ile birlikte altı gün savaşından sonra eski topraklarına ve evlerine ziyaret gerçekleştirirler.İlk kuzeni evine vardığında evlerinde yaşayan bir bayan kapıyı yüzlerine kapatır. İkinci kuzeninin evi ise bir okula dönüştürülmüştür ve en son Beşir’in evine geldiklerinde kapıyı Dalia açar. Dalia onları içeri alır ve misafirperverlik göstererek evi gezdirir. Beşir’in hikayesini de bu ziyaret sırasında evi gezerlerken öğrenir. Dalia’nın yıllardır dinlediği hikaye ile asla bağdaşmamaktadır Beşir’in hikayesi. Naziler tarafından evlerinden yurtlarından sürülen Dalia ve ailesinin, bu seferde kendileri gibi Yahudiler tarafından evlerinden, yurtlarından sürülmüş Filistinli ailenin evinde oturuyor olma fikri Dalia’yı derinden etkiler. Dalia ile Beşir’in bu karşılaşmaları ile aralarında arkadaşlık da başlamış olur. Bu arkadaşlıkları uzun yıllar ama seyrek olarak devam eder. Bu yıllarla birlikte birbirlerini anlama çabalarını ve İsrail- Filistin sorununu biz okurlara tarafsız olarak yansıtmaya çalışmış kitabında yazar Sandy TOLAN.

Limon ağacı, Ortadoğu da yaşanan bu trajedik olayların ayrıntılarını en iyi şekilde anlatmış. Ayrıca bu trajediyi bizzat yaşamış olan kişilerin anılarına değinerek ve bunları bizzat kendilerinden dinleyerek kaleme alınmış olması da gerçekçi kılıyor hikayeyi. Bu anlamda kitap gerçekten okunmaya değer. Ancak kitabın çevirisindeki hatalardan kaynaklı zaman zaman sıkılmışlıklar da yaşıyor insan. Eğer son baskılarında bunu göz önünde bulundurup gerekli düzeltmelere giderlerse okunma sayısında daha çok artış olacaktır diye düşünüyorum.

Yine Silifke'deyiz...

2010-07-22T08:08:00.000-07:00

Tekne de köpükler içinde danslar,oyunlar oynandı. Bu da o manzaralardan biri.

Tekne turu yaptığımızda Tisan koylarına da gitmiştik.Benim çok beğendiğim yerlerden biriydi.Buraya çektiğim resimlerin hepsini koymama imkan yok ancak arabalarla gidilip, orman ve denizle içiçe orada bir gün geçirilebilecek yerlerde vardı.Yarın değişiklik olsun diye düşünüyoruz bakalım bizde.

Turumuz Taşucu'ndan başladı.sabah 10'dan, akşam 18' e kadar devam etti.Vaktin nasıl geçtiğini anlayamadık.Çok eğlendik.

Yaz tatilimizi başlattık.Ancak çok sıcak.İlk defa sıcaktan bu kadar bunaldığımı hissediyorum.Bana buralarda olmak işkence geldi bu sefer.Ankara'da da son on gündür inanılmaz sıcak vardı.Ancak orada yine de akşamları serinleyebiliyoruz.ben bir yere takılı kalmayı da sevmiyorum aslında.gezginci bir ruha sahibim.Gezmak,dolaşmak farklı yerler görmek,farklı tatlar tatmak istiyorum.O nedenle doğrusu bana sorarsanız asla bir yazlığım olsun istemem.Ama aylarca annemleride görmediğimiz için hem ziyaret olsun, özlem giderelim diye, hem de tatilimizi geçirelim diye geliyoruz.Buralardan da ancak Adana veya Antalya taraflarına gidebiliriz ama bir tarihte Antalya'ya geçtiğimizde oralarında buradan bir farkı olmadığını görmüştük.Zaten güneşin zararlı etkilerinden dolayı belirli saatlerde denize girildiği için, diğer zamanlarda da evde geçirmek zorunda kalıyoruz.İşimiz olursa çıkıyoruz.Bir günümüzde yat turunda geçti.Çok güzel koylar gördük.Özellikle Tisan taraflarına bayıldım.Ağaçların (ormanın) içinde denizle içiçe bir yer.Yarın sabahtan oraya gidelim ve günümüzü oralarda geçirelim istiyorum.Değişiklik olsun.Şu an serin yer istiyorum.Burada sitemizin havuzu da var.Çocukları durduramıyoruz.kah havuza, kah denize girmek için zamansız istekleri oluyor.özellikle havuzu denizden daha çok arzu ediyorlar.Bizde havuzdan mikrop kapabilirler diye müsaade etmiyoruz mümkün olduğunca.Sıcaktan kitap dahi okuyamıyorum. Ama güzel yanları da çok tabii ki.Özellikle annemin bahçesinden birçok sebze ve meyveyi dalından koparıp yemenin zevki de ayrı bir güzel.Burada iştahımız açılıyor.Ben bu duruma kendi adıma seviniyorum.Çünkü kilo problemi yaşamadığım için, hatta kilo alıyorum diye de seviniyorum.Aşırı olmamak kaydı ile tabii ki.Üç-beş kiloyuda geçirmek istemem.Ancak benim için kilo vermek, almaktan çok daha kolay olduğu için alma çabasına girdim yıllarca.Burada yazlığımızın bulunduğu sitenin ortak modemini kullanıyoruz.O nedenle bazen yoğunluktan, bazende arıza yapıyor sanıyorum, zaman zaman bağlantı sorunu yaşıyoruz. O nedenle burada bulunduğum süre içinde fazla postta giremiyeceğim.Aslında son okuduğum kitabın yorumunu da yapmak istiyordum.neyse kısmet.Kitap yorumlarımı özellikle isteyen arkadaşlarımın olduğunu daha öncede yazmıştım. Fırsat bulursam word dosyasında yazar,kopyala, yapıştır yaparım olmazsa. Eve uzun bir süre internet bağlatmayı düşünmüyoruz.Bu karar eşimin. Bende saygı duydum doğrusu.Çünkü kendince de haklı nedenler var. Ama okul açıldığı zaman, ihtiyaç olur mu bilemiyorum.Şimdilik hayırlısı bakalım...Herkese sağlıklı, hayırlı, bol eğlenceli bir tatil diliyorum.Ben yarından itibaren gezmeleri de gerçekleştirmeyi düşünüyorum.Tatil sadece denizden ibaret değil öyle değil mi?

Çamlıcanın Üç Gülü

2010-07-03T13:39:00.000-07:00

Biz Çamlıcanın üç gülüyüz,

Aşk bahçelerinin bülbülüyüz,

Dillerde gezer söyleniriz,

Gamsız yaşar eğleniriz...

Yesari Asım ARSOY' un yıllarca dillerden düşmeyen, benimde çok beğendiğim bu şarkının sözlerine ilham olan Çamlıcalı kızlarla, Yazar Hıfzı TOPUZ'un kitabı sayesinde tanışmış oldum.Tarihimizle ilgili her ayrıntının benim için çok önemi var.Milli Mücadelemizde, büyük önder Atatürk'ümüzün yanında gizli kalmış ve bu vatanın kurtuluşunda canlarını ortaya koymuş birçok isimsiz kahramanlarımızın da olduğunu biliyoruz.Onlara ve önderimiz Sevgili Atamıza ve onun silah arkadaşlarına çok şeyler borçluyuz.

Çamlıca'nın üç gülü Neriman,Perihan ve Ümran'da bu kahramanlardan.Ancak Çamlıcalı kızların babası Hulusi Bey Damat ferit Paşa'ya çalışan ve İngiliz hayranıdır.Eşi Handan Hanım da.Onlar İngilizlerin himayesine girmek istemektedirler.Handan hanımın akrabası Nedim bey'de milli mücadeleye çalışan bir subaydır.Sık sık Hulusi beylerin köşküne gelerek kızlarla sohbet edip, milli mücadelenin gerekliliği ve önemi üzerine kızları etkilemektedir.Hulusi Bey Büyük kızı Neriman ile ortanca kızı perihan'ı İngiliz okuluna, küçük kızı Ümran'ı da Fransızların okuluna gönderip eğitimlerini orada aldırmıştır.Birgün Hulusi bey İngiliz Generallerin onuruna köşkünde bir davet düzenler, bu davette İngilizlere olan hayranlığını açıkça göstermek ister ancak kızları, Milli duygularla aşılanmış olmaları nedeni ile çok ağır konuşmalarda bulunurlar, İngiliz davetlilerle.Bu davette bulunan Fransız subaylara da Ümran aynı şekilde konuşur.Hulusi bey kızlarının davetlileri ile konuşmalarından dolayı zor durumda kalır ve bu durumdan da nedim Bey'i sorumlu tutar.Bu iki ülkenin askerleri arasında bulunan iki genç subaylar bu kızlara hayran kalırlar ve neriman'a ingiliz subayı, Ümran'a da fransız subay hayran olurlar ve sık sık görüşmeyi teklif ederler.Kızlarda bu subaylardan etkilenirler ve nedim ağabeylerinin de rızası ile görüşmeye başlarlar.Neriman ve Ümran bu subaylarla büyük bir aşk yaşarken aynı zaman da bunlardan çok önemli bilgilerde sızdırarak, Nedim Ağabeylerine iletirler ve bu çok büyük katkılar sağlar Milli mücadelede.Perihan ise Nedim Ağabeyleri ile birliktedir.Savaşın kazanılmasında ve savaş esnasında anadoluya silah ve cephane yardımı sağlanmasında çok büyük katkıları olan bu kızlar gerçekten aşıktırlar ve savaş sonrasında da Neriman İngiltere'ye,Ümran ise Fransa'ya aşklarının peşinden gitmiştir. Perihan ise Nedim ile evlenmiştir.Perihan ve Ümran çok mutlu olmuşlardır ancak Neriman'dan bir daha haber alınamamıştır.Çok aramalarına rağmen izine raslayamamışlardır.

Vaktim sınırlı olduğu için aceleyle yazdım......Tavsiye edebileceğim bir kitap.Yazar anılara ve belgelere dayalı kaleme almış bu kitabı. Yıllardır dillerimizden düşmeyen şarkının sözlerine ilham olmuş bu Kızları sizde merak ediyorsanız okumanızı öneriyorum.Bol okumalı günler, sağlık ve esenlikler diliyorum.

SİLİFKE'DEYİM....

2010-07-03T05:58:00.000-07:00

Biliyorum birçok kimseyi ilgilendirmiyor ama ilgilenler olacağını da düşünerek yazma gereği ve bu güne ait bir günce olarak girmek istedim.Bloğumdan isteyerek, bazen de isteğim dışında ayrı kaldığım zamanlar oldu ama şunun farkına vardım.Buranın da karşılıklı insanların birbirini ağırladığı, sen bana gelirsen, ben de sana gelirim; sen bana yorum yazarsan, ben de sana yorum yazarım mantığını sezdim ve bu tür çıkar işlerini hiç sindiremediğim için de çok önemsemiyorum. Hatta bu uzun süre ayrı kalmalar sanal da olsa, insan her yerde insandır mantığını bana hatırlattı.Çıkar ilişkileri her yerde olduğu gibi burada da mevcut dedirtti.Ama kimseye kızmıyorum yanlış anlaşılmasın sadece gülüyorum.Buralardan birşey beklemek zaten bana doğru gelmiyor.Biz elimizdekilere sahip olalım ve onların kıymetini bilelim ve sağlığımıza,huzurumuza şükredelim, ailemiz ve geleceğimiz için,tüm insanlık için daha güzel yarınlar olması için dua edelim, hiç beklentisiz.Gerisi hiiiiiççççç!...mühim değil.Herkes yerinde sağ olsun.Allah herkese sağlıklı,hayırlı,huzurlu,mutlu bir yaşam nasip etsin.

Bununla birlikte bazen dost ortamlarına girdiğimizde dostlarımın bloğumu takip ettiklerini, hatta okuduğum kitapları alıp okuduklarını, benim sayemde kitap okumaya başladıklarını işittikçe de mutlu oluyorum ve o dostlarımız için yazıyorum.Hafta sonu için Sİlifke'ye geldik.Aslında iki hafta sonra tatile çıkacaktık ancak İrem'i zapetmek kolay olmadı.Okullar tatil olur olmaz gelmek niyetindeydi ama doktor işleri falan derken bu hafta sonuna kalmıştı.Otobüslerde dolu olunca biz de kendi arabamızla ailecek gelmek zorunda kaldık.Yolculuk yorucu oldu ama şu an deniz ve dinlence iyi geldi.Ama biliyorum ki Pazartesi, işe yorgun başlayacağız.Hayırlısı bakalım.irem burada kalcak.Annemler Deren'de kalsın diyorlar ama ona karar veremedik.deren'e yaz okulu da ayarlamıştık zaten.İki çocukla uğraşmak onlar için yorucu olabilir diye düşünüyoruz ama deniz ve güneş,doğal hava da çocuklar için bulunmaz nimet bu anlamda da gönlüm kalmasından yana.Çünkü biz fazla kalamıyoruz çalışıyor olmaktan.Deren mızıldanmaya başladı.yeni evimize de taşındık. Alıştık sayılır.Her bakımdan bizim için büyük rahatlık.Öncelikle işyerlerimize daha yakınız.Çocuklar gözümüzün önünde sayılır.Özellikle eşimin yanında olacaklar.Eğitimleri ile daha yakından ilgilenebileceğiz.vs....Bu arada eve internet bağlatmayı da düşünmüyoruz.Bizim televizyon bağımlılığımızda olmadığı için evde ki zamanımız sohbet, kitap okuma ve birlikte vakit geçirmek olacaktır.Ayrıca taşındığımız semtte, eşimin çevresi gereği sosyal etkinliklere yetişemiyoruz desem yeridir.Çünkü neredeyse her akşam veya hafta sonu çeşitli etkinlikler,konserler,geziler var.Öyle ki bir kısmına katılıyoruz,bir kısmına da katılamıyoruz.O anlamda da bloğuma sürekli zaman ayırmak, diğer blokları okumak benim için gerçekten zaman kaybı. Ama samimiyet çerçevesinde severek okuduğum, kendileri hakkında haber almak istediğim dostlarda yok değil.O kişiler zaten kendilerini biliyorlar ancak, onlara dahi gerçekten zaman ayıramıyorum.neyse bu yazı böyle uzayıp gidecek gibi.Ben yine de kendi internetim yok ama kısa kısa kendimden fırsat bulduğum yerlerde yazmaya devam edeceğim.merak eden dostlarıma sevgi ve selamlarımla duyrulur.sağlık ve esenlikler diliyorum....

NOT: İmla hatalarım oldu biraz ama düzeltmeye dönemeyeceğim.

Kayıp Gül' e Dair....

2010-05-11T08:19:00.000-07:00

Uzun zamandır okuduğum kitaplar hakkındaki düşüncelerimi ve yorumlarımı yazamıyorum. Okuma tutkumdan vazgeçemem asla ama, yazmaya biraz üşenir oldum son zamanlarda. O nedenle okuduğum çok değerli kitaplar olmasına rağmen, yazmayı hep es geçtim. Ancak duruma göre geçmişe dönükde olsa önceki okuduğum kitapları da yazmaya çalışacağım. Şimdi Buket UZUNER'in İki Yeşil Susamuru'nu okuyorum.Ondan önce okuduğum ve asla etkisini üzerimden atamayacağım kitabı sizlerle de paylaşmak istedim. Bu kitapta da gerçekten altı özellikle çizilmesi gereken satırlar var. Bir önceki okuduklarıma dair yazımı da bu nedenle yazma gereği duydum ve kıyamadım çizmeye, ne yalan söyleyeyim. Ama tekrar bir gün elime alıp okumayı ve not defterime o satırları geçirmeyi çok istiyorum.

Şimdi gelelim kitap hakkındaki duygu ve düşüncelerime:
Kayıp Gül’ün kahramanı Diana başkalarının beğenisini ve takdirini kazanmak uğruna kendi benliğinden, hayallerinden ödün veren ve başkalarının övgü ve takdirlerine bağımlı hale gelen ve adeta onların güdülemesine ve yönlendirmesine muhtaç olan bir genç kızdır.Bu durumda da kendi benliğinden uzaklaşıp, bambaşka bir insan olma ve kendisi dışında olduğu kimlikte de adeta kendini bulamamaktadır.Diana’nın annesi çok hastadır.Ölmek üzeredir.Ölmeden önce kızına bir mektup bırakır.Kızına da öldükten sonra mektubu mutlaka okumasını ve mektuptaki arzusunu mutlaka yerine getirmesini istemektedir.Amacı ise, kızının kendi benliğinin farkına varmasını, kendine olan özgüvenini kazanmasını, hayallerinin peşini bırakmamasını sağlamaktır. Diana annesi öldükten sonra mektubu okur. Annesi mektupta Diana’ya daha önce bahsetmediği bir ikiz kardeşi olduğunu ve ikiz kardeşinin zor durumda olduğunu, onu bulup, ona yardım etmesini istemektedir. Diana’da bu mektubu okuduktan sonra kendi benliğini bulma, kendi olma yolunda büyük maceraya isteksiz de olsa çıkmak zorunda kalır. Kitabı okurken birçok insanın kendinden de bir şeyler bulacağını ve kendin olmayı hissettireceğine inanıyorum. Zaman zaman hepimiz bu duyguyu yaşıyoruzdur. Kendi kendimizi bulmaya çalışırken, kendimiz olmaya çabalarken bu uğurda boğulmuşluğumuz olmuştur. İşte böyle duyguları zaman zaman yaşayanların ruhuna adeta ilaç gibi gelecek. Kitaptan çok etkilendim. Şöyle bir göz atmak için kitaba baktığım andan itibaren elimden bir türlü bırakamadım. Yazarın anlatımı ve vurguladığı konular o kadar çok etkileyici ki, kitabı okurken duygulanmamak elde değil. Böyle bir kitabı okuduğum için kendimi gerçekten çok şanslı hissediyorum. Kitabın yazarına bu anlamda da teşekkür etmek istiyorum.Yüreğinize ve kaleminize sağlık. Ayrıca kitap tekrar tekrar okunabilecek bir tat bırakıyor belleğimizde. O nedenle kütüphanemde de önemli bir yere sahip. Okuyacak olanlara da mutlaka kendilerinde bulundurmalarını ve ailesine, çocuklarına dahi okutmalarını şiddetle tavsiye ediyorum. Kitabın detaylarına daha fazla girmek istemediğimden düşüncelerimi daha nasıl anlatabilirim bilemiyorum.

Kısacası Kanada televizyonu TVA’da Kayıp Gülü değerlendiren kitap eleştirmeni Chiristine Michaud’un sözünü bende destekliyorum.
“Eğer kendinize güzel bir hediye vermek istiyorsanız, Serdar ÖZKAN’ın Kayıp Gül’ünü mutlaka okuyun” diyorum bende.

Anneme...

2010-05-09T08:03:00.000-07:00

Bende bütün annelerimizin, anne olan ve anne adayı olacak arkadaşlarımızın anneler gününü kutluyorum.

Annelik çok özel bir duygu. İnsan annesinin kıymetini anne olunca daha iyi anlıyor. Onun her bir davranışında, her bir sözünde yavrusuna duyduğu sevgi, bağlılık, koruma iç güdüsünü ben kendi çocuklarımda yaşıyorum. Son derece fedakardı benim annem de bütün anneler gibi. Bugün olmuş karşılıksız, hiçbir şey beklemeden, her zaman, her an yanımdadır. Şu an uzakta olmalarından dolayı eksikliğini de hissediyorum. Canım annemin anneler gününü telefonla kutladım. Ancak ben, bu günü de tek bir güne sığdıramadığım hiçbir zaman. Benim için sevgi gibi, anneler günü de hergündür.Telefon edip sesini duymak, sağlığının yerinde olduğunu bilmek ve yaza kavuşacağımız günü iple çekmek gönlümü biraz rahatlatıyor açıkcası.
Annem benim, canım benim sen anne sevgisi hiç tatmadın. Küçük bir bebek iken sen de yetim kaldın. Ama sen bizi herşeyden çok sevdin. Hep bizim için mücadele ettin. Benim karşı gelmelerim olduğu zaman "şimdi beni anlamıyorsun ama ileri de anne olunca daha iyi anlarsın" derdin. Haklıymışsın canım benim. Annelik bambaşka duyguymuş. Hep yavrularımın iyiliği, güzelliği için çaba gösteriyor, hatta bazen bu konuda müdahaleden de kaçınmıyorum. Aynı seninle yaşamış olduğumuz didişmeleri şimdi irem'le bende yaşıyorum. Ben üşümesin diye kalın giydirmek istiyorum o inadına kısa ve ince şeyler giymek istiyor. Ben sağlıklı beslensin diye uğraşıyorum o bazen abur cubur yemek istiyor. Bunun gibi daha pek çok şeyler. Bir anne yavrusu için en iyisini ister. Bunu ancak anne olunca anladım ben.
Canım annem benim, senin sevgin dünyalara bedel. Sen bizim ışığımız, güneşimiz, hayatta tutunacak dalımsın. Senin hakkını hiçbir zaman ödeyemeyiz. Allah seni başımızdan eksik etmesin. Seni çokkkkkkkkkkkkkk seviyorum.

Okuduklarıma Dair...

2010-05-08T01:46:00.000-07:00

Çocukla Çocuk sitesinden sevgili Fulya'nın Kitapları Çizelim başlıklı postunu okuduğumdan beri bende bu konuda çizmenin geleceğe dair izler taşıyacağını, güzel bir anlamı olacağını düşünüyorum. Ancak Fulya'nın yazısından sonra okuduğum kitapları çizmeye karar vermeme rağmen bu seferde bir türlü kitaplarımı çizmeye kıyamadım. Benim kitaplarım da gerçekten çok kıymetli. Kitap sever arkadaşlarımında benimle aynı düşüncede olduklarını biliyorum ve eminim bu konuda beni çok iyi anlayacaklardır. Kitaplarımın üzerine bu kadar çok titrerken bazen, okurken elimde görüp "sen bitirdikten sonra da ben okuyayım" diyen ve okuduktan sonra kitabımı bir türlü getirmeyen veya parçalayıp getirenler de oluyor maalesef. İçine düştüğüm durumu tahmin edemezsiniz. İşte bu yüzden pek kimseden kitap almam ki, bende kitaplarımı vermek zorunda kalmayayım diye. Ancak hatırımın geçtiği kişilerden ve kardeşlerimden alırım, o da emanettir diye öncelik sırasını o kitaba ayırır ve en kısa zamanda okumaya çalışır ve aldığım gibi de teslim ederim. (Eğer beğenmişsem kitabı kütüphanemizde de bulunması ve ileride kızlarımında okuması için satın alırım da daha sonra.) Ama maalesef herkes bu kadar hassas olamıyor.

Neyse konum tabii ki bu değil. Çizme konusu idi. Kendimi böyle bir kitap okurken düşündüm de; eminim kısa kısa notlar alınmış, altları çizilmiş kitaplar benim okuma dikkatimi dağıtırdı. Kitaba konsantre olamazdım herhalde. Ben genelde sıfır, yeni alınmış kitaplar okurum. Şimdiye kadar elime böyle bir kitap da geçmedi. O nedenle kütüphanemizdeki kitapları şayet çizerek okursam ileride kızlarım okurken onlarda benim gibi okumaya yoğunlaşamama durumları yaşarlar mı acaba diyorum. Aslında okurken yanımızda kağıt ve kalem bulundurup, kısa kısa notları ve hoşumuza giden satırları o kağıda yazmak da olabilir. Ama bunu yapmaya da ben üşenebilirim doğrusu. Ben fırsat buldukça elime alıyorum, daha çok da evde isem, uzanarak okumayı daha çok seviyorum. O nedenle yanımda ekstra kağıt kalem bulundurma zahmetine girmek de istemem tembelliğimden...Birde tez canlıyım.Kitap okurken de şöyle içime sindire sindire okuyayım demem. Çünkü bir an önce bitirip, aklımda olan diğer kitaba geçme düşüncesi vardır. O nedenle geçiktirmekten de rahatsızlık duyarım. İşte zaman zaman garip huylarımızla ilgili mim konuları geliyor ya, bir garip huyumda bu...

Sarı Bebek...:))

2010-04-28T14:28:00.000-07:00

Yine bayağıdır sürümcemede kalan bir bebeğimiz. Daha önceki yazılarımda belirttiğim gibi; elimdeki ipleri değerlendirmek adına, hep aynı ipleri kullandığımı ve renklerinde bu nedenle hep aynı olduğundan bahsetmiştim. Ama bu bebeklerin hepsi bizde kalmış olsaydı sorun teşkil ederdi sanıyorum.Çünkü kendimde yaaa! hep aynı renkten, birbirinin benzeri örmüşüm diye rahatsız olurdum. Ama çoğunu hediye verdiğim için sorun teşkil etmedi. Şimdi her biri ayrı minik ellerde. Umarım sevgi ve beğeni ile oynuyorlardır. Hediye ettiğimde inanılmaz mutlu olmuşlardı.Çünkü amigurumi oyuncaklar hazır oyuncaklardan daha sevimli geliyor minik yavrularımıza. Yukarıda ki bebeğimizde bayağı sarı bir surat oldu.Nedeni de krem rengi ipimizin kalmamış olması. Ama Allah izin verirse şu taşınma faslından sonra biraz daha değişik şeyler yapmak istiyorum. Birde iki arkadaşımın çocuklarına daha bebek örmek istiyorum. Biri blogdan bir arkadaşım, kendisinin haberi yok ama, diğeride işyerinden bir arkadaşımın kızı için. Örme sürem kısa sürseydi isimlerini de açıklardım ancak şu bir ayım da yoğun geçecek gibi, o nedenle şimdilik açıklamak istemiyorum. Ama çabuklaştırmak için elimden geleni yapacağım. Bu bebeğimiz çok gerçekçi durmadığı için bu bizde kalsın istiyorum. Bir tane daha ördüm. Onunda kıyafetlerini bitirmek üzereyim. Ayrıca ayağına ayakkabı da örmem gerekecek çünkü ipim yetmediği için ayağının biri farklı, diğeri farklı oldu, o nedenle onuda hediye veremem. Vereceğim hediye düzgün olmalı. Bunun içinde en kısa zamanda gerekli olan iplerden alınmalı. Gözleri de hayal arkadaşımdan almıştım. Ancak ben kullanmasını pek beceremedim. O yüzden işlemek daha kolayıma geliyor.Oysa hayal arkadaşlarımda ve diğer arkadaşlarımda gördüğümde çok beğeniyorum.Çok gerçekçi geliyor. Tamamen benim becerememden kaynaklı bir durum.Neyse kullandıkça elim alışır herhalde veya Dilek'çiğim püf noktası varsa bana bildirebilirsen sevinirim.Gerçi senin bloğunda da takılışını okuyup, ona göre takmıştım. Sanıyorum takacağımız bölgeyi biraz daha gevşek örmeliyiz diye düşünüyorum. Onu da nasıl belirleyebileceğimi bilmiyorum.Çünkü tamamen ölçüsüz ve ezbere örüyorum işte. Bu arada kızlarımın elinde de bayağı oldukları için, hediye verdiğimde de sorun olmadı. Sanıyorum çalışmıyor olsam daha çok şeyler üretebileceğim Şimdilik elimden bu kadarı geliyor. Her zaman elime alamıyorum çünkü. Ne zaman oturmuşsam o anımı değerlendirmeye çalışıyorum.O da fazla sürmüyor, birkaç sıra örüp bırakmak zorunda kalıyorum. Eminim boş vaktimiz olsa birkaç saat içinde bir bebek bitirebilirim. Bu arada bebeklerimin boyları gittikçe de büyüyor. Tamamen raslantı sonucu. İmkanlarım elverdiği sürece üretmeye, ayrıca burada paylaşmaya da devam diyerek, sağlık, huzur ve mutluluklar diliyerek bir yazımın daha sonuna geliyorum. Sağlıkla ve sevgiyle kalın!...

23 nisan ve Önemi

2010-04-23T14:31:00.001-07:00

Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin açılışının 90. yılını çoşku ve heyecanla kutladık. Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramınızı kutluyorum.
Bilindiği gibi TBMM’nin açılışı Türk halkının egemenliğini ilan ettiği ve yönetme idaresini ele aldığı tarihi bir gündür. 23 Nisan 1920 ilk Büyük Millet Meclisi'mizin toplandığı gündür. 23 Nisan, ulusun yönetme yetkisini kullanmaya başladığı gündür. Bu gün Milli Egemenlik Bayramıdır. Egemenlik ise gücünü milletinden alır ve bu gücü yine millet adına kullanır.

23 Nisan 1920, yok edilmek istenen bir milletin diriliş tarihidir. 23 Nisan 1920 Türk Milletinin iradesidir, Türk Milletinin gücüdür. Dünyanın; en ahlaklı, en onurlu savaşı bu tarihte kurulan meclisin milletten aldığı güçle yapılmıştır. Haksızlığa, zulme, işgale bu meclisle meydan okunmuş, yine tüm dünyaya demokrasi ve insanlık dersi bu meclisle verilmiştir. O nedenledir ki 23 nisanlar başkadır, başka kutlanır ve geleceğimizin teminatı çocuklarımızındır.

Büyük önder Atatürk’ün de düşüncesinde çocuklar, milletin geleceğidir. Tarihimizin gurur dolu sayfalarının yeni nesillerce öğrenilmesi ve Türk Devleti’nin devamını emanet edeceğimiz yeni Cumhuriyet bekçilerinin bu bilinçle yetişmesi amacıyla 23 Nisanlar, önemli birer vesiledir. Çocuklarınızı daima bu bilinçle yetiştirmeliyiz. Onlara 23 Nisanların coşkusunu, önemini en iyi şekilde anlatmalı ve yaşatmalıyız. Onları vatan ve millet sevgisi ile, demokrasi ve bağımsızlık bilinci ile yetiştirmeliyiz…

Cumhuriyetimizin kurucusu ulu önder Atam'ızın bir sözüyle bitirmek istiyorum:

“Bütün cihan bilmelidir ki artık bu devletin ve bu milletin başında hiçbir kuvvet yoktur, hiçbir makam yoktur. Yalnız bir kuvvet vardır. O da millî egemenliktir. Yalnız bir makam vardır. O da milletin kalbi, vicdanı ve mevcudiyetidir.”

Doğa Harikası Göletimizden Selamlar Herkese..:))

2010-04-17T00:15:00.000-07:00

Herkese güzel bir hafta sonu ile birlikte; sağlıklı, mutlu, huzurlu, bol enerjili bir bahar dönemi geçirmenizi diliyorum. Bahar ayı benim için bambaşkadır.Herşey çok güzel.Yaşamak bile insanı daha çok mutlu ediyor. Kış ayları genelde kasvetli geçer. Ankara'nın kışı da uzun oluyor. Gerçi meşgalemiz, yoğunluklarımız çok olunca yıllar da su gibi akıp geçiyor ama Allah sağlık ve huzur versin... Uzun zamandır yazamıyordum bloğuma. Yazmak istesem de asla yoğunlaşamıyordum. Çünkü kafamızı meşgul eden şeyler var. Bir yazımda bahsetmiştim "hayatımızda önemli değişiklikler olacak" diye. Onlar gerçekleşti. Bizim için, ailem için önemli ve olumlu değişimler. Ancak bunun beraberinde hayatımıza farklı bir yön vermemiz de gerekiyor. Öncelikle oturduğum semtten taşınmak. Bunları düşünmek, bunlarla meşgul olmakla birlikte, çok zor ve de karar vermesi güç durumlar. Mesela ayrılmam gereken semt benim çocukluğumunda geçtiği bir semt. Sonra annemlere yakın oturuyoruz. Ev kendi evim. O nedenle buralardan ayrılmak güç gelecek ama çocuklarım için, eşim ve benim için olması gereken de bir durum. Benim işyerime oldukça yaklaşmış olacağız. Eşim de zaten bana yaklaştı. Artık servis kullanmıyorum. Eşimle birlikte gidip geliyoruz. Çocuklarım da eşimle birlikte olacaklar. Kısaca güç kararlar ancak, araştırma içindeyiz. Ev bakıyoruz. Hayırlısı bakalım. Bundan dolayı da hiçbirşeye de konsantre olamıyorum. İnşaallah hayırlısı ve sağlıklısı ile bizim için en iyisi olur.

Bunun dışında herşey görüldüğü gibi çok güzel. Kıştan beri İşyerimizin karşısındaki gölete yürüyoruz. O zamanlar kimseler uğramıyordu buralara. Ama şimdi oldukça kalabalık oluyor. Herkes de bizim gibi bu güzelliği keşfetmiş. Gölet ve doğa muhteşem bir ikili oluşturmuş. Göletin içinde irili, ufaklı bir sürü balık mevcut. İnanılmaz çoklar. Bazen onlara ekmek götürüyoruz. O ekmekleri attığımızda inanılmaz çoğalıyorlar. Zavallılar aç olmalı ki, attığımız o ekmekleri nasıl kapmaya çalışıyorlar.İnanılmaz güzellik. Tertemiz hava, manzara. Resimlerimiz bile öyle güzel, canlı çıkıyor ki. Doğanın en canlı, en güzel renkleri buradalar. Şimdi kurbağalar da çıkmışlar. Kuşların ve suda kurbağaların sesleri ile birlikte, ağaçlar da çiçek açtı ki, en güzel kokuları da yine buradalar.

Tabii hemen hemen her öğlen bu güzellikleri yaşarken vicdan azabı da duyuyordum. Ben buralarda, kızlarım kapalı ortamda bulunuyorlar diye üzülüyordum. O nedenle bir hafta sonu eşimle birlikte kızlarımı ve yeğenimi de göletimize götürdüm. O kadar çok sevdiler ki, oradan ayrılmayı istemediler. "Biraz daha, biraz daha kalalım" diye epey bir vakit geçirdiler.İnşaallah tekrarı da gelir.Keşke böyle yerlerin sayısı çok fazla olsa da herkes de faydalansa bu güzelliklerden. Özellikle apartman çocuğu olan çocuklarımız için çok gerekli. Temiz hava, doğa, su, güven, huzur, mutluluk hepsini barındırıyor. İnsana gerçekten pozitif enerji veriyor. Bence insanlar apartman katlarında ve o alanların içindeki manyetik alan içinde çok gerilip, strese giriyorlar. Zaten büyük şehirlerde böyle alanların sayısı çok fazla olmadığı gibi, insanlar boş vakitlerini alışveriş merkezlerinde geçiriyorlar. Oradaki manyetik alanların sayısı da evlerdekinden daha da fazla.Hep beraber el ele verip bu güzellikleri yaşatmalı ve de çoğaltmalıyız. Hepinize sevgi ve selamlarımı sunarken doğayla ilgili çocukluğumda yazdığım şiirle yazımı sonlandırıyorum.

Doğadır çevreye güzellik veren,

Yeryüzünü demet demet ören,

Bahçemize çiçeklerini seren,

Doğanın güzelliği için,DİREN!!!

Pardon Ben Mükemmeliyetçi Değilmişim...:))))

2010-03-31T14:46:00.000-07:00

Aslında pek çoğumuz mükemmeliyetçiliğin kusur olduğunu biliriz. Ama kendisini uyanık zanneden kimilerimiz bu kusuru mütevazı bir kendine övme unsuru olarak da kullanır. Mesela "en sevmediğim tarafım mükemmeliyetçiliğim, işimi tam yapmazsam gözüme uyku girmiyor, hiçbir şey beni memnun etmeye yetmiyor" deriz. Bunu böyle söyleyenler genellikle kusurlarını ve huysuzluklarını kamufle etmeye çalışanlardır desek bize kızar mısınız? İster kızın ister kızmayın, ama sonuçlara geçmeden önce soruları cevaplayın. Haaa unutmayın, bilimsel bir iddiamız yok... Zira biz mükemmeliyetçi sayılmayız...
"diyor.http://testyourself.tr.msn.com/olcer/mukemmel/Result.aspx sitesinde testi hazırlayan konu ile ilgili kişiler.

Ben de zaman zaman ilginç huylarımız sorulduğu vakit ilk aklıma gelenlerden oluyor doğrusu.Çünkü benim için herşey gerçekten dört dörtlük olmalı. temizlik, tertip düzen, sorumluluk, simetrik, başarı hep en iyiye doğru gitme eylemi ki bazı şeyler sizin elinizde olmadığı durumlar da çok oluyor.İşte o zaman huysuzluklarım, hoşnutsuzluğum, kabullenememe durumlarım oluyor haliyle.Ama tabii ki çevremi rahatsız edici boyutta olmasa gerek ki, bu durum her halde en çok eşimi etkilerdi diye düşünüyorum. Konuyu fazla uzatmadan teste dönmek istiyorum ama testte sorulan sorular ve benim verdiğim cevaplarla "en sevmediğim huyum mükemmeliyetçiliğim diyenler, kusurlarını, huysuzluklarını kamufle etmeye çalışanlardır" demeleri ile sorular ve verdiğimiz cevaplarla ne alaka diyorum ben. Benim testimin sonucu pek vahim doğrusu. sizlerde bence deneyin.Demek ki ben kendimi yanlış tanıyormuşum..:))) Mükemmelliyetçilik bende değilmiş...:))) Belki sizlerde vardır hakikaten. Şimdiden kolay gelsin diyerek testi cevaplamaya geçiyorum.

Aşağıdakilerden hangisinin işi daha zor?

Belediye başkanları
Çöpçüler
Grafik tasarımcılar
Dekoratörler

Bu soruya verdiğim cevap çöpçülerdir.gerçekten işleri zor. Ben şahsen kamu çalışanı olduğum için Belediyecilik yapabileceğimi düşünüyorum. Dekoratörlük ve grafik tasarımda sevdiğim alanlar olduğu için zevkle yapılacağını düşünüyorum.

Sevgilinizi gördünüz, ama tam bir hayal kırıklığı içindesiniz. Çünkü…

Gülümsemiyor
Bana sarılmadı
Üzerindeki renkler uyumsuz
Yanında başka biri var

Bu soruya da verdiğim cevap üzerindeki renk uyumsuz cevabını verdim ve gerçekten renk takıntım vardır. Sevdiğim kişiye güveniyorsam kıskanmam asla.Gülümsemiyorsa canı sıkkın olabilir.Yine canı sıkkınsa veya müsait değilse o an sarılamıyabilir.son derece doğal değil mi?

Bir apartmanın hangi katında oturmayı tercih edersiniz?

Bahçe katında, toprağa yakın olayım
Orta katlarda, daha sıcak olur
Teras katında, manzaram güzel olsun
Giriş katında, bir tek bu kaldı…

Teras katları her zaman sevmişimdir.Evet manzaram güzel olsun.Hatta üçgen cam çatılı olsun.Yattığım zaman oradan yıldızları seyredeyim.Ama illaki de teras kata sahip değilim diye de huysuzluk edecek değilim.Çok şükür ki, herşeyin başı sağlık ve huzur diyorum ve halimize şükretmesini de biliyorum.

Çocuklarınıza nasıl isimler verirdiniz?

Kimsenin aklına gelmeyecek isimler
Herkesin söyleyebileceği isimler
Atalarımın isimleri
Onlara kendilerini iyi hissettirecek isimler

Çok yaygın olmayan, anlamı güzel ve telafuzu kolay olan,islama da uygun isimler tercihimdir aslında.Ama herkesde olduğunu düşündüğüm için bu düşüncelerimi de gerçekleştiremedim doğrusu.Bu düşünceme en yakın cevap ise kimsenin aklına gelmeyecek isimlerdir.

Şu efsane isimlerden birinin geçmişine gidip en yakın gözlemcisi olma ihtimaliniz olsa, hangisini seçerdiniz?

Zeki Müren
Hürrem Sultan
Elvis Presley
Marilyn Monroe

Osmanlı tarihi gerçekten ilgimi çektiği için, özellikle de Osmanlı imparatorluğunun sonunu hazırlayan Hürrem Sultan'ı gözlemlemek istememden daha doğal ne olabilir ki.

Sevgiliniz çok uzakta, bir süre görüşemeyeceksiniz. Onu çok özlediniz. Hislerinizi nasıl dile getirirsiniz?

Chat yaparım
Arada bir telefon eder, bazen de e-mail yazarım…
Onun için bir defter tutar, yaprakları dolunca gönderirim
SMS atarım

Eeee! devir teknoloji devri, tabii ki telefon eder ve mail atarım
ama chat ve sms olayını sevmiyorum.

Kişiliğiniz şu ağaçlardan hangisiyle sembolize edilebilir?

Çam, her mevsim taze
Ceviz, meyvesi olan ağaç taşlanır
Elma, meyvesinin ağırlığı tevazuunun kaynağıdır
Çınar, ulu ve köklü

ceviz, meyvesi olan ağaç taşlanır diyorum.

Hangi soru kelimesini daha sık kullanıyorsunuz?

Kim
Neden
Ne münasebet
Nasıl

Hangisinden muzdaripsiniz?

Her işe koşturmaktan
Üzerime vazife olmayan işlere burnumu sokmaktan
Fazla sorumluluk almaktan
Aşırı yorgunluktan

Fazla sorumluluk almak yorucu ve yıpratıcı olabiliyor çok zaman.

Hangisi daha rahatsız edici?

Verimliliğimin iş saatlerimle ölçülmesi
Karşılaştırmalı performans ölçümü
Her türlü ölçme değerlendirme
Kendimi başkalarıyla karşılaştırmama neden olunması

Başarı kriterlerinin baz alınması taraftarıyım her zaman için.

Evet verdiğim cevaplarla ;
Kamuflajcıymışım.
Hemen söyleyelim burada okuyacaklarınız sizi kızdırabilir. Evvela, mükemmeliyetçi değilsiniz, ama öyleymiş gibi davranıyorsunuz. Huysuzluklarınızı her şeyin çok daha iyi olması için çaba gösteriyor oluşunuza bağlıyorsunuz. Ama asıl derdiniz her şeyin daha iyi olması değil, aslen huysuz oluşunuz. Kendinizi göstermenin insanlara sürekli "yanlış yaptıkları" izlenimi vermekle mümkün olacağını zannediyorsunuz. Ama iş başa düştüğünde de eliniz ayağınız birbirine dolaşıyor. Her şeyi biliyormuş gibi davranmak yerine, sahiden öğrenmeye çalışın. Bir süre sonra gerçek bir mükemmeliyetçi bile olabilirsiniz.

Hahaaayt!!! çok komik ve enterasan bir testti. ama çok eğlendim doğrusu.Sizde benim gibi eğlenmek ve kendinizi merak ediyorsanız bir deneyin derim.Sevgilerimle...
http://testyourself.tr.msn.com/olcer/mukemmel/Result.aspx

Tüm Annelere Tavsiyem...

2010-03-18T13:12:00.000-07:00

İşyerinden sevgili arkadaşım Figen’in önerisi ile bir siteyi takibe başladım.Özellikle biz çalışan annelerin ve tüm annelerin tabii ki de, hergün bir ölçek bakması gereken bir site olduğunu düşünüyorum.

Ben genellikle internet üzerinden bir şeyler okurken gözlerim çok rahatsız oluyor. Gerçi bu durum okumama engel olamıyor ama... Gözlerim çok hassaslaştı. Gözlerimde miyopluk 0,50 çok fazla değil. Gözlüğümü lise yıllarımdan beri düzenli düzensiz kullanıyorum, kullanmıyorum. Bir aralar 0,75’lere çıktı. Daha sonra 1,00’lere çıktı. Sonra tekrar 0,50’ye düştü. Hele 1,00’den 0,50’ye düştüğünde başka bir rahatsızlıktan (konjonktivit) dolayı bir hocaya gittim. Hoca kendisi kontrol etmeden önce asistanı bakıyordu. Asistanı bir odada kendi kontrol ettiğinde 0,50 olduğunu söyleyip notunu o şekilde aldı ve daha sonra hocanın yanına gittiğimde o da kontrol edip aynı numara çıkınca “hocam yanlış olmasın, az önce asistanınız baktığında da aynı numara çıktı. Oysa 1,00’den 0,50’ye düşmesi olanaksız gibi geliyor bana. Üstelik doğru dürüst gözlüğümü de kullanmıyorum. Aksine ilerlemesi gerekir” demiştim. Tekrar kontrol ettiğinde sonucun doğru olduğunu söylemiş, ikna olamamış başka bir doktora daha gittikten sonra doğruluğu kanıtlanınca gözlük camımı değiştirmiştim.Gözlerimde genellikle yanma, sulanma, batma hisleri olur. Birazda gözyaşı kurulu da oluşmuş. Bilgisayar ekranına sık bakmaktan olurmuş. Doktor öyle söyledi. Ayrıca, toz, ışık, güneş ışığı, bilgisayar ekranı, makyaj malzemeleri, çevresel etkenler gözümü rahatsız eder. Bu nedenle dışarı çıkarken de mutlaka (kaliteli cam olmak zorunda) güneş gözlüğü kullanmak zorundayım.

Tekrar konuya dönecek olursak, gözümdeki bu rahatsızlıklara rağmen işyerinde sabahtan akşama kadar ekrana oldukça sık bakarım. Gerek iş için, gerekse boş kaldıkça bir şeyler okumak için.Bazen rahatsızlık duydukça müsfette kağıtlara çıktı alıp, öyle de okuyorum, okumak istediklerimi.

Sevgili arkadaşım Figen’in tavsiye ettiği Prof.Dr.Sabiha PAKTUNA KESKİN Özel Eğitim ve Danışmanlık Merkezi Sitesinde gerek video anlatımlarını dinleyerek gözlerinizi yormadan, gerekse kitaplarını da okuyarak ideal bir anne olmak adına, bunun sonucunda da daha sağlıklı, özgüvenli, hayata bağlı, sosyal yönü gelişmiş, mutlu çocuklar yetiştirebilmek adına siteyi tüm annelere, anne adaylarına şiddetle tavsiye ediyorum.

Böyle faydalı siteleri de haberdar edip, bilgilenmek ve bilinçlenmek adına fayda gördüğüm için yine paylaşmak istedim.Sağlık ve esenlikler diliyorum herkese....

Kurgu Severlere...

2010-03-11T06:32:00.000-08:00

Malum, bugünümüzü yaşarken geleceğinde merakına, gizemine kaptırıyoruz kendimizi açıkcası. Doğrusu pekde parlak göremiyorum yaa geleceğimizi!. Umarım yanılıyorumdur. İşte bu nedenle alışveriş merkezinin, kitap reyonlarında kitabın “ 2040 Amerika İslam Cumhuriyeti” başlığını görünce ilgimi çekti. Kitabı inceledikten sonra almaya karar verdim. Ancak Buradaki yazımda da bahsettiğim gibi hep erteledim. Henüz bitirebildim. Benim kişisel kanaatim pek de öyle önem sırasında öncelik arz etmiyormuş. Gerçi başarılı gözlemler sonucunda, gerçeklerle hayal gücünün harmanlanmasıyla ortaya çıkmış anlatım ve kurgularla da son derece başarılı işlenmiş bir roman.

Ancak ben gerçekleri yansıtan, geleceğimize ışık tutan, yaşanmışlıklar, tarihi, sosyaloji ve psikoloji ağırlıklı kitaplar okumayı daha çok seviyor ve tercih ediyor olsamda, geleceğin Amerikasında gücün, ihanetin, şiddetin, entrikaların içinde korkunun, şüphenin, heyecanın etkisine de alıyor okuyanı aslında.Tanıtım yazısında da dendiği gibi, büyük bir heyecan ve merakla sayfaları çevirtiriyor açıkcası. Ancak yine de kurgusal kitapları okumayı severlere tavsiye edebileceğim. Evett! Heyecan, ihanet, şiddet, entrikalarla örülmüş olaylar zinciri okumanıza keyif ve heyecan katacaktır. Ancak benim gibi hayatın gerçekleri ile yakından ilgili olan okurseverlere ise tercihlerini başka kitaplardan yana kullanmalarını tavsiye ediyorum.

KONU İTİBARİ İLE, bir iç savaş sonrası Amerika Birleşik Devletlerinin büyük bir bölümü İslam Cumhuriyetine dönüşür. Ülkenin geri kalan kısmıysa azınlık olarak Hıristiyan kalarak bağımsız bir toplum olarak varlığını sürdürür. Bu büyük değişimin sonucunda New York, Washington ve Mekke'de birbiri ardına meydana gelen nükleer patlamaların sorumluları olarak İsrail gösterilir ve bu olay tarihe Siyonist İhaneti adıyla geçer. Yeni gelişen toplumda da Amerikan futbolu, Oscar ödülleri gibi kültürel etkinliklerle Birlikte sokaklarda da ezan sesleri yankılanmaktadır. İnsanlar terörist saldırılara maruz kalma korkusu içinde hayatlarını devam ettirmektedirler. Bu yeni düzenin içerisinde genç, güzel ve de cesur bir tarihçi olan Sarah Doughan Siyonist İhanetin kesinlikle İsrail le ilgili olmadığına dair sarsıcı bir takım bulguların bulunduğu doktora tezini kitap olarak yayınlatır. Sarah’ın bulgularına göre bu büyük olayın ardında İsrail yerine tüm dünyayı ele geçirmeyi planlayan zengin müslüman bir adam vardır. Sarah 'ın araştırmalarından bir hayli rahatsızlık duyan bu zengin adam sonunda Sarah' ın ve sevgilisi Rakkim in peşine Darwin i takar. Rakkim görev yaptığı ekipten ayrılmış eski bir müslüman fedayeendir. Darwin'de aynı Rakkim gibi özel bir takım eğitimlerden geçmiş üstün niteliklere sahip bir fedayeendir. Darwin çok tehlikeli, piskopat ruhlu bir katildir ve Sarah ile Rakkim’in korkulu rüyalarıdır. Hayatta kalabilmek için Rakkim, Darwin' i öldürmek zorundadır. Ancak bu o kadar da kolay olmayan, şimdiye kadar almış olduğu en zor görevlerden biridir. Bu gergin, endişe dolu kovalamaca Amerika İslam Cumhuriyeti' nin merkezinden, kanun kaçaklarının hüküm sürdüğü ıssız arazilere, Las Vegas' ın parıltılı caddelerine kadar uzanmaktadır. Sarah ve Rakkim, bir tarafta hayatta kalmak için böylesine bir çaba gösterirlerken, diğer taraftan da gerçeği tüm dünyaya açıklayabilmenin mücadelesi içindedirler...

Sağlıklı, mutlu, bol okumalı bir hafta diliyorum herkese.Sevgiler.

Mekanın Cennet Olsun Rıfkı Hocam..:(((

2010-02-27T14:29:00.000-08:00

Bugünlerde üzerimde bir rehavent durumları mevcut.Hafta içi sanıyorum perşembe günü idi. Kızımla yan kolonda link vermiş olduğum Edebiyat Kültür Sitesi nin değerli kurucu yazarlarından ve hocalarından sayın Rıfkı KAYMAZ'ın vefat ettiği yazısı ile karşılaştık anasayfalarında. Rıfkı Hoca'dan kızımda hafta da birgün güzel okuma, yazma ve türkçe dersi alıyordu. İrem çok seviyordu Rıfkı Hocayı. Perşembe günlerini iple çekiyordu. Hatta sitelerinde irem'in şiirini de Rıfkı Hocamız yayınlamıştı minik kalemler köşesinden. İrem'den son derslerinin birinde yine bir şiir almıştı ve yayınlayacaktı. Şiiri ben görmedim. Çünkü ders esnasında yazdırmış. Eve de ödev olarak veriyordu. Ancak İrem'in ikinci şiirini yayınlaması da kısmet olmadı. Eşim de saygı ile bahsederdi. Öyle ki bende kendilerini tanımış kadar olmuştum kızım ve eşim vesilesi ile. Gerçi şahsen tanışmayı da çok arzu ediyordum. Maalesef o da kısmet olmadı. Belki de bu yüzden çok üzüldüm.İnsan ancak tanıdığı insanların acı haberlerinde daha derin bir üzüntü yaşar ya, Rıfkı Hoca içinde aynı üzüntüyü yaşadık o gün öğrendiğimizde. Yalnız fırsat buldukça sitelerinde saygıdeğer kalem dostlarının Rıfkı Hoca hakkında yazdıkları yazılardan ve kendilerini tanıyıp da yorum yapan kişilerden de vefatının ardından çok daha yakından tanımış oldum kendilerini. Öyle güzel şeyler yazılmış ki hakkında gerçekten böyle bir insanı tanıyamadığım içinde ayrı bir üzüntü içindeyim.Tam bir iyilik timsali, vefakar, mülayim, iyilik ve sevgi dolu bir yüreğe sahip, hem edebi, hem de insani yönüyle gerçekten örnek alınacak bir büyüğümüzmüş kendileri. Cenab-ı Allah mekanını cennet eylesin inşaallah.Kurucusu olduğu, Büyük emek vermiş oldukları Kültür ve Edebiyat Sitelerinde de çok değerli yazar ve hocalarımızın da Rıfkı Hocamız hakkında yazmış oldukları yazıları okumanızı, bu vesile ile kendilerini yakinen tanıyanların kaleminden sizinde o değerli insanı tanımanızı çok arzu ederim.

Cenabı Allah'tan rahmet, kederli ailesine ve dostlarına başsağlığı ve sabırlar diliyorum.Mekanı cennet olsun inşaallah.

Rıfkı Hocamızın resmi:www.kalem.biz/

Okuduklarıma Dair...

2010-02-20T05:51:00.001-08:00

2040 Amerika İslam Cumhuriyetini Carrefour'da gördüğümde ilgimi çekip almıştım.Kitabı biraz okudum ve gerçekten ilginç bir kitap.Okurken keyifle de okuyorum ama benim kitap tutkumdan nerede veya kimde bir kitap görsem gözüm doymuyor.Aaa bunu da okumalıyım diyorum.Resmen gözüm kalıyor, gördüğüm kitapta..Bu derece tutkunun hastalık olduğunu düşünüyorum.Herşeyin bir dozu olmalı.Bana kalsa karanlıkta bile kitap okuyacağım.Neyse bu kitabımın ise çoktan bitmiş ve yorumlarımı sizlerle paylaşmış olmam gerekiyordu ama bu kitabın kaderinden olsa gerek; okumaya başlıyorum, birilerinde veya bir yerlerde ilgimi çeken bir kitap görüyorum.onu alıyorum ve bu kitap nasıl olsa benim, elbet birgün okurum düşüncesiyle onu bir kenara koyup emanet aldığım o kitabı okuyup, geri yerine iade etmek istiyorum.Gerçi yan kolonda gördüğünüz kitapların yorumlarını henüz yapamadığım için huzursuzluk da duyuyorum.Kitap yorumlarıma daha çok ileride okuduğum zaman bende nasıl etki bıraktığını ve kitabın içeriğini daha net hatırlamama yardımcı olacağı düşüncesi ile değinmek istiyorum.Bana göre her kitap okunmaya değer.Hepsinde kendimizi bambaşka bir dünyanın içinde buluyoruz.Amerika İslam Cumhuriyeti kitabımı da bitirmek için sabırsızlanmama rağmen emanet aldığım kitapları okuyup bir an önce teslim etmek adına sürekli geciktiriyorum ve de erteliyorum.Bu hafta yine bir arkadaşımın masasında kitap gördüm incelerken "al oku, nasıl olsa sen benden çabuk okuyorsun" dedi. "tamam" dedim.Bir süre düşündükten sonra "yine Amerika İslam Cumhuriyeti kitabım ertelenmek durumunda kalacak" diye, Bu sefer kendime hakim olup, arkadaşıma "elimdeki kitabı bitireyim öyle alayım" dedim.Oda tamam sen bilirsin dedi.bakalım ne zamana bitirebileceğim.Artık bitirmeliyim şu kitabı.Kendi kendime söz veriyorum, en kısa zamanda okuyacağıma dair.herkese sağlıklı,hayırlı, mutlu, verimli ve de bol okumalı bir hafta sonu ve hafta diliyorum.

Renk Cümbüşlü Bilekliğim...

2010-02-10T10:17:00.000-08:00

Herkese sağlıklı,hayırlı, huzurlu bir hafta diliyorum. Fırsat buldukça uğramaya çalışıyorum buraya ama sadece yazmak için. Herkesi fazla okuyamıyorum.İnşaallah kısmet olduğunda ilk fırsatta okumaya çalışacağım. Birkaç arkadaşıma ara ara uğradığımda da birkaç postlarını geriye dönük okumaya çalışıyorum ve yorum da bırakmaya çalışıyorum. Bazen bu da mümkün olmuyor. Bunu neden yazdığıma gelince, sorumluluk hissetmemden kaynaklanıyor olabilir.Her seferinde böyle bir açıklama yapma gereği duyuyorum her nedense. Daha önceleri de belirttiğim gibi paylaşmayı seviyorum ve bunun için de buradayım bende. Eğer kendimden ve hayata
dairlerimden ne varsa, bunları size de yansıtabiliyorsam, burada paylaştığım şeylerle beni okuyan herkese birşeyler katabiliyorsam ve bundan dolayı da faydalı olabiliyorsam ne mutlu bana.

Yukarıdaki fotoğrafta görülen bilekliği de yine ben yaptım. Bu bilekliği yapalı da aylar oluyor. Ama ben fırsat buldukça yayınlamaya çalışıyorum yaptığım çalışmaları da. Bilekliğime gelince kendilerini, renk cümbüşünü sevenlerin beğenisine sunuyorum. Elimde kalan kırık yarı değerli taşları harmanlayarak, değerlendirmek adına yaptım. Sonucu görünce bende beğendim. Bu tür çalışmaları yaparken ortaya nasıl birşey çıkacağını; çıkacağını bilsem bile beğenip beğenmeyeceğimi bilemiyorum. Yani öncesinden tasarlamıyorum çok zaman. Bu da öyle çalışmalardan biri işte. Bileğimde şıkır şıkır, hoş, beni rahatlatan bir duygu uyandırıyor. Taşlarımın yanı sıra iri bakır zincir, mum ip, bakır ara pul aparatlar, klips vs. kullandım. Bu arada taşlarımın arasında ametist, turkuaz, mercan, akik, cam boncuklar var. En güzel tarafı da elinizde kalan ufak tefek parçaların ziyan olmaması ve bu şekilde değerlendirilerek güzel sonuçlar ortaya çıkması sevindirici oluyor benim için...Yine yazımı noktalarken herkese sevgi dolu, sağlıklı, bol verimli bir hafta diliyorum....

İlginç mi Acaba..

2010-01-30T11:46:00.000-08:00

Sevgili Elvan arkadaşımız beni yedi ilginç huylarımız konusunda mimlemiş. Uzun zamandır mim konusu yazmıyordum. Gerçi böyle bir mim konusu daha önce yazdım diye hatırlıyorum ama yine de Elvan arkadaşımız için bugünün koşullarına göre yeniden maddeleyeyim bakalım...

1- Öncelikle huylu huyundan vazgeçmez misali monotonluktan çok çabuk sıkılırım. Değişiklik ve hareketlilikten büyük mutluluk duyarım.Yeniden keşfetmek, öğrenmek, başlamak bana heyecan verir. Bunun gibi durumlar. Yıllarca aynı şeyi yapmak, aynı yerde olmak beni adeta boğar. Bu yüzden belkide depresyona girmeyeyim diye sürekli hobiler ve imkanlarım el verdiği sürece hayatıma yenilikler katıyorum :)) Böylece durumumun vahimmiyetini bir nebze kurtarmış oluyorum.

2- Mükemmeliyetçilik huyumu da üzerimden asla atamıyacağım galiba. Bunun iyi bir meziyet olmadığını biliyorum ama dedim ya huylu huyundan vazgeçmiyor.Bu mükemmeliyetçilik beklentim, kendimden olduğu kadar, çevremden de beklediğim birşey.Bu huyumdan da bilakis hiç memnun değilim bende.

3- Başarmak. Hayatta olabilecek her konuda başarı elde etmek istiyorum. Özellikle zoru başarmayı ben de seviyorum ve ben de bu konuda kendime mutlaka hedefler koyarım.

4- Aslında bir ilginç huyum daha aklıma geldi. Ben konuşmaktan çok yazmayı seviyorum galiba. Özellikle bu huyum dahada belirginleşti son zamanlarda. "Söz gümüşse, sükut altındır" atasözünü benimsemiş olmalıyım :))

5- Günümüz koşullarında garip karşılandığını düşündüğüm bir huyum daha var. Benim gibi birçok istisna insanların olduğunu da biliyorum. Bu da beni mutlu ediyor neyse ki. Dileğim daha da artması. İnsanları çok seviyorum. Dostluğa, arkadaşlığa önem veriyorum. İnsanlara yardım etmek, elimden geldiğince her konuda samimiyet ve iyi niyetle fedakarlık yapmak beni son derece mutlu eder.

6-Haksızlığa, adaletsizliğe, ikiyüzlülüğe, samimiyetsizliğe hiç tahammül edemiyorum. Bu konuda ki tahammülsüzlüğümü de anında yansıtıyorum, karşı tarafa. Yine günümüz koşullarında başarı, çalışkanlık, doğruluk, dürüstlük, iyi ahlak sahibi olmak yerine tam tersi durumlar takdire şayan görülüyor. Özellikle çalışan insanlar,yani daha çok dışarı bağımlı kişiler, (bizim gibi) daha iyi anlayacaklardır beni. İnsanlar kendi menfaatleri için ellerinden geleni yapıyorlar. Zaten millet olarak da bu yüzden bozulmadık mı? Yarınlarımızı, vatanımızı, milletimizi düşünmeden bugünümüzü kurtarmak ve başkalarının emeğini ve çabalarını kendi lehlerine çevirmek gibi ucuz ve kolay yoldan, hile ve oyunlarla haksız kazançlar vs. gibi durumlar...Böyle bir milletin sonu da beni düşündürüyor açıkcası...:((

7- Son olarak da ilginç huyum değil ama, ilginç özelliğimden bahsetmek istiyorum. Öncelikle kişilik olarak asla başkalarını, her ne konuda olursa olsun, kıskanmak veya çekememezlik gibi huylarım yoktur benimde. Her zaman Alah'ıma sığınan, arzularımı Cenab-ı Allah'tan isteyen biriyimdir ve gönülden istediğim herşeyin gerçekleşmesini de buna bağlıyorum. Bunu tarif edemiyorum asla. Daha birkaç ay önce bizim işimizde öyle güzel kolaylıklar oldu ki, bunu paylaştığımız dostlarımız bile hayretler içinde kalıp, "planlasanız bu kadar olmazdı" dediler. Buna benzer çok şeyler mesela... Çocukluğumdan beri şükürler olsun, birçok mucizevi şeyler... Anlatmak, tarif etmek olanaksız gerçekten. Ama sadece şuna inanıyorum. Cenab-ı Allah'ımız saf ve temiz duygularla gönülden arzu ettiğiniz şeyleri asla geri çevirmiyor.

Gönlümden klavyeme bunlar döküldü. Umarım mimin konusuna yanıt olmuştur. Şimdi de yedi kişiye paslamak gerekiyormuş. Bende;
Muhabbet Çiçeğime,
Meleklerim ve Ben
Smilena
Yaşamla Dans
Yaşamın Kıyısında
Elif'den
Banu'ya
paslıyorum.
Biliyorum artık sizlere pek uğrayamıyorum ama inanın okumaya fırsatım olmuyor. Bol vakit bulursam günün birinde inşaallah, yine sizleri ziyarete geleceğim. Herkese sevgi ve selamlarımı sunuyor, sağlık ve esenlikler diliyorum.

YEŞİM TAŞI KOLYEM...

2010-01-19T10:59:00.000-08:00

Herkese hayırlı bir hafta dileyerek, yine kendimi şikayetle başlıyorum yazıma. Mevzu çok, yazacak çaba yok bende.Öncelikle bu yeşim taşı kolyemi yapalı da aylar oldu. Fakat resmini çekmek bayağı zamanımı aldı. Ayrıca mevzu olacak konularda da birçok resimler çekilmiş, bilgisayamdaki bir dosya da kullanılmayı bekliyorlar.Ya o resimler de zaman aşımına uğrayacak, ya da ne zaman sıra gelir ise o zaman burada yerini alacaklar.

Mercan taşı ve turkuaz taşı kolyelerimi aldığımda yeşim ve akik taşlarından da alıp bu kolyemi de yapmıştım. Aslında hafta sonu dışarı çıkabilsem başka taşlar ve ilave malzemelerde almam gerekiyor ama hafta sonu farklı yoğunluklarımız çıkıyor. İşyerim merkeze yakın olsa öğlen tatilinde bile halledebilirdim. O zaman sorun teşkil etmez ve daha verimli olurdum.

Kolyemin yapılışına değinecek olursam; öncelikle elimdeki malzemeleri değerlendirerek yaptığım bir kolye. Aldığım bu taşları tekli satmıyorlar. Dizi halinde satıyorlar. Bende bunları ara aparatlar ve başka malzemeler de kullandığım için taşlar artıyor ve farklı modellerde birkaç kolye çıkabiliyor sonuç olarak. Daha önce de dediğim gibi, dizi halinde maliyet daha da artıyor. Yani toptan satış yapıyorlar gibi birşey. Fakat elimde farklı malzemeler olsa, farklı modellerde bir kaç kolyeye sahip olabileceğim aslında bu durumda...

Malzemelerim yeşim taşı, gümüş kaplama top boncuk aparatlar (küçük boylar ve orta boylarda), çivi, zincir, yaprak motifli kapamalar,papağan klips.Yapılışı çok kolay bununda...

Yeşim taşının özelliklerine değinecek olursak;
İçiniz korku ve endişe ile dolduğunda huzur ve güven verir.
Kişinin kendini zayıf ve güçsüz hissettiği anlarda yeşimi kalbinin üzerine koyması içini rahatlatır.
Elde tutulduğunda ısınarak rahatlatıcı bir his verir.
Kendisini taşıyan kişilere akıl, cesaret ve adalet duyguları verir.
Kazanılan başarılarının sonucunda doğabilecek olan kibir duygusunu engeller.
Dengeleyici ve iyileştirici olan yeşil rengin etkisine sahiptir.
Mücevher olarak özellikle konuşmacılar ve öğretmenler tarafından kullanılabilir.
Astrolojik olarak koç, yengeç, aslan, akrep, yay ve oğlak burçlarının da taşıdır.

Görüldüğü üzere benim yani boğa burcunun taşı değil ama yeşil renginden dolayı seviyorum yeşim taşını da...

Herkese sağlık ve esenlikler diliyorum...

Kaynak: Yeşim taşının özellikleri TAKI Dizayn dergisinden.

Zamane Gençleri...

2010-01-12T12:28:00.000-08:00

Yukarıdaki fotoyu yaklaşık bir yıl öncesi bir metro seyahatimde cep telefonum ile gizli çektim. Metroya, bulunduğum semtten bindim ve boş koltuklardan birine oturdum.Çantamdan kitabımı çıkardım okumaya başladım.Birkaç durak sonra bu genç kızımız bindi ve karşı koltuklarda boş yer olmasına rağmen bu şekilde yere oturdu. Benimde son derece rahatsız olduğum bir konu olması ve burada da paylaşırım düşüncesi ile çantamdan cep telefonumu çıkarıp, kitabımın üzerinden gizlice çektim. Boş koltukları da çekmek istedim ama dikkat çeker düşüncesi ile buna cesaret edemedim. Ama bahse konu olan olay için bir de kanıtım olmalıydı. Neyse, bu durum hemen hemen ne zaman metroya binsem karşılaştığım bir manzaraydı.Hatta grup halinde biniyorlar. Metro treninin köşelerinde bağdaş kurup, çember oluşturup oturuyorlar ve gerekli gereksiz mevzularda bağıra bağıra konuşuyorlar. Benimse ilgilendiğim konu hijyen konusu. Şimdi diyorum ki, bu gençler buranın temizliğine dikkat etmeksizin oturuyorlar. Halbuki düşünseler milyonlarca insan dışarıda her türlü mikrobun barındığı yerlerden geçiyor, dışarılarda tuvaletlere giriyorlar.Hatta yerlere tükeren mi ararsınız, çevreyi başka türlü kirleten mi ararsınız. Sokaklarda ne ararsanız mevcut. Bunları hesap edemeden oturuyorlarsa, eminim evlerine gidip üzerlerini değiştirmeden evdeki koltuklara da, hatta odalarındaki yataklarına kadar oturuyorlardır diye düşünmeden kendimi alamıyorum. Benim kızımda mı böyle olur acaba diye de endişe duyuyordum. Şimdilik birçok konuda titiz davranıyor ama arkadaş ortamı etkiler mi bilemiyorum. Geçen yıla kadar endişem bu yöndeydi. şimdi ise bu konularda da konuşarak, endişelerimden kurtulabileceğimi düşünüyorum.Çünkü İrem küçükken çok dağınık, temizliğe önem vermeyen bir çocuktu. İlk okul üçüncü sınıfa kadar böyle devam etti. Ama son iki yıldır derli toplu, temizliğe önem veriyor. Dolabının içi eskiden çok çabuk dağılırdı. Ama şimdi bakıyorum herşeyi muntazam bir şekilde yerleştirmiş. Odasını topluyor, yatağını düzeltiyor. odasının tozunu alıyor, mutfak işlerine bile ufaktan ufaktan girmeye başladı.İşyerime telefon açıp anne şunu yapayım mı? diye soruyor. Demek ki, bunlar olağan süreçlermiş. O nedenle endişelerim azaldı bahsi geçen konuda. İnşaallah, bu konuda kızıma güveniyorum. Herşey eğitimle ve konuşarak halledilebilir diye düşünüyorum...

Son zamanlarda kafamız o kadar yoğun ki, yazdıklarımı toparlayamadığımında farkındayım. Mevzu çok ama kafam inanılmaz yoğun. O nedenle yazdıklarıma yoğunlaşamıyorum.Bu arada kafa yoğunluğumuzda Allah'a şükür bizim için müspet durumlar.2010 yılında da Allah izin verirse hayatımızda önemli ve de inşaallah hayırlısı ile bazı değişimler olabilecek. Onun belirsizlikleri ve de heyecanından dolayı da durumu idare ediyoruz işte...Herkese sağlık ve esenlikler diliyorum...

Hayattan Ne Öğrendim?

2010-01-11T13:28:00.000-08:00

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Isığı gördüm, korktum. Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi...
Yine Ağladım.

* * *
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.

* * *
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...

* * *
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.

* * *
Sevmeyi ögrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu,
sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.

* * *
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altnda bir ruh bulunduğunu...
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.

* * *
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.

* * *
Ekmeği ögrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini...
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.

* * *
Okumayı öğrendim.
Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana...

* * *
Gitmeyi öğrendim.
Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...

* * *
Dünyaya tek basına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.

* * *
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

* * *
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
gerçek namusun, günah elinin altındayken, günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.

* * *
Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının,
yemeğe olduğu kadar hayata da lezzet kattığını öğrendim.

* * *
Her canlının ölümü tadacağını,
ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.

****
****

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.
Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ...

MEVLANA

Arkadaşımdan bana gelen ve hayata dair gerçekleri birkez daha hatırlatan bu yazıyı da unutmamak ve paylaşmak adına yayınlamak istedim...Mevlana'nın dostluk adına özdeyişi de ne kadar anlamlı değil mi?...Sevgiler...

İşte Mettap Bebek..:)) (Mehtap, Kızımın Deyimi ile)

2010-01-06T12:56:00.000-08:00

Evet bu bebeğimle de huzurlarınızdayız efendim. Bu bebeğimiz çok daha güzel oldu. Ayrıca Aslı bebekten de, Kübra bebekten de biraz büyük oldu. Resimde pek farkedilmiyor ama.Yüzü benim çok hoşuma gitti. Gözlerini ben çok beğendim mesela. Şu an işyerimde bir arkadaşımın kızı içinde örüyorum. O bebeğimizi sevgili hayal arkadaşımızdan aldığım amigurumi gözlerden kullandım ama biraz acemi olduğum için galiba yüz kısmını pek beğenmedim ben. Bitince onu da tabii ki burada paylaşacağım ve kararı siz vereceksiniz. Bu arada bu bebeğimizi üç günlük yılbaşı tatilimizi fırsat bilerek, Cumartesi günü geç saate kadar oturup, ördüm ve bitirdim, Umut filmini izlerken. Film ise Şubatta gösterime girmiş biz ancak izleyebildik. Yerli filmlerde en çok etkilendiğim film babam ve oğlumdu ama Umut filmi beni çok daha fazla etkiledi. İnsanın yüreği dayanmıyor. Allah kimseye çaresiz dertler vermesin. Konusunu birçok kişi biliyordur herhalde. Yazımı uzatmamak adına konusundan bahsetmeyeceğim ama izlemeyene mutlaka tavsiye ediyorum bu filmi. Çok etkilendik ve çok ağladık ya. Gözyaşlarımdan dolayı gözlerim yanıyorken bir de ben bu bebeğimizi örmeye çalıştım iyi mi? Başladığım birşeyi mutlaka sonlandırmadan rahat edemiyecek bir yapıya sahip olmamdan ve de sabaha kızlarım uyandığında sevinsinler istememden dolayı. Koltuğun üzerine ise sabah kalktıkları zaman kızlarımın göreceği şekilde koydum. Nitekim minik kızım sabah görmüş ve eline alarak doğru odalarına gidip, "İyem İyem kalk, bak, annem bebeği bitirmiş"dedi. Bende onların şamatasına uyandım tabii ki. Zaten Deren'ciğimizi hafta içi zor kaldırıyoruz. Hergün kaldırabilmek için farklı taktikler kullanıyoruz ama hafta sonu da erkenden kalkıyor minik kuzumuz. Bebeğin elbisesini de sonradan ördüm yine. Farklı kıyafetlerde örülebilir. Bu şekilde daha hoş oluyor. Dediğim gibi örmek çok keyifli ama, sadece beni saçları oyalıyor. Bu arada aynı renk tonlarını kullanmamın nedeni ise elimdeki ipleri değerlendirmek istememden kaynaklanıyor. Zaten hediyelik de ördüğüm için farketmiyor. Çalışıyor olduğum içinde fazla malzeme edinmek istemiyorum, sadece elimdekileri tüketmeye çalışıyorum haliyle...

Herkese sağlık ve esenlikler dileyerek yazımı noktalıyorum...

Yeni Bir Yıl, Yeni Bir Hayat

2009-12-29T11:31:00.000-08:00

Bir yılı daha geride bırakıyoruz. Her yeni yılın insana getirileri olduğu gibi götürüleri de mutlaka vardır. Yeni bir yıl çocuklar için bir heyecan, bir umut. Ben çocukken 2000 yılında "28 yaşında olacağım. Ne kadar büyük bir yaş ve ne kadar çok zaman var" derdim. Bugünse inanılmaz bir şekilde zaman su gibi akıp gidiyor. Şu 10 senenin nasıl geçtiğini anlayamadım bile. Aslında ben yeni yılda insanların coşmasını, taşkınlıklar yaparak abartılı bir şekilde eğlenmelerini de hiç anlayamamışımdır. Her yeni yıl bizi bir yaş daha yaşlandırıyor ve ölüme daha çok yaklaştırıyor. Bunun eğlenilecek bir tarafını göremiyorum. Yeni bir yıla girerken bizim Rabbimizden önümüzdeki yıllar için sağlıklı, mutlu, huzurlu, başarılı, verimli bir hayat sürebilmemiz için dua etmemiz, sevdiklerimiz ve çevremizdekiler için de böyle temennilerde bulunmamız gerekir diye düşünüyorum. Önemli olan arkamıza şöyle bir baktığımızda, ben geride ne bırakıyorumun muhasebesini yapabilmemizdir. Aslında her yeni gün, her yeni yıl bize yeni bir hayat yeni bir fırsattır. Bu fırsatları da en güzel, en anlamlı ve verimli şekilde değerlendirmeliyiz. Bu hayatta sağlığımız, huzurumuz yerinde olduğu sürece, kalbimizden sevgiyi de eksiltmeden ,hayata güzellikler katacak verimlilikte, bize sunulan bu yaşamı en iyi şekilde değerlendirmeli ve şükretmeliyiz. Çünkü hayatın insana neler getireceğini hiç kimse bilemez. Geçmişimizde keşkelerimiz de mutlaka vardır. Aslında bu keşkelerimizi de hayatın bize sunduğu bir hayat dersi olarak görürsek kendimize daha çok çeki düzen veririz. Hiç kimse dört dörtlük değildir. Herkesin hayatı boyunca hataları, eksik yönleri mutlaka vardır. Onları da hayatın akışında olması doğal, olağan bir süreç olarak görürsek, geleceğimize ışık bile tutabilir bu keşkeler. Her yaşanmışlıklar bizi daha çok olgunlaştırmalı, geliştirmeli, hatta hayata daha çok bağlamalı diye düşünüyorum. Yeter ki Cenabı Allah elem keder vermesin. Her zaman söylediğim gibi her şeyin başı sağlık ve huzur. Sağlığımız ve huzurumuz yerinde olduğu sürece gerisi sadece biz insanlara kalıyor. Yeni bir yıla, yeni bir hayata bu çerçeveden bakılması dileklerimle, herkese sağlıklı, huzurlu, mutlu ve sevgi dolu nice seneler dilerim.

Resim: http://www.mailce.com

Nihayetinde Kübra Bebekten de Selamlar...:))

2009-12-26T02:47:00.000-08:00

Kübra bebekte arşivimde yerini aldı sonunda. Çok şirin bir bebek oldu. Elbisesini sonradan ördüm ve istendiğinde çıkartılıp değişik kıyafetlerde denenebilir. Dediğim gibi kızlarım bayılıyorlar. Özellikle değişik kıyafetler ördüğüm zaman daha çok hoşlarına gidiyor. Ayrıca hep bebek ördüğümünde farkındayım ama kız çocuğu olunca ilgi ve istek daha çok bu yönde oluyor haliyle. Bu vesile ile bende bayağı hızlandım bebek örme konusunda. Sadece saçlarını yaparken sıkılıyorum ve beni çok oyalıyor. Onun dışında diğer tarafları zevkle örüyorum. Şimdi elimde bir bebek daha var bitmek üzere. O bebek, bu bebekten de, Aslı bebekten de biraz büyük oldu. Minik kızım onun adını da Mettap koydu. Artık yetsin diyorum ama doymuyorlar. Aslında arkadaşlarımın da çocuklarının çoğu kız ve onlara da hediyelik örmek istiyorum ama ne zaman ördüğümü görseler sahipleniyorlar. Bu arada değişik oyuncaklar da örsem iyi olacak ama becerebilir miyim onu da bilmiyorum. Ayıcık olma yolunda bir oyuncağın baş kısmını ördüğümden ve bittiğinde burada yayınlayacağımdan bahsetmiştim ama gövdeyi örmeye bir türlü elim varmadı. Çocukların oyuncak sepetinin içinde o hali ile bekliyor. Galiba ben de bebek örmekten daha çok haz alıyorum gibi...Örgü her zaman beni dinlendiren eğlence olduğu için fırsat buldukça elime alıyorum ve bu şekilde değerlendirebilmek de beni mutlu ediyor. Yakında Mettap bebek de buradaki yerini alacak. Herkese sağlıklı, hayırlı, mutlu, huzurlu bir hafta diliyorum...

Yüzümü Güldüren...:)))

2009-12-23T12:33:00.000-08:00

Günümüzün sağlıkla ve huzurla geçebilmesinden daha güzel ne olabilir ki.Son aylarda inanılmaz yoğun bir tempo ile çalışmaktayım. Adeta koşuşturmaca geçiyor.Her iş acele.Özellikle son haftalarda bu hafta sonuna kadar bütün işlerimizi bitirmemiz gerekiyor.Hatta cuma günü mesaiyeye bile kalacakmışız.Bankadayken buna çok alışıktık ama burada ben ilk defa kalacağım.Ne yapalım duyunca üzüldüm tabii, hatta canım sıkıldı adeta.Ama tam moral bozukluğu yaşarken yukarıda masamda görülen çiçeklerin gelmesi ile keyfim adeta yerine geldi.Tam da en mutsuz bir anda yüzümü güldürdü açıkcası. Bugünlerde kitap bile fazla okuyamıyorum.Eve geldiğimde de göz kapaklarım adeta kapanıyor. Ama tabii uyumak için minik kızımın keyfini bekliyorum.Şu an da kendi kendine öyle güzel oynuyor ki, oyununu bozmak da istemiyorum.Zaten kabul de etmiyor böyle birşeyi.Yine paylaşacağım o kadar çok şey var ki.Mesela yeşim taşı ile kolyemi yaptım çok zaman önce, ama burada paylaşamadım. Amigurumi Kübra bebeğimiz de bekliyor biran önce bloğumda yerini almak için ama benim uygun zamanda resimlerini çekip, bilgisayara yüklemem gerekiyor. Bu arada sevgili Eylül bahçesinden ben bir portföy çantada aldım. Çok güzel. Gerçekten çok özenli ve şık tasarımları var arkadaşımızın. Ellerine sağlık. Yazacağım daha birşeyler var ama vaktim yok.O nedenle burada noktayı koyup, ayrılmadan önce hepinize sağlık, esenlik, huzur, mutluluk ve başarılar diliyorum. İlk fırsatta beni burada yalnız bırakmayan dostlarıma da geriye dönük güncelerini de okumak üzere ziyaret edeceğim.herşey gönlünüzce olsun.

Yine Medya işte...

2009-12-19T12:47:00.000-08:00

Buradaki yazımda yandaki şiir kitabından bahsetmiştim. Zaman zaman da elime alıp okuyorum. İçerisinde doğru tespitleri ile günümüz medyasının insanları nasıl esir aldığını, nasıl bir toplum yarattığını miniklerin çocuk gözleriyle öyle güzel mısralarına yansıttığı bir şiir kitabı. Ara sıra arkadaşlarımızın bloglarında da medyanın yayınlarından rahatsızlık duyduklarını okuyoruz.Televizyon olayına o kadar yabancı kaldık ki, çok zaman haber bile dinlemiyorum ve önemli gündemlerden bihaber olduğum da çok oluyor. Ancak internetten okuduğum haberlerle günü çok zaman kurtardığımı söyleyebilirim.Yani televizyonun da gerekli olduğuna ama herşey de olduğu gibi bununda ölçüsü olması gerektiğine inanıyorum.Yayınlar seviyesiz ve bağlayıcı olmamalı. Daha çok eğitici ve bilgilendirici olmalı. Kışkırtıcı, iç karartıcı, şiddetli, argolu olmamalı, ahlaksızlık içermemeli, vs. Aileleri ayırıcı değil, birleştirici, ortak izlenebilir seviyede olmalı...Kitaptaki şiirleri yazan yavruların duyguları da bu yönde ve onlar da durumun farkındalar aslında. Ama maalesef medyayı hepten yok sayamıyorlar ve dileklerini de mısralarına yansıtmışlar. Bence de yetkililer ve herkes bu duruma duyarlı olmalı ve bunun için gereken yapılmalı...Daha önce bu konu ile yazdığım yazımda, bir daha ki sefere "Nerede Benim Susam Sokağım"ı yazacağımı söylemişim ve kitaba da işaret koymuş olduğum için aklıma geldi. ve işte söz verdiğim o şiiri yazmak istedim.
NEREDE BENİM SUSAM SOKAĞIM
Nerede benim susam sokağım,
Minik kuşum,
Kardeşlik duyguları,yardımlaşma
Güzel mahallem, eşim,dostum
Televizyona küstüm.

Hepimiz polat,hepimiz Hırant,
Gazete şiddet,televizyonda şiddet
Evde şiddet,okulda şiddet
Öğretmenini,arkadaşını bıçaklayan öğrenci
Ekranda çıldırmış yaşlısı,genci

Ekranda terör,ağlayan analar...
Yüreğimiz kan ağlar,
Cenaze törenleri
Ağıtlar,feryatlar
Eşini kaybeden şirinler,ölen ferhatlar.

Televizyonda başımızdaki büyükler kavga eder,
Ekranda açlık, sefalet kol gezer
Yaşlılar üç kuruş almak için birbirini ezer
Kimi küfreder,kimi döver.
karikatüristler çizer,gazeteciler yazar.

Biri yapar, biri bozar,
Seyrediyoruz yarım kalan hava alanları,
İş ilanları
Dinliyoruz bol bol yalanları,
Atılan balonları.

Magazin denilen rezillikler dizboyu
Kim kimi aldatmış,kim kimle çıkmış
Kim hangi sevgilisinden bıkmış
Kim kime dil uzatmış
Kim ne giymiş,kim rüküş,kim iyiymiş.

Kadın aile programı diye
Zavallı kadınlar, perişan aileler ekranda
Ayşe,Fatma,Eşe,Hasibe,Türkan'da
Ocakta yemekler yanıyor
Kadınlar televizyona dalıyor...

Çözüm temiz ekran, temiz medya
Doğru haber,doğru bilgi.
Eğitime, gençlik sorunlarına biraz ilgi
Sanat,kültür,kitap...
Seviyeli programlar,
İlgililere selamlar...

Ayşenur UĞURLU
8/A Akşehir

Yüreğine sağlık Sevgili Ayşenur.Hayat hepinize tüm güzellikleri getirsin. Herşey gönlünüzce olsun inşaallah...Sevgiler...

Vatanımıza ve Geleceğimize Sahip Çıkmalıyız...

2009-12-10T11:37:00.000-08:00

Yazılacak,konuşulacak o kadar çok şey var ki, ama neye yarıyor. Maalesef son zamanlarda ülkemizde yaşanan kaos beni de son derece huzursuz ediyor.

Neyin kavgası yapılıyor anlamış değilim. Sorunsa hepimizin sorunu. Bu vatan bizim, hepimizin. Biz Türk milleti olarak, hiçbir vatandaşımızı ayırmıyoruz ki. (sen kürtsün, sen alevisin, sen çerkezsin vs.) Bir bütün olarak düşünüyoruz. Birlik ve beraberlik içinde olup, düşmanlarımıza karşı daha güçlü olmamız gerekirken ne hak iddia ediliyor.Yaşanılanların hiçbirinde masum yan yok. Amaç ülkeyi bölmek, parçalamak, iç savaş çıkarmak, Türk'ü Türk'e kırdırmak. Sonrası zaten kolay değil mi? Türkiye Cumhuriyeti kolay kurulmadı. Ne büyük savaşlar, ne büyük acılar yaşandı. Ulu önder Atamızın liderliğinde Türk milleti canını ortaya koyarak yurdumuzu düşmanlardan kurtardı. Sonrasında da bize bu güzel ülkeyi teslim ve emanet ettiler. Tarihimizi düşündükçe gerçekten içim acıyor.

Bize emanet edilen bu güzel vatanımıza sahip çıkamayacak mıyız?

Kime güveneceğiz?

Bir birey olarak benim elimden ne gelir?

Tek yürek, tek bilek olmamız gerekmez mi?

Atamızın Türk gençliğine, milletine güvenine layık olamayacak mıyız?

Onun ilkelerini yaşatıp, öğütlerini yerine getiremiyecek miyiz?

Ya peki!... bizden sonraki nesillerimize bunun hesabını nasıl vereceğiz?

Bir hiç uğruna gencecik kardeşlerimiz, askerlerimiz şehit ediliyor, masum vatandaşlarımıza sokaklarda saldırılar oluyor, canlarına, mallarına gasp ediliyor.Ülke huzuru bozulmaya çalışılıyor. Günlerdir huzursuzum dediğim gibi söylenecek çok şey var...........var............var....

Ben şehit askerlerimize ve masum vatandaşlarımıza Allah'tan rahmet diliyor, ailelerine, yakınlarına ve Türk milletine başsağlığı ve sabırlar diliyorum. Mekanları cennet olsun inşaallah.

Bu ülke içinde yaşayan, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan herkesi de birlik, beraberlik, bütünlük içinde olmaya davet ediyorum. Biz din, dil, ırk, mezhep vs. gibi etnik ayrımcılık yapmaksızın, bu ülkede yaşayan, vatanını seven herkesi kardeş olarak görüyoruz.Vatanını benimseyen, bu ülkede yaşayan herkes de buna inanmalı ve içlerindeki nifak tohumlarından arınmalı. Sevgili Atamızın dediği gibi önce yurtta barış olmalı, kardeşlik olmalı, birlik olmalı. Sonra da dünya da barış tabii ki.

Türk milleti olarak ülkemizde huzur, barış, refah istiyoruz. Bizden sonraki nesillerimize de böyle bir gelecek bırakmak istiyoruz. Bize emanet edilen vatanımıza ve geleceğimize sahip çıkmalıyız... Umudumuzun ve ışığımızın hiç sönmemesi dileğimle herkese sağlık, huzur ve esenlikler diliyorum...

Bana Dairler...

2009-12-04T13:10:00.000-08:00

Alakasız bir resim olacak ama renk olsun diye kızımın paintte çizdiği resimlerin birini
paylaşmak istedim.

Ne yazsam diye düşünüyorum. Ama birçok konuda içimde duygu ve düşüncelerimle taşıyor olsam da bunu maalesef burada paylaşamıyorum. Bloğuma sınırlı konularda yazı giriyorum. Çok özelimi paylaşmak da istemiyorum. Çok derin konularda yorumlar yapamıyorum. Daha dikkatli ve özenli olmaya gayret ediyorum.Gizemli olmuş olsaydım belki daha rahat yazabilirdim ama, beni, tanıdığım çevremden de birçok kimselerin okuduğunu biliyorum ve lütfen alınmayın ama samimi olduğum dostlarım! siz zaten bunların nedenlerini biliyorsunuz. Hatta bunları sizlerle sözel olarak da konuşuyoruz. Hatta unutuyordum, maillerimden birçok blog arkadaşlarım bazı konularda soruları da oluyor ve onlara da döndüğümde uygun bir şekilde bunu ifade etmeye çalışıyorum. Bu arada birkaç mailim var ve kotalarımda o kadar çok mail birikmiş ki, çoğunu inceleyemeden veya hiç bakmadan silmek zorunda kalıyorum. Sadece ilgimi çeken konularda gelen mailleri okuyorum. Bir de son zamanlarda bloğumda kendi sitelerini tanıtmamı isteyen ve takip listesine almamı isteyen blogcu arkadaşlarımızda çıkıyor. Sizlere de böyle mailler geliyordur diye tahmin ediyorum. Bir tanesini özellikle inceledim. Kadınlara yönelik bir siteydi. Adını şu an anımsayamadım ama tavsiye edebileceğim bir site. O sitenin tanıtımını bloğumdan yapmayı düşünüyorum ve tabii ki takip listesine de alacağım ilk fırsatta..Unutmuştum,Yazarken aklıma geldi. Site sahibi kusura bakmasın. Kendisine dönemedim bu konuda.

Bu arada, bir zamanlar bloğumu kapatıp, başka bir blog açma konusunda da bayağı bir düşünmüştüm. Sonrasında ise; Ben zaten bloğumu sıklıkla güncellemeye vakit bulamıyorum o nedenle gerek yok dedim. Ayrıca bloğumu çok da seviyordum. Burada çok emeğimin olduğunu düşünerekten emeğimi hiçe sayamadım. Bu nedenle tekrar bloğuma geri dönüş yaptım. Her ne kadar güncelleyemesem de istediğim an girip yazabileceğim, bana ait bir alan burası da. ("Bana aitsin bana aitsin.sen benimsin blog" diyesim geldi.) Daha öncede belirttiğim gibi paylaşacağım o kadar çok şey var ki, hayata dair yaptığım ne varsa ama onlarla ilgili resimleri yüklemek özellikle bana çok zor geliyor, çok zamanımı alıyor o nedenle de gecikmeler de oluyor haliyle. Son zamanlarda masaüstünden yüklediğim resimlerde kayboluyor, picassayı da beceremedim bir türlü. Sevgili Eylül Bahçesi bana maille anlatmış ama pek uygulayamadım. Okurken karışık geldi. Uygulamaya çalışırken yapabilir miyim onu da bilemiyorum doğrusu. Bugün bunları yazasım gelmiş. Herkese iyi, güzel, sağlıklı, keyifli bir hafta sonu diliyorum...

Aslı Bebek Bayramınızı Kutlar...

2009-11-29T01:44:00.000-08:00

Öncelikle herkesin gecikmeli de olsa; bayramını en içten duygularla kutluyor, sağlık, esenlik ve huzur dolu bir bayram geçirmenizi diliyorum. bayramın üçüncü gününde yeni amigurumi bebeğimle ses veriyorum. Yine bu bebeği de öreli bayağı oldu ama günlerimiz o kadar yoğun geçiyor ki, yayınlamaya fırsat olmuyor. Bayram öncesi öğretmenler günüydü. Benim arkadaş çevremin çoğu da öğretmen olduğu için kutlamalarımızı yaptık. Öğretmenler günü akşamı dışarı çıkıp eğlendik.Annemlerin gelmiş olması bizim kışın ki aktivitelerimize daha çok vakit ayırmamıza da vesile oluyor.Sağolsun annemler çocuklarla ilgileniyorlar. Siz çıkın eğlenin arkadaşlarınızla veya işlerinizi halledin diye... Bayrama girerken de eşim rahatsızlandı. Gripal enfeksiyon ve boğaz ağrısı, o nedenle evden dışarı çıkamadık.Halbuki birçok arkadaşlarımızla bayram da görüşürüz diye sözleşmiştik. Birkaç arkadaşımız dün geldiler. Bugünde muhtemelen gelenler olur. Eşime de biz bu bayram evden dışarı çıkmayalım. Bu grip halinle kimse seni ağırlamak istemez diye espri de yaptım. Sadece annemlerle yakın oturduğumuz için onlara gitmiş olduk. Şu an eşim istirahat ediyor. Deren de kendi kendine öyle güzel oynuyor ki, benim ördüğüm bebeklerle. İnanın satın aldığımız oyuncakların yüzüne bakmıyorlar. Hatta bu bebişlerle uyuduklarını bile söyleyebilirim. Herbirine isim bile koydular.Şu an aşağıda Aslı bebekle tanışmak üzeresiniz. Adını da Deren'ciğim koydu. Birde Kübra bebeğimiz var. Onunla henüz tanışmadınız. İlk fırsatta onu da yayınlayacağım. Aslında aşağıdaki bebek bir arkadaşımın kızı Sevgili Doğa için örüldü.(Canım Doğa'nın bebeği görüldüğü gibi)

Şimdi de Aslı bebekle tanıştırayım. Artık bayağı bir ilerleme kaydettim görüldüğü üzere. Hatta ayak bile yapabildim. Bacaklarını gövdenin üzerinde ördüm. Ayrı örüp dikmedim ve daha muntazam oldu. Ördükçe gelişme gösterdiğime inanıyorum. İlk bebeğimi hatırlarsanız abuk sabuk bir bebek olmuştu. Sizleri seviyorum ve sizlerden çok şey öğreniyorum.İyi ki tanımışım her birinizi. Bunu laf olsun diye söylemiyorum arkadaşlar. Buna hiç gerek yok. Kanıtı ortada. Birşeyler üretebilmekten ve başarabilmekten büyük bir haz alıyorum ve bunda sizlerinde payı çok büyük inanın. Her birinize ayrı ayrı teşekkür ederken, tekrar bebeğime dönmek istiyorum. Pantolonunu ayrı ördüm. Pantolonsuzda kısa şort giymiş gibi. Hatta etek falan örülebilir. Üzerine ceket de örülebilir. Aslında kızlarım değişik kıyafetlerde öreyim istiyorlar. Sürekli değiştirmek için. Ama çok sık elime örgüde alamıyorum maalesef. Şimdilik ördüklerimle yetiniyorlar.
Aslı bebekle tekrar bayramınızı kutlar sağlık, esenlik ve mutluluklar dileriz. herşey gönlünüzce olsun.Sevgilerimle...

Poğaça Sever misiniz?

2009-11-20T09:09:00.001-08:00

Sevgili çocukla çocukta, ekmek makinasında pastane yapımı poğaçaların fevkalede olduğunu okuyunca bende denemek istedim.Doğrusunu söylemek gerekirse her tür tarifleri denememe rağmen yumuşak poğaçalar yapamıyordum.Hamuru mayaladığım halde çok da yumuşak olmuyordu. Buna rağmen çok da kötü olduğu söylenemezdi. Ancak benim teyzemin çok güzel poğaçaları olurdu. Çocukken yediğim halde tadı damağımdadır hala. Teyzem sırf süt ile mayalardı ve yumuşacık ve de içi pamuk gibi olurdu. Lezzetini zaten söylememe hiç gerek yok. Bende teyzemin tarifi dahil birçok tarife göre yaptığım da aynısını yakalayamadım hiçbir zaman. Bunu arkadaşlarımla paylaştığımda onlarda poğaçaları yapıp fırına vermeden önce tepside de bi 15-20 dakika daha mayalamam gerektiğini söylemişlerdi. Sevgili çocukla çocuğun tariflerinde onların da tepsiye poğaçaları yapıp koyduktan sonra 15 dakika fırına vermeden önceden beklettiklerini okudum. Hem bu ince ayrıntıya dikkat etmemle, hem de ekmek makinasında mayalanmasının da etkisiyle sanıyorum hayatım boyunca ilk kez o inanılmaz lezzetteki poğaçaları yapabildim sonunda. Sevgili çocukla çocuktan ilk kez poğaçaların yüzeyine pekmez sürüldüğünü de öğrendim. Bende evde keçiboynuzu pekmezinden sürdüm.
O nedenle yüzeyi tam pastane vari bir poğaça oldu.Birde sadece birkaç dakika önce alsaydım çok daha şahane olacaktı. (Ayrıca tek tepsiye sığdırmak istediğim için hamurlar birbirine yakın pişti, o nedenle birbirlerinden ayırmak zorunda da kaldım.)Ama olsun buna rağmen lezzetinden hiçbir şey kaybetmemiş oldu. Zaten önemli olanda lezzeti değil mi?Pardon damaktan çok görüntüye önem veren bendeniz poğaça da lezzet aradığım için böyle düşünüyorum.Herkese de tavsiye ederim.Poğaçaların ayrıntılı tarifi içinse çocukla çocuğu ziyaret edebilirsiniz.Sevgilerimle.Herkese sağlık ve esenlikler diliyorum...

Mercan Kolyemi de Sonunda yaptım...

2009-11-16T11:38:00.001-08:00

Merhabalar Herkese. Yine bir takı modelimle karşınızdayım. Takı konusunda değerli taş takıntımdan daha önce bahsetmiştim ve maliyetininde yüksek olduğundan da.O nedenle taşlara sık yer verememiştim. Sonunda arzu ettiğim birkaç taşa sahip oldum. Tabii devamı da gelecek bunun inşaallah.Çünkü çok seviyorum doğal taşları. Benim içinde çok değerliler.Takılarım için emek harcıyorsam buna değsinde istiyorum.İlk sırada mercan taşı kolyemle huzurlarınızdayım şimdi de.Yine daha önceleri turkuazdan kolye yapmıştım ve çok severek kullandığımdan da bahsetmiştim. O nedenle bu kolyemin tasarımını da ona benzettim.Ancak bu kolyemin aralarına yıldız taşı da ilave ettim. Yine çok sevdiğim ve keyifle kullanacağım bir kolye oldu. Daha başka kolyelerde yaptım ancak fırsat buldukça onlara da yer vereceğim.Onların tasarımı daha farklı oldu.

Özelliklerine Gelince:
Mercan taşı kırmızı renk skalasında yer alır. Pozitif düşünce üzerine çok etkili bir taştır.Mutluluk,kendine güven, stres azaltıcı, depresyon üzerinde etkili bir taştır.geçmişten günümüze şans taşı olarak bilinir.

Bunun yanında cilt hastalıkları, günlük hayat üzerinde etkiye de sahiptir.

*Sedef hastalığı gibi ciddi hastalıkları tedavi edici özelliği vardır.
*Kullananın ruhsal durumunu dengeler.
*Kalbi ve dalağı güçlendirerek düzenli çalışmasını dengeler.
*Sağlığın korunmasında etkilidir.
*İnsanlarla ilişkileri güçlendirir, kullanan kişiye kendine güven duygusu kazandırır.
*Girişimci ruhu tetikler.
*Nazara karşı iyidir.
*Konsantrasyonu artırır.

deniliyor.

Kaynak :http://www.bitkiseldiyet.com

Atam İzindeyiz...

2009-11-10T01:11:00.001-08:00

Sevgili Atamızı Özlem ve rahmetle anıyorum. Türk Milleti olarak,Sonsuza kadar ve ilelebet, senin yolunda ve senin ilkelerinle yaşayacağız, yaşatacağız.

Vampir Serisinden...

2009-11-08T08:36:00.001-08:00

Evet arkadaşlar uzun zamandır okuduğum kitaplardan bahsetmemiştim.Ama birçok konuda yazamadım ve bu nedenle de yine birçoğu zaman aşımına uğradı diyebilirim.Yeri geldikçe ve fırsat buldukça aklımdakilerden yine bahsetmeye çalışırım. Uzun zamandır Vampir ile bir genç kızın aşkını anlatan Stephenie MEYER'in serilerini okumaktaydım.Kitaplar çok güzel ve sürükleyici. Elimden bırakmak istemedim ve her an okuyabilmek için fırsat kolladım diyebilirim ama buna rağmende elimde özellikle son serisi Şafak Vakti bayağı bir uzadı vakit bulamamaktan.
Kitap fantastik bir aşk öyküsü, vampirler ve kurt adamlar arasında geçen olaylar dizisi. Bunların içinde bir genç kızın vampir sevdiği uğruna vampir olma yolunda geçen büyük mücadele ve macera dolu yaşamı. İlk kitabı Alacakaranlık' ın filmi de var.Bu ay ikinci serisi Yeniay' ın filmi gösterime girecekti.Ben kitaplardan sonra Alacakaranlık' ı izledim. Yeniay'ı izlemeye henüz vakit bulamadım ama izlemek istiyorum.Ben kitapları okuduktan sonra filmlerini izlemekten hoşlanıyorum. Canlı olarak görmekde hoşuma gidiyor karekterleri. Ama tabii ki kitabın yerini tuttuğunu söyleyemem.
Kitabın her bir serisi beşyüz küsür sayfa ve dört cilt.Şu ana kadar yazdığım satırlarda tutulma'ya yer vermedim. Zaten seri bir önceki kitabın devamı... Vakit kaybı olarak görmezseniz tavsiye edebilirim.Ben keyifle okudum. Yok okunması gereken daha kayda değer eserler var, filmini izlemem yeterli derseniz de iki serisi gösterimde.Başrol oyuncuları da Kristen STEWART, Robert PATTINSON.

Etkinliğe Devam...mı?

2009-11-06T12:03:00.001-08:00

Bu yazımda eskileri değerlendirme etkinliğimizin devamı diyelim mi ne dersiniz? Çünkü bu güzel sepeti de paylaşmadan geçemedim.Yapımı çok kolay, çok işlevsel ve de bana göre çok şık. Aa! Bu arada bunu da benim yaptığımı düşüneceğinizden eminim. Yapımına gelince yapabilir miyim? Tabii ki yapabilirim. Çünkü yapımı çok kolay ve sizin de yapabileceğinizi düşündüğüm için sizde yapmak isterseniz diye de paylaşmak istedim. Aa! bu arada kimin yaptığını söyleyecektim... Tabii ki benim becerikli anneciğim yaptı. Kına sepeti olarak. Kardeşimin düğününe. İçine de küçük saten tüllü rengarenk tüllere kına koyup, nazar boncuklu, simli iplerle bağlamıştık. Çok şık bir sunum olmuştu. Şimdi gelin kızımız banyosunda saç kurutma makinası, saç şekillendiricileri vs. gibi eşyalarını koyuyor sepetin içine.
Şimdi de yapımına değinmek istiyorum. Bu bildiğimiz kulplu plastik sepet. Siz ister hazır alırsınız, isterseniz evdekini değerlendirebilirsiniz.Yalnız sepet delikli olsun. Çünkü üzerinde dikiş yapılacağı için o deliklerden ipliğin geçirilmesi gerekecek. Kumaş saten kumaş. Renk tercihi size kalmış. Çiçeklerde pazarda satılan çiçekli tokalardan beğendiklerinizden fazlaca alıyorsunuz.Tokadan ayırıp sepeti süsleme de kullanıyorsunuz. Dikişi ise simli ip ile gerçekleştiriyorsunuz. Kumaşın etek uçlarını da renge uygun boncuklarla süsleyebilirsiniz. Yapımı oldukça kolay değil mi? Beğendiyseniz ve yapmak isterseniz. Ee...buyrun! o zaman.Yapacak olan arkadaşlara kolay gelsin diyorum ve herkese sağlık, esenlikler dileyerek noktalıyorum. Sevgilerimle...

Yeni Amigurumilerim...

2009-11-05T01:30:00.001-08:00

Fazla yer kaplamasın diye resimleri birleştirip yayınlıyorum.Küçük Hello Kitty sevgili Semra'cığımın kızlarıma göndermiş olduğu Hello Kitty'dir.Yanındaki de kopya çekerek yapmaya çalıştığım Hello Kitty. Ancak elimdeki ipleri değerlendirdiğim ve yenilerini almaya vaktim olmadığı için pek çirkin oldu bizim Hello Kittymiz yaaavvv. hem de Galatasaraylı oldu. Ama nedeni malum!..Elimdeki beyaz ip inanılmaz kalın,tam altı kat bir ipti.Katlarını ayırmaya çalıştım olmadı.Bende kaba ve zorlayıcı olmasına rağmen azimle ördüm diyorum ama tabii ki geçen kış başlanmış bir örgüydü.Hello Kitty'lerimiz kardeş oldular.İrem beğendi.Daha da pek çok şeyler istiyorlar ama benim çok vaktim olmuyor.Yavaş yavaş elimden geldiğince bende örmeye devam ediyorum.Mesela....

Bu sevimli başcık da herhalde ayıcık olma yolunda.Oysa ben maymun yapmak istemiştim.Ölçüsüz,kararsız yapılan işte ancak bu kadar olur herhalde değil mi ama?Devamı bittiğinde tekrar yayınlanacaktır efendim!..

Cumhuriyetimizi Atalarımız Böyle Kazanmışlar...Onu Yaşatacak Olanda Bizleriz...

2009-10-29T02:02:00.000-07:00

Cumhuriyetimizin 86.yıldönümünü can-i gönülden kutlarken, milletçe Cumhuriyetimize ve Sevgili Atamızın devrimlerine, ilkelerine sahip çıkacak sonsuza kadar yaşatacak nesiller yetiştirebilmeyi umut ediyorum.Cenab-ı Allah milliyetçilik ruhu ile birlik ve bütünlük içinde olabilmeyi nasip etsin.Bu ülke bizim, hepimizin.Ayrımcılığa, bozgunculuğa, hıyanete gerek yok.Bu vatan uğruna canımız feda.Yavrularımıza, bizden sonraki nesillere güzel, tertemiz, özgür, bağımsız bir gelecek bırakmak istiyorsak egoist, ayrımcı,bozguncu, vatan haini olmamalıyız.Tek ruh, tek güç olup, güzel yarınlarımıza, birlik ve bütünlük içinde sahip çıkmalıyız.

Türkiye Cumhuriyeti, İlelebet ve sonsuza kadar Yaşayacaktır ve Yaşatacağız!....

Kaynak resim:chpgemlik.org

Atatük'ün Gençliğe Hitabesi...

2009-10-29T01:32:00.000-07:00

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyet'ini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur.

Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir.

İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır.

Bir gün, istiklâl ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin!

Bu imkân ve şerait, çok nâmüsait bir mahiyette tezahür edebilir.

İstiklâl ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler.

Cebren ve hile ile aziz vatanın, bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dagıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir.

Bütün bu şeraitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hiyanet içinde bulunabilirler.

Hatta bu iktidar sahipleri şahsî menfaatlerini, müstevlilerin siyasî emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; Türk istiklâl ve cumhuriyetini kurtarmaktır!

Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!

Mustafa Kemal Atatürk, 20 Ekim 1927
****************************************************************************

"Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi"nin Ord.Prof.Dr. Hıfzı Veldet Velidedeoğlu tarafından günümüz Türkçe'sine uyarlanmış hali imiş.

Ey Türk Gençliği!
Birinci ödevin Türk bağımsızlığını, Türk cumhuriyetini, sonsuza dek korumak ve savunmaktır.

Varlığının ve geleceğinin biricik temeli budur.

Bu temel, senin en değerli (güven) kaynağındır.

Gelecekte de, yurt içinde ve dışında, seni bu kaynaktan yoksun etmek isteyecek kötüler bulunacaktır.

Bir gün, bağımsızlığını ve cumhuriyetini savunmak zorunda kalırsan, göreve atılmak için içinde bulunacağın ortamın olanak ve koşullarını düşünmeyeceksin!

Bu olanak ve koşullar çok elverişsiz olabilir.

Bağımsızlığına ve cumhuriyetine kıymak isteyecek düşmanlar, bütün dünyada benzeri görülmedik bir yenginin temsilcisi olabilirler.

Zorla ya da aldatıcı düzenlerle, sevgili yurdunun bütün kaleleri alınmış, bütün gemi yapım yerleri ele geçirilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve yurdun her köşesine eylemli olarak girilmiş olabilir.

Bütün bu durumlardan daha acı ve daha korkunç olmak üzere, yurdun içinde yönetim başında bulunanlar, aymazlık ve sapkınlık ve üstelik hainlik içinde bulunabilirler.

Dahası, yönetim başında bulunan böyleleri, kişisel çıkarlarını, yurduna girip yayılmış olan (dış) düşmanların siyasal amaçlarıyla birleştirebilirler.

Ulus, yoksulluk ve darlık içinde ezgin ve bitkin düşmüş olabilir. Ey Türk geleceğinin genç kuşakları! İşte bu ortam ve koşullarda bile ödevin, Türk bağımsızlığını ve cumhuriyetini kurtarmaktır.

Gereksindiğin güç, damarlarındaki soylu kanda vardır.

Mustafa Kemal Atatürk, 20 Ekim 1927

Kaynak resim:img126.imageshack.us

Kaynak:www.garaj.org

******************************************************************************

Sevgili Atamız geleceği o kadar net görmüş ki,

Gençliğe Hitabesinde "İşte bu ortam ve koşullarda dahi, Birinci ödevin Türk Bağımsızlığını, Türk Cumhuriyetini, sonsuza dek korumak ve savunmaktır" demiştir.

Fazla söze de gerek duymuyorum.Ruhun Şad, mekanın cennet olsun Sevgili Atam.İnşaallah milletçe sana ve ilkelerine sahip çıkacak, sonsuza kadar yaşatacak nesiller yetiştirebilmek nasip olur. Umut etmekten asla vazgeçmeyeceğim.

Eskileri Değerlendirme Etkinliğinden

2009-10-22T08:24:00.001-07:00

Sevgili Eylül Bahçesi arkadaşımız ve Seragun arkadaşımız Eskileri Değerlendirme Etkinliği düzenlemişler ve bu etkinliğe sağ olsunlar beni de davet etmişlerdi.Son zamanlarda yazdığım postlarımın hemen hemen hepsinde zamansızlıktan şikayet etmekteydim.Elimde yeni çalışmalar olmadığından son anda daha önce yapmış olduğum eskileri değerlendirdiğim çalışmaları göndermek aklıma geldi.Sağ olsun sevgili Eylül Bahçesi arkadaşımız öyle güzel anlatmış ki resimleri de çok güzel düzenlemiş.Bu etkinlik sayesinde bizde diğer marifetli, becerikli arkadaşlarımızı tanıyor ve yaptıkları çalışmalara tanık oluyoruz. O nedenle bende keyifle izleyenlerdenim.Böyle bir etkinlikte yer alabilme fırsatını ve gururunu bana da bahşettikleri için arkadaşlarıma sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.
Sevgili Eylül bahçesi de yayınlamış olduğu çalışmalarıma link verememiş.Bu çalışmalarımla ilgili önceki yayınlarımdaki resimler kaybolduğu için görüntülenemiyor. Bu nedenle bende bu çalışmalarıma kısaca tekrar değinmek istedim.Şimdi resimler görüntülenemeyince hangi yazının hangi çalışmaya ait olduğunu tahmin etmek imkansız bir hal alıyor doğal olarak…
Dekoratif testim
Bu testi bildiğimiz kiremit renginde su testisi. Anneme komşusu vermişti.Bununla birlikte birde kocaman bir küp vermişti. O da annemin evinde.Yazlığın bahçesinde değerlendirsin diye.Annemde benim bu tür hobilerle ilgilendiğimi görünce bana verdi.Sen bunları da değerlendirirsin diye.ahşap ve seramik çalışmalarıma ilk başladığım döneme aittir.Birkaç yıl oldu yani.Linki burada Boncuklu Bluzum
Sade olan bluzuma hareketlilik ve şıklık katmak için ve de bakalım boncuk işlemeyi de becerebilecek miyim acaba diye el attığım bir çalışma olmuştur.Dikkat edilirse ipe dizme ve batma şeklinde olarak çalışmıştım.(Ben böyle tanımlıyorum doğru mu acaba. Eğitimini almadığım işlerde genel tanımları varsa da bu konuda cahil kalıyorum.Kusura bakmayınız lütfen) Eğer güzel bir çalışma ortaya çıkmasaydı ipi çektiğim an sökülmesi de kolay olacaktı.Neyse ki sonucu beğendiğimde böyle bir şeye de gerek kalmadı açıkcası.Yalnız bu işim çok uzun süre elimde sürünmüş olduğundan sıkılmaya başlamıştım.zaten bir daha da bu tür işi elime alamadım doğrusu. Ama elimde oldukça çok boncuklar bulunduğu için ve sade trikolarıma da şıklık katabilmek için onları da bu şekilde değerlendirmek adına yine yapmak istiyorum ki, ne zaman kısmet olur bilemiyorum.Linki burada

NOT: Bu resimleride sevgili Eylül Bahçesinin bloğundan aldım. Ne yapayım göndermiş olduğum resimleri öyle güzel düzenlemiş ki bu konu da zayıfım. Bu arada flicker hiç kullanamam sanıyorum ama picassadan bloğuma resim yüklemeyi beceremedim ve yine bilgisayarıma kopyalayıp masaüstünden yükledim.Ben bu işi öğrenemeyecek miyim acaba?

Unutmadan link vermek için sevgili Eylül Bahçesinin bloğuna uğradığımda bir çalışmama daha yer verdiğini gördüm.Onu da daha sonra detaylı anlatırım artık.Tekrar teşekkür ediyorum canım. Herkese Sevgi ve sağlık diliyorum...

Pratik Bir Bilgi...

2009-10-19T11:19:00.000-07:00

Herkese sevgi ve sağlık diliyorum. Uzun zamandır bloğa uğrayamıyordum.Aslında yazacak, paylaşacak çok konularım olmasına rağmen hiç vakit bulamıyorum artık.Gece geç saatlere kadar da oturamıyorum.Bünyem kaldırmıyor.Kendimi çok halsiz ve yorgun hissediyorum o zaman.Şu an kısacık da olsa yapmış olduğum pratik uygulamadan sizi de haberdar etmek istedim. Bunu ben daha önce hiç bir yerde görmedim veya duymadım.Belki de sizlerde biliyorsunuzdur ya da uygulamak aklınıza gelmiştir.Şayet denemeyeniniz olduysa fikir olsun diye paylaşmak istedim.Resimde gördüğünüz küpelerimi ben severek takıyorum.Birçok kıyafetimle de kombine oluyorlar. Ancak küpemin birinden üç taşı düşmüştü.

Bende siyah oje alıp, taşların düşüp boşalan yerlerine ojeyi bolca damlatıp kuruttum ve o şekilde tekrar kullanmaya başladım. Daha önce başka takılarımda da bu uygulamayı yapmıştım ve kesinlikle eksilen taşların yeri hiç farkedilmiyor.Denemediyseniz denemenizi tavsiye ederim.
Herşey gönlünüzce olsun.Sevgiler.

Herşey Sağlık İçin...

2009-10-02T09:30:00.001-07:00

Resimde Görsellerden Alıntıdır...

Dün akşam amcamlar geldiler. Ankara dışında yaşıyorlar.Yengem kendisi sağlıkçıdır. Dün bize Reishi'den bahsetti. Çinlilerin yıllardır kullandığı bir tür kırmızı mantarmış ve ölümsüzlük mantarı diye de adlandırılıyormuş. Bende merak ettim ve bugün internetten geniş çaplı araştırdım. Ancak özellikle sağlık konusunda internet üzerinden alıp kullanmaya güvenemediğim için doktoruma sormayı uygun buluyorum. Onun tavsiyeleri ve bilgilendirmesi doğrultusunda belki tanışabilirim bu bitki ile. Eğer sizlerinde bilgisi varsa önerinizi bilmek isterim.

http://www.kirmizireishi.com buradaki siteden edindiğim bilgileri sizlerle de paylaşmak istedim. Ama her zaman dediğim gibi doktorlarımıza danışmak en doğrusu diye düşünüyorum.

Günlük yaşamı sağlıklı sürdürmek,
Vücudumuzun doğal savunma mekanizmasını güçlendirerek olumsuz etkilere karşı korumak,
Yaşın ilerlemesi sonucu oluşan problemlerin önüne geçmek,
Bağışıklık, sinir, dolaşım, solunum, boşaltım, kas ve kemik sistemlerini güçlendirmek,
Yüksek tansiyon, kolesterol, diabet, bronşit, prostat gibi problemlerle baş etmek,
Kanser, karaciğer bozuklukları, hepatit, HIV/AIDS gibi hastalıklardan korunmak ve bu hastalıklarla savaşmak,

konularındaki faydaları kanıtlanmıştır.

Ayrıca bir arkadaşımdan gelen maili de sizlerle paylaşmak istiyorum.Herşeyin başı sağlık ve bir radyoloji doktorunun tavsiyelerine de lütfen kulak verelim.

Sağlığınızla İlgili Önemli Tavsiyeler :

*Telefona SOL kulağınızla cevap verin.
*Günde 2(iki) kere kahve içmeyin.
*SOĞUK su ile hap almayın.
*19 'dan sonra YEMEK yemeyin.
*Tükettiğiniz YAĞLI gıdaların miktarını azaltın.
*Sabahları daha çok, akşamları ise daha az SU için.
*Cep telefonu BATARYA'ları ile mesafenizi uzak tutun.
*UZUN süre kulaklık takmayın.
*Gece 10 sabah 06, en ideal uyuma saatleridir
*Uyku öncesi İLAÇ aldıktan sonra hemen uzanmayın.
*Şarjınız SON çizgiye indiğinde,yani çok çok az bir şarz seviyesinde iken telefona cevap vermeyin, zira yaydığı radyasyon 1000 kat fazladır.

Herkese sağlıklı,hayırlı, verimli, uzun ömürler diliyorum.Hasta olanlara da acil şifalar diliyorum...

Hayat İşte Böyle Maalesef...:(((.....:)))

2009-09-23T14:22:00.000-07:00

ÖNcelikle herkesin Geçmiş Bayramını kutluyorum. Ne zaman fırsat bulup bazen okumaya gelsem, bloglarda genel sorun olduğu ile ilgili postlar görüyorum.Ben durumun henüz farkında değilim.İnşaallah sorun her neyse en kısa zamanda açıklığa kavuşur.Pek fırsat bulamadığımdan bahsetmiştim.Geçen hafta izinliydim. Minik kızıma kardeşimler bakıyordu daha öncesinde.Yeğenim okula başlayınca Gelinimiz abla ilgilenemiyebilirim Derenle dedi.Biz de yazdan kurumsal kreşler araştırmasına girmiştik.Kendi kurumumuzun kreşi yok çünkü.Özellere vermek istemedim.Çünkü İrem'de onun sıkıntısını çok yaşadım ve çok el değiştirdiği için İrem için olumsuz etkileri olmuştur.Kurumsal kreşlerde ise ilkokula başlayana kadar devam edebiliyor ve daha güvenilir.Çünkü burada ticari amaç güdülmüyor.Yazdan beri onun sıkıntısı vardı.Neyse ki cuma günü öğleden sonra kesinleşti ve Deren'im bugün kreşe başladı.Ayrıca kreş eşime çok yakın ve baba ile birlikte gidip gelecek.Sabah çok heyecanlıydı.Eşim kreşe bıraktığında o heyecan ve mutluluğu devam etmiş ve çok da çabuk uyum sağlamış.Ben de işyerimden izin alıp öğlen almaya gittiğimizde, arkadaşları öğlen uykusuna yatmış.Bende yatacağım.Niye benim yastığımı yorganımı getirmediniz diye sitem etti ve zor aldık doğrusu.Epey dil döktük.Sağlık raporları almamız gerektiği içinde erken almamız gerekiyordu.İşlerimiz erken bitince de eve geldim ve kreşe göndereceğim herşeyini ütüleyip, çantalara yerleştirdim.Yarın tam zamanlı kreşli olacak miniğim.Çok hevesli ve inşaallah bu hevesi hiç sönmez.Bütün bunlar bizim açımızdan olumlu gelişmeler.Bu süreçler de biz çalışanlar için çok önem arz ediyor.

Ancak hayat o kadar boş ki, Allah'tan öncelikle sağlıklı, hayırlı ömürler dilemek ve herşeyi dert etmemek de gerekiyor. Allah kimseye kaza bela vermesin.Sabah servisle giderken aynı birimde çalışan bir arkadaşımız Nedim GÜNAY'ın dün öğle saatlerinde Bolu Düzce Tem otoyolunda ailesi ile kaza geçirdiğini ve kendisinin olay yerinde vefat ettiğini, eşinin durumunun ağır ve iki küçük çocuklarının da yaralı olduklarını öğrendik.Zaten işyerine gittiğimde kimse iş yapabilecek durumda değildi.Benimde kreş için hazırlamam gereken evraklar vardı ve çok zor kafamı toparlayabildim. Ama maalesef hayat devam ediyor.Bu kreş işleri için izin alıp çıkmak durumunda kaldım. Çok büyük üzüntü duyduk. Ama elimizden başka şeyde gelmiyor. Allah rahmet eylesin.Mekanı cennet olsun inşaallah.Çok iyi, kendi halinde bir insandı.Yaşı da çok gençti.

Nereye Gidiyoruz...

2009-09-11T13:09:00.001-07:00

Ülkemizde bunca sıkıntı varken, yaşananlar içimizi daraltırken, sadece üzülmek ve sinirlenmekle yetinebiliyoruz. Başka hiçbir şey elimizden gelemiyor. Ama toplum olarak kendimize çeki düzen vermediğimiz sürece daha pek çok badireler bizi bekliyor maalesef. Geleceğimizi ve çocuklarımızı düşünmek zorundayız. Cahil değil, bilinçli, duyarlı, birlik, bütünlük içinde olmalıyız. Bu ülke bizim ülkemiz. Herkes üzerine düşeni layıkıyla yapmak zorunda. Bu uğurda hiçbir menfaat gözetmeksizin. Çünkü geleceğimiz, çocuklarımız için bu bizim en büyük görevimiz. Bu topraklarda sevgi, saygı, hoşgörü içinde birlik, bütünlük olmalı. Hiçbirşeyin kavgasını yapmamalı ve dış kuvvetlere prim vermemeliyiz. Bununla birlikte bilinçlenmeli, ülke ve millet yararına ne gerekiyorsa yapmalıyız. İktidare gelenlerin amacı da bu olmalı. Amaç hizmet olmalı.çok mu zor bunlar? Neyin kavgası yapılıyor. Çözüm üretmek yerine suçu birbirlerine atmakla herşey hallonuyor mu? Sadece halkın sinirleri geriliyor ve çaresizliği ile kalıyor. Bana göre aslında Türk Milletinin silkinme zamanı çoktan geldi de geçiyor bile...Bende diyorum "Allah islah etsin ve sonumuzu hayırlı eylesin!.."

fotogaleri.hurriyet.com.tr/galeridetay.aspx?c. Resim buradaki adresten alıntıdır.

Kırmızı Tasma Kolyem...

2009-09-11T12:44:00.001-07:00

Tasma kolyem.Bu kolyemde de kırmızı cam boncuk, iri kum boncuklar, köşe kristaller,zincir,çivi ve yıldız metaller kullanmıştım. Yapımı görüldüğü gibi çok basit. bende takı yapımına bu tür takıları gördüğüm yerlerde, internetten görüp fikir sahibi olmuş ve kendi tasarımlarımı bakarak öğrendiklerimle oluşturmuştum.Aslında daha önce de belirttiğim gibi o kadar çok yapmıştım ki, dediğim gibi çoğunu hediye verdim ve şu an onları burada yayınlamama imkan yok. Ama yeni hevesle bir dolu takı yaptığımda bunları satmayı bile düşünmüştüm.O zaman pasaj ve internet üzerinden satışlardan habersizdim.şimdi bile düşünüyorum ama vakit bulamamaktan endişe ediyorum.Elimdekileri çıkarmak istemiyorum.Yeni tasarımlar yapmak ve elimdekilerden yedeklerini yapmak istiyorum.Kimbilir bu da benim için bir başlangıç olur.Belki tamamen mesleğe dönüşebilir değil mi?Ama hala kararsızım.Bu dönemde herşey de kararsızlıklar yaşadığım gibi.Neden acaba.Aslında herşeyi akışına bırakmak ve hayırlısını ve sağlıklısını diliyorum yine de.Her ne kadar kararsız da olsam.

NEVA...

2009-09-10T08:11:00.000-07:00

Kitabın ilk sayfalarında sıkıldım. Seviyeli ilişkileri ve seviyeli esprileri kabul ederim ancak çocukluğumdan beri laubaliliklerden tabiri caizse sululuklardan hoşlanmam. Kitabın başında izmir’li liseden dört gencin daha sonra istanbul’da üniversiteyi kazanmaları ve orada yeni bir hayata atılmaları ve bunların aralarında geçen laubali diyaloglarına yer veriliyor. Hikayenin baş kahramanı aynı zamanda da yazarı Ilgın’ın dürüst, saf ve samimi bir ilişki arayışı içinde olması ve tıp fakültesini bitirdikten sonra Ankara Hacettepe Üniversitesine gelmesi ile hareketlilik kazanıyor benim açımdan kitap. Burada Neva ile karşılaşıyor. Aralarında çok güzel bir sevgi başlıyor .Ilgın’la Neva’nın sevgileri her geçen gün büyüyüp, evliliğe doğru yol alırken bir taraftan da Neva’nın geçmişleri ile yüzleşmeler başlıyor. Ilgın‘ın bazı değerlere verdiği önem ilişkilerinde sarsıntılara yol açıyor. Neva’yı çok sevmesine rağmen Neva’nın geçmişinde yaşamış olduğu birtakım ilişkilerden rahatsızlıklar duymaya başlıyor. Özellikle ablası ve ablasının eşi ile istemese de akraba bağları olacaktı.O zaman Ilgın’ın onların karşısında düşeceği durumu çok iyi anlıyabildim açıkcası. Neva geçmişinde, eniştesi ile ablası nişanlı iken, eniştesinin ev arkadaşı ile önce dört kişi yemek yemişler.Daha sonra ilk defa karşılaştığı eniştesinin ev arkadaşı ile o gece aynı evde,aynı yatakta geceyi geçirmişler. Ablasının o gece nişanlısının evinde nişanlısının arkadaşı ile kız kardeşini baş başa bırakmasını Ilgın kabullenemedi. Bu olay Ilgın Neva’yı tanımadan yaşanmış bir hadise ancak .Ilgın ablasının bunu kardeşine yapmış olmasından ve o zamanlar nişanlısı, şimdiki eniştesinin de bu olayda rol almalarından dolayı onlara tepkili ve onları gördükçe Neva’nın bu geçmişi aklına geliyor ve rahatsızlık duyuyor, gerginleşiyor ve Neva’yı çok sevmesine rağmen, o an nefret duygusu ile de Neva’ya karşı da asabileşiyordu. Bu bağlamda Ilgın’a hak verdim.Özellikle ahlaki değerlerimize ters düşen bu durumda Ilgın’ı anlayabiliyorum.Bunun dışında aralarındaki sevgi çok büyüktü. Ama Neva’nın o geçmişi ve diğer yaşadıkları her daim Ilgın’ın beynini meşgul edecekti. Neva dürüst davranıp her şeyi olduğu gibi anlatmakla ilişkilerini çıkmaza soktu. Ama keşke baştan yaşanmamış olsaydı o geçmiş. Neva’da saf ve temiz duygularla sevmişti Ilgın’ı.Keşke Ilgın psikolojik destek aldığı kişiyi dinleseydi de, olayları bu boyuta getirmeseydi. Özellikle uyarılmıştı psikiyatrist tarafından. Ama Ilgın sinirlerine hakim olamadı ve Neva’yı rencide etti çok ağır laflar sarfetti ve Neva’nın intihar etmesine vesile oldu. Bence bu tür yaşanmışlıklardan ders almak adına özellikle gençlerin okuması gerekir diye düşünüyorum. İkili ilişkilerde ki değer yargılarının önemini daha iyi anlamalarına ve yapılan hataların ne gibi sonuçlar doğurabileceğini anlayabilmeleri adına gençlere tavsiye ederim. İleride benim kızlarımın da okumasını isterim bu kitabı.

Katre-i Matem ve Biraz da Benden...

2009-09-08T08:27:00.001-07:00

Bloğumu kapattığımda kendi arkadaş çevremden bayağı bir tepki aldım. Biz ne güzel takip ediyorduk seni diye. Yazılarımla ilgili yorumlarını bizzat bana yapıyorlardı.Hatta benim okuduğum kitapları ya benden temin ediyorlardı, ya da kendileri de alıyordu. Hatta okuduktan sonra kitaptan memnun kaldıklarında bu kadar güzel kitapları nereden buluyorsun diyorlardı. Bende blog arkadaşlarımızın tavsiyesi ile alıp okuduğumu söylüyordum. O nedenle kitap seçiminde bile ya bana danışıyorlardı, ya da bloğumdan takip ediyorlardı ki, son zamanlarda kitap yorumlarıma bile değinemez duruma gelmiştim. Tam gün çalışan bir kişi olarak evde kesinlikle blog olayına vakit ayırmak mümkün değil.Birkaç gün bakmayınca zaten yavaş yavaş da kopuyorsunuz.Neyse tepkiler üzerine tekrar açık tutuyorum ama güncellemek gibi bir kaygıya kapılmayacağım.Yine kendi özel alanım olacak.Yazmak istediklerimi ve kitap yorumlarıma, fırsat bulursam da yapmış olduğum diğer hobi çalışmalarıma yer vereceğim. Sevgili arkadaşlarımı da bu konuda kırmak istemedim.Kesinlikle izlenmek veya izlenmemek gibi bir kaygı içinde de değilim, olmak da istemiyorum.Benim amacım sadece paylaşmak.Okuduklarımdan, yaptıklarımdan vs... şeylerden başkaları da yararlanabiliyorsa ne mutlu bana.Birşeyler vermek, insanlara faydalı olabilmek isterim. Umarım burada bulunduğum sürece de bunu başarabilmişimdir.Bende diğer blog arkadaşlarımdan birçok şeyler öğrendim.Buranın da insana çok güzel şeyler kattığına, çok faydalı şeyler öğrettiğine inanıyorum.Çünkü burada karşılıksız paylaşım var.Bazı zamanlarda yazmaya gerçekten vakit bulamıyorum, o zaman uzaklaşmak istiyorum hepten ama yazmadan da duramıyorum, bundan dolayı da kopamıyorum.Dediğim gibi güncellemek gibi bir kaygıya düşmeyeceğim.Ne zaman fırsat bulursam o zaman yazacağım.Yazamadığım gibi, çoğunlukla takip etme fırsatım da olmuyor.O nedenle ara sıra ziyaretlere gelebiliyorum.Şunu yazmak için bile gece yarısını çoktan geçirdim.Allah'tan yarın pazar.Hafta içi bitap düşüyorum.Bünye kaldırmıyor uykusuzluğu.Neyse son günlerde okuduğum kitaptan bahsedeyim.Geç vakit olduğu için özetini alıntı yaptım ama hangi siteden onu unutmuşum kaydetmeye.şimdi nasıl bulurum onu da bilmiyorum.

Gelelim Kitabımızın Konusuna;
Roman, yazarının kim olduğu hakkında herhangi bir bilginin yer almadığı ve müzayededen alınan el yazması bir kitapta anlatılan, bir devre adını veren lalenin izinde O dönemin Osmanlı İmparatorluğunun gizemli,ihtiraslı, entrikaları,lükslüğü,sefaleti,isyanları ve o zamanların İstanbul'unu anlatıyor.

İstanbul bu romanda, karmaşası, heyecanı, isyanları ile lalelere bürünüyor. Öyle ki lale sadece bir çiçek değil, bir yaşayış tarzı, estetik bir tavır, kültürel ve tarihsel bir birikim olarak İstanbulu, hatta tüm Osmanlıyı çevreliyor.

İskender Pala, Katre-i Matemde usta kalemiyle lalelere bezediği İstanbulda kavuşup doyulamayan, kavuşulamayıp yakan aşkların elemli ve Osmanlı hallerini de tüm ıstırap ve coşkularıyla anlatıyor. Sevdiğini, aşklarının ilk gecesinde kaybeden Şahinin macerasını anlatan roman, bu kaybın ardındaki esrarı çözmek için külhanlara, tomruklara, lalezarlara ve hatta Osmanlı sarayına kadar gidiyor. İşte bu yolculuk, okuru hiç ummadığı yerlerde hiç ummadığı maceralarla karşılaştırıyor.

Cinayetlerin gölgesiyle giderek gizemli bir hal alan olaylar Lale Devrine nihayet veren Patrona Halil İsyanının yakıcı siyasal çalkantılarıyla birlikte çözülmeye başlıyor.

Kalemimi hokkaya bandırdığım şu anda ki Nevşehirli Damat İbrahim Paşayı canından; Sultan III. Ahmeti de tahtından eden cehennemden nişan Eylül İhtilalinin üzerinden henüz iki hafta geçti- şahit olduğum olayları yazıp yazmamakta kararsız sayılırım. Bilemiyorum. Yazmak gerektiğini düşündüğüm şeyler bir bakıma devlete ait sırları ifşa etmek gibi bir ihanetin ağırlığını da vicdanıma yükleyecek. Öte yandan Şarkın kutsal çiçeği laleye dair yorumlarda bulunacak ve belki şükufeciyan esnafını gücendirmiş de olacağım. Ama birisi çıkıp yiğit Şehzade Ahmeti, aşağılık isyancıların yaptıklarını, cennete benzeyen İstanbulu ve Sadabatın laleye kattığı zarafeti anlatmazsa bu dahi tarihe ve şehre haksızlık sayılır. ...

Bir cinayetin peşinden İstanbul’da meşhur lale devrinde yaşanan Osmanlı imparatorluğunun karmaşası, isyanları lükslüğü, sefaleti, entrikalarını anlatıyor. Lalenin büyüleyici, gizemli güzelliğinde ve sürükleyici bir yolculuk yaptırıyor Katre-i Matem. Bu vesile ile bilinmeyen şehzadelerden birini de gün yüzüne çıkarıyor.Kitabın içinde geçen birçok olayların kurgusal olduğunu düşünmedim değil. Ancak lalenin o döneme adını vererek tarihimize de meşhur lale devri olarak geçecek kadar da gerçekçi buldum. Katre-i Matem, Matem damlası lalenin büyülü, gizemli güzelliği ve kokusunda bir aşkın, sefahatin kokusunu duyarken, aynı zamanda bir cinayetin de izini sürüyor ve bambaşka olayların içinde buluyor kendini insan okurken.Aynı zamanda bazı bölümlerinin sonundaki hikayeler de bambaşka bir renk katmış kitaba.Büyüleyici ve okunulası bir kitap Katre-i Matem.

Mürdüm Eriği Marmelatına da Bayıldık...

2009-09-05T08:10:00.001-07:00

Mayhoş tatları daha çok sevdiğimden bahsetmiştim. Buradaki yazımda şeftali marmelatımdan ve vişne reçelimden bahsettiğimde sevgili Nur Ablamız (Yaşamın Kıyısında) mürdüm eriğini de önermişti. Bende derhal denedim ve inanılmaz müthiş bir tatmış.Teşekkür ediyorum Nur ablacığım.Kızlarım bile bayıldılar. Bu arada yapmış olduğum marmelatlar bitti. Bu sefer biraz daha fazla olmak koşulu ile tekrar yaptım. Mürdüm eriğinin marmelatı hem çok lezzetli, hem de rengine bayıldım. Herkese tavsiye ediyorum. Benim çocuklarım bile sevdi ki, herkesin beğeneceğini düşünüyorum.Tarifine gelince diğer yaptığım tariflerin aynısı idi. Kesinlikle su koymuyoruz. Rondadan geçirip, şeker ilave edip kaynatıyorum ve inmesine iki-üç dakika kala bir miktar limon suyu ilave ediyorum. Olay bitiyor.

Bunlarda Benden...

2009-08-23T01:26:00.001-07:00

Eskiden hayatımızda bilgisayar yokken, yemek ve benzeri tarifleri telefon açıp annemizden öğrenirdik. Sonra da telefonu kapatıp, aldığımız tarif üzerine ne yapmamız gerekiyorsa yapardık.Öyle böyle derken evimizin aşçısı olduk. Ancak süreklilik arzetmeyen tarifleri ben çabuk unuturum. Bir de benim bir yerlere not etme gibi bir alışkanlığım yok maalesef. Neyse ki şimdi bilgisayardaki blog ve sitelerden istediğimiz bilgilere çok kolay ulaşabiliyoruz.Eminim ki yemekten anlamayan herkes bu şekilde çok güzel şeyler ortaya çıkarıyordur. Ancak bazı bloglarda tarifler yetersiz veya tarif edilenle resimler birbiriyle uyumsuz olabiliyor. O nedenle özellikle yemek bloglarında denemiş olduğum ve sonuçtan memnun kaldığım blogları takibe alıyorum bende. Her blogda da aradığımız tarifler olamıyabiliyor. O nedenle bu konuda da takip ettiğim blogların sayısı fazla. Eskiden blog tutmadan önce çıktılar alıp dosyalamıştım birçok tarifleri.Şimdi ise gerek görmüyorum.

Şimdi ise yapmış olduğum reçellerden bahsedeceğim.Bu reçelleri de birçok bloga baktım ve kendime uyarlayarak yaptım bende. Tariflerde ölçüler vardı ama ben ölçüye uyamadım. çünkü bir kısmını reçel için kullandım, bir kısmını da suyunu kaynattım çocuklara.

Vişne Reçelim: Dediğim gibi yıkayıp, çekirdeklerini de temizledikten sonra bir kısmını reçel için ayırdım.Tencereye koydum.Aralarına bolca şeker serpiştirdim ve birkaç saat o şekilde beklettim.Daha sonra sulanmaya başlayan vişneleri kaynattım kıvama gelinceye kadar.Hiç su koymadım.Kendi suyu ile kaynadı.İndirmeye yakın da yarım limonun suyunu ilave ettim ve bir iki dakika da öyle kaynadı ve biraz soğuyunca kavanoza boşaltım.Limonun suyu zamanla şekerin içinde kristalleşmelerini önlüyormuş.Sonuç mükemmel.
Şeftali marmelatım: Dolapta biraz fazla şeftaliler vardı.Pazardan tekrar eşim alınca bende değerlendirmek adına marmelat yapmaya karar verdim. Marmelatı yaptığım sıralarda iştahım hiç yoktu.Yemek yiyemiyordum ama şeftali marmelatı benim iştahımı açtı doğrusu.
yapılışı ise; şeftalileri yıkadıktan sonra kabuklarını soyup, rondodan geçirdim ve yine kendi kafama göre şeker ilave ettim. Çok şekerli gıdaları sevmiyorum ben. Ama tadı kıvamında olmuş.Daha sonra bunu da kaynattım ve inmesine yakın yarım limon suyu da buna ilave edip bir iki dakika kaynattıktan sonra ateşten alıp, biraz soğuduktan sonra kavanozlara koydum.Tariflerde şu vardı. Kavanozlara sıcak konması ve kapağı iyice kapandıktan sonra kavanozun ters çevrilip o şekilde muhafaza edilmesi yazıyordu. Sanıyorum uzun süre bu şekilde dayanıyormuş. Benim yaptıklarım fazla olmadığı için, çabuk tükeneceğinden ben öyle yapmadım. Birde kapaktan sızma yaparsa diye pek cesaret edemedim de.Belki bunun için özel kavanozlar kullanıyorlardır...Yapacak olan arkadaşlara kolay Gelsin ve Afiyet olsun...Sevgiler...

:)))))

2009-08-19T10:25:00.001-07:00

Ben bu kitap kurdu ayraçlarını çok sevdim. Bende Sevgili Betül Hanım'ın bloğunda görüp örmüştüm daha öncesinde.Önceki ördüklerimi de burada yazmıştım. Fırsat buldukça rengarenk örmek istiyorum. Eşe dosta da hediye ederim. Bunu da bir arkadaşım için yapmıştım. Sarı renkle de çok hoş oldu ama.

***H@y@t@ ve B@n@ D@irlerim***

Eğitimde Yeni Değerler

Gündeme Dair...

Benden Kısa Havadisler....

Ben Buradaki Gibi Bir Yaşam İstiyorummm............

Mart Kapıdan Baktırır, Kazma Kürek Yaktırır...

Ben de Ne Var, Ne Yok!!!....

Belki Bu Son Olur...

Ayşe KULİN ve Kitapları Hakkında...

Gökyüzünün Güzelliklerine Dair

Mavi Boncuk Kolyem...

Yeşim Kolyem ve ve....

Gökkuşağını Sevmeyen var mı?...

Bu Hayat Hepimizin

Göze Limon Damlatmak

Başkanımızın Jesti...

Av Mevsimi ve Kitaplarım hk.

"Küçük Sırlar"

Kar Manzarası

Limonlu Gözlere Dair.

Gizem ve Heyecan Dolu Bir Kitap

Zahir

Sedef Kolyem...

Kırka Bir kala

Değerli Öğretmenlerimiz

Atamızın Türk Milletine Güveni

..

New York'ta Beş Minare

Kız Anneleri İçin....

Cumhuriyetimiz ve Bayrağımız

Amasra'dan Sonra...

Çekilişe Buyrun...

Dostlarımıza Teşekkür...

Çalıkuşu Romanını Tekrar Anımsamak İsteyenlere...

Türk Aile Kültürünü Yansıtan Müzeden...

Safranbolu Gezimiz.....

CALIOU BEBEK......

Nice Bayramlara.....

Nice Zafer Bayramlarımıza İnşaallah!...

Kısa Kısa ....Etkinliklerimizden...

........

Deko-Tasarım

Limon Ağacına Dair

Yine Silifke'deyiz...

Çamlıcanın Üç Gülü

SİLİFKE'DEYİM....

Kayıp Gül' e Dair....

Anneme...

Okuduklarıma Dair...

Sarı Bebek...:))

23 nisan ve Önemi

Doğa Harikası Göletimizden Selamlar Herkese..:))

Pardon Ben Mükemmeliyetçi Değilmişim...:))))

Tüm Annelere Tavsiyem...

Kurgu Severlere...

Mekanın Cennet Olsun Rıfkı Hocam..:(((

Okuduklarıma Dair...

Renk Cümbüşlü Bilekliğim...

İlginç mi Acaba..

YEŞİM TAŞI KOLYEM...

Zamane Gençleri...

Hayattan Ne Öğrendim?

İşte Mettap Bebek..:)) (Mehtap, Kızımın Deyimi ile)

Yeni Bir Yıl, Yeni Bir Hayat

Nihayetinde Kübra Bebekten de Selamlar...:))

Yüzümü Güldüren...:)))

Yine Medya işte...

Vatanımıza ve Geleceğimize Sahip Çıkmalıyız...

Bana Dairler...

Aslı Bebek Bayramınızı Kutlar...

Poğaça Sever misiniz?

Mercan Kolyemi de Sonunda yaptım...

Atam İzindeyiz...

Vampir Serisinden...

Etkinliğe Devam...mı?

Yeni Amigurumilerim...

Cumhuriyetimizi Atalarımız Böyle Kazanmışlar...Onu Yaşatacak Olanda Bizleriz...

Atatük'ün Gençliğe Hitabesi...

"Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi"nin Ord.Prof.Dr. Hıfzı Veldet Velidedeoğlu tarafından günümüz Türkçe'sine uyarlanmış hali imiş.

Eskileri Değerlendirme Etkinliğinden

H@y@t@ ve B@n@ D@irlerim